Διαμελισμός Ουκρανίας, υδρογονάνθρακες Αν. Μεσογείου και στο βάθος Κίνα
Κωνσταντίνος Κούρος
Στις μέρες μας, τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά, πιο ωμά και προβλέψιμα απ” ό,τι σε παλαιότερες
εποχές.
Οι δυτικοί (αμερικανογερμανοί) δεν κρατούν ούτε τα προσχήματα – φαίνεται τους έπιασαν οι βιασύνες.
Το νόμισμα πλέον δεν έχει δύο όψεις. Έχει μία μόνον, αυτή την όψη που συμφέρει τους αμερικανογερμανούς. Όποιος αντιτίθεται γνωρίζει την άλλη όψη της πραγματικότητας. Για παράδειγμα, στην τέως Γιουγκοσλαβία ενεργοποίησαν το φιλοναζιστικό καταπίστευμα που υπήρχε από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, πετσόκοψαν το γιουγκοσλαβικό κρατικό μόρφωμα για να ρίξουν στην αγκαλιά της Γερμανίας τη Σλοβενία και την Κροατία. Για τον μελλοντικό «φόβο των Ιουδαίων» διατήρησαν τον μουσουλμανικό θύλακα της Βοσνίας.
Στην Ελλάδα δεν τους εξυπηρετεί η δυναμική άνοδος της Χρυσής Αυγής. Αυτόματα τη θέτουν εκτός νόμου, την καταργούν και ξεμπερδεύουν. Με διαδικασίες μάλιστα που εγείρουν πολλά και αναπάντητα ερωτήματα. Αυτό συμβαίνει διότι τα γερμανοαμερικανικά συμφέροντα εξυπηρετούνται άριστα από το δρων πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, το οποίο ουδέποτε έπεσε μεταπολεμικά σε αχρηστία. Απεναντίας τους είναι παντελώς άχρηστο το δεκανίκι της Χρυσής Αυγής. (Για του λόγου το αληθές θυμηθείτε πόσοι εκ των δοσίλογων που κάθισαν στο εδώλιο του κατηγορουμένου, τιμωρήθηκαν).
Σήμερα στην Ουκρανία χρησιμοποιούν τους ακραίους δεξιούς ναζιστές απροκάλυπτα με τελικό αποτέλεσμα -κατά τα φαινόμενα- να καταλήξει να γίνει 2-3 κομμάτια, εκ των οποίων το ένα θα το πάρει η Ρωσία (ανατολικό) και το άλλο ή τα άλλα θα γίνουν δορυφόροι (μαξιλαράκια τύπου Σκοπίων) μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας.
Ξαναμοιράζουν την πίτα με γρήγορες κινήσεις και μηχανιστικά. Σημασία δεν έχει ποιος θα βγει κερδισμένος ή χαμένος. Γιατί κανείς δεν μπορεί να πει με απόλυτη βεβαιότητα ότι η Ρωσία θα βγει χαμένη από αυτή την ιστορία.
Όπως κανείς δεν μπορεί να πει με απόλυτη βεβαιότητα ότι στη Συρία κέρδισε απόλυτα η Ρωσία.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι υπάρχει ισχυρός παίχτης, υπολογίσιμος αντίπαλος από την άλλη πλευρά του λόφου. Αντίπαλος που δεν υπήρχε πριν από 20 χρόνια. Όπως επίσης είναι απόλυτα σίγουρο ότι αυτές οι ανακατατάξεις δεν γίνονται έτσι, στο βρόντο, αλλά με συγκεκριμένη λογική και οπτική αναγνωρίσιμη.
Ξεσκαρτάρουν άρον – άρον το γεωπολιτικό περιβάλλον με σκακιστικές κινήσεις. Έχουν δρομολογήσει, μετά την εκλογή Αναστασιάδη, το ζήτημα της Κύπρου και έχουν ετοιμάσει ήδη να ξεκαθαρίσουν στα Βαλκάνια με τα Σκόπια τουλάχιστον, τη Θράκη και τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.
Για ποιο λόγο, όμως λειτουργούν όπως λειτουργούν;
Κατά κύριο λόγο βιάζονται και κινούνται εσπευσμένα γιατί θέλουν να ξεκαθαρίσουν το τοπίο με τους υδρογονάνθρακες από την Κύπρο ως το Ιόνιο (φυσικό αέριο και πετρέλαιο).
Ο χρόνος που φρονούν ότι θα απαιτηθεί γι” αυτές τις αλλαγές θα είναι λιγότερος της δεκαετίας.
Ο λόγος που επιθυμούν να καθαρίσουν το πεδίο είναι διότι τα πηγάδια με τον μαύρο χρυσό της αραπιάς έχουν διάρκεια ζωής γύρω στα 20 – 30 χρόνια ακόμα. Και θέλουν να έχουν τα νώτα τους φυλαγμένα:
α) εξασφαλίζοντας πολλαπλά τον αποκλεισμό της Ρωσίας και γενικότερα του σλαβικού στοιχείου από τις θερμές θάλασσες (δόγμα MacKinder),
β) προσανατολίζοντας τον κύριο όγκο των στρατιωτικών τους δυνάμεων στον Ειρηνικό, ακριβώς απέναντι στον μεγάλο και σπουδαίο αντίπαλο που λέγεται Κίνα.
