Από την αρχή της φοροεισπρακτικής μνημονιακής λαίλαπας υπήρξαν πολλοί αναλυτές, οι οποίοι εκτίμησαν ότι στόχος των δάνειων δυνάμεων δεν είναι η «δημοσιονομική προσαρμογή» της «προβληματικής» Ελλάδας. Ο όρος τούτος ήταν ένα πρόσχημα για να καλυφθεί η παλιά, δοκιμασμένη
και διαχρονικά δημοφιλής πρακτική των δυτικών (του πλιάτσικου), που εφαρμόστηκε ιδανικά στην Αλωση της Πόλης από τους Φράγκους το 1204. Τώρα οι εποχές έχουν αλλάξει και οι χειρότερες προθέσεις πρέπει να επενδύονται με εύηχες λέξεις για να μην προκληθούν δυσάρεστοι -μη πολιτικά ορθοί- συνειρμοί. Ωστόσο, το πλιάτσικο παραμένει πλιάτσικο, η ληστεία είναι ληστεία και η δήμευση περιουσιών συνιστά δήμευση – όπως και να την αποκαλέσεις.
Οι πληροφορίες για τον ενιαίο φόρο ακινήτων, ο οποίος αναμένεται να ανακοινωθεί τις ερχόμενες ημέρες, είναι εξαιρετικά δυσάρεστες. Οι σκέψεις για κατάργηση του αφορολόγητου ορίου, αύξηση αντικειμενικών αξιών, ουσιαστική μονιμοποίηση του χαρατσιού που επινόησε ο Β. Βενιζέλος, φορολόγηση αγροτεμαχίων και τα λοιπά σχεδιάσματα τρόικας και κυβέρνησης προκαλούν ρίγη ανατριχίλας στους Ελληνες, που αγωνίστηκαν δεκαετίες ολόκληρες για να εξασφαλίσουν το δικαίωμα στη στέγη.
Είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι δανειστές θέλουν να αποσπάσουν από τους Ελληνες τα πάντα! Από την αξία της εργατοώρας τους και τις αποταμιεύσεις, έως τα ακίνητα και τον ορυκτό πλούτο της χώρας. Η «αλληλεγγύη» τους σταματά εκεί που ξεκινούν οι υπογραφές της ντόπιας πολιτικής τάξης σε κείμενα με επαχθείς όρους. Ούτως ή άλλως, η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν έχει πράξει στο ελάχιστο το καθήκον της απέναντι στο έθνος που γέννησε τη λέξη «Ευρώπη». Οι «εταίροι» μας δεν έχουν αναγνωρίσει καν τα ανατολικά σύνορά μας, αποφεύγοντας να πάρουν θέση στο θέμα των Ιμίων και, στην πραγματικότητα, τηρούν πολιτική… ίσων αποστάσεων στο μακεδονικό ζήτημα.
Το μόνο που τους ενδιαφέρει ειλικρινά είναι να βάλουν στο χέρι το υστέρημα του λαού μας. Η συμπεριφορά τους δεν έχει αλλάξει ιδιαίτερα από την εποχή των σταυροφοριών. Καλό είναι να το γνωρίζουμε και να δράσουμε αναλόγως.
