Γράφει ο Άρεφ Αλομπέιντ
διδάκτωρ Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας, ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής
Σχετικά με τις δηλώσεις του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν περί ελληνικών νησιών, έχω την εντύπωση ότι ο ίδιος ο Ερντογάν ξέρει ότι τα σύνορα με την Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξουν για πολλούς λόγους.
Ένας από αυτούς τους πολλούς λόγους είναι ότι οι δυο χώρες έχουν αναγνωρίσει η μια την άλλη με τα σημερινά τους σύνορα που είναι δηλωμένα στον ΟΗΕ.
Δεύτερος λόγος σχετίζεται με την ανάγκη της Τουρκίας από την ΕΕ κυρίως λόγω ασφάλειας και άμυνας. Η Ελλάδας είναι πλήρες μέλος της ΕΕ και στο ΝΑΤΟ και έχει δικαίωμα Βέτο .
Ο κύριος Ερντογάν παραπλανεί τον κόσμο ιδίως τον ελληνικό, γιατί ξέρει ότι οι δηλώσεις του θα έχουν αντίκτυπο και θα κυκλοφορούν καθημερινά στα ελληνικά ΜΜΕ για τουλάχιστον δυο με τρεις εβδομάδες και αυτό επιδιώκει. Πιστεύω ότι ο κύριος Ερντογάν θέλει να χτυπήσει αλλού. Δυο υποψήφιες περιπτώσεις που θα μπορούσε ο τούρκος ηγέτης να πετύχει εκτός εκείνης της Ελλάδας .
Η πρώτη είναι η περίπτωση της Μοσούλης, (πρόσφατες δηλώσεις τούρκων αξιωματούχων αναφέρουν για το θέμα απελευθέρωσης της συγκεκριμένης ιρακινής πόλης ότι τα σχέδια των Τούρκων υπάρχουν από το 1925 όταν διαπραγματεύτηκαν με τους τότε αποικιακούς Βρετανούς και δεν θα χρειαστούν καινούρια σχέδια συνεργασίας και όλοι γνωρίζουμε τις τότε προθέσεις της γειτονικής χώρας για το θέμα της Μοσούλης- ήδη υπάρχουν τα πρακτικά του ΟΗΕ περί του θέματος ), που δείχνει τη διάθεση της τουρκικής ηγεσίας να παίξει καθοριστικό ρόλο στην κατάληψη της πόλης από το ΙΣΙΣ, γεγονός που αναζωογονεί τις παλιές βλέψεις στην αραβική χώρα .
Η δεύτερη περίπτωση σχετίζεται με τη Συρία. Σήμερα η Τουρκία ούτε φωνή ούτε ακρόαση για το θέμα καταστροφής στο Χαλέπι από τα ρωσικά μαχητικά. Σαφώς υπάρχει το έτοιμο αντάλλαγμα, γιατί τίποτε σε αυτή τη ζωή δεν είναι τζάμπα , η κατάληψη της συριακής βόρειας ζώνης που, ταυτόχρονα, δίνει χαρακτηριστική βολή στις προσπάθειες των Κούρδων να φτάσουν στη θάλασσα, οι Τούρκοι δεν ήρθαν στη Συρία για να φύγουν .
geopolitics.com.gr
