θραύσμα ενός ύποπτου πυραύλου Sol-Air Sa-5 στο κάτω μέρος μιας ιδιωτικής πισίνας.
(μετάφραση της google:)
Την Τετάρτη 21 Απριλίου 2021, για πρώτη φορά στην πρόσφατη στρατιωτική ιστορία στη Μέση Ανατολή, σημειώθηκαν τρία μεγάλα και έκτακτα γεγονότα.
Στο Ιράκ, ένα μη αναγνωρισμένο αεροσκάφος επίθεσης στόχευε μια στρατιωτική βάση όπου βρίσκονταν στρατιώτες των ΗΠΑ.
Στη Συρία, οι πυραυλικές μπαταρίες της Sol-Air άνοιξαν προκαταβολικά στο Ισραήλ ένα αεροσκάφος που δεν είχε ακόμη εισέλθει στον συριακό εναέριο χώρο μετά από μια πυραυλική επίθεση σε απάντηση έκρηξης σε μια εξαιρετικά ευαίσθητη τοποθεσία του ισραηλινού στρατιωτικού-βιομηχανικού συγκροτήματος. Ένας βαλλιστικός πύραυλος της Συρίας Sol-Sol πυροβολήθηκε, πέταξε πάνω από το μισό του Ισραήλ και έπεσε κοντά στον πυρηνικό σταθμό της Dimona.
Για τους Ισραηλινούς, ήταν ένας περιπλανώμενος πύραυλος Sol-Air Sa-5 (S-200) που έπεσε κοντά στη Dimona. Μια έκδοση που κανείς δεν πιστεύει. Το περιστατικό σιγήθηκε σιωπηλά και η ισραηλινή κοινή γνώμη σοκαρίστηκε όταν έμαθε ότι τα συστήματα αεροπορικής και βαλλιστικής άμυνας που κοστίζουν δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια έχουν αποδειχθεί εντελώς ανίκανα να υποκλέψουν ένα αντικείμενο. συντριβή κοντά σε πυρηνικό χώρο όπου οι κίνδυνοι ατυχήματος τύπου Τσερνομπίλ σε κανονικές ώρες είναι ήδη από τους υψηλότερους στον κόσμο .
Στο ίδιο πνεύμα, η γιγαντιαία έκρηξη που κατέστρεψε την τοποθεσία Tomer όπου παράγονται οι εκτοξευτές Shavit και οι αντιπυραυλικοί πύραυλοι Arrow3 χαρακτηρίστηκε ως «ελεγχόμενο» ατύχημα.
Αυτή η στρατηγική ασάφεια που στοχεύει στο να πνίξει τα γεγονότα σε μια ομίχλη αβεβαιότητας είναι το σήμα κατατεθέν της ισραηλινής στρατιωτικής στρατηγικής, η οποία δηλώνει ότι κανένας πόλεμος δεν μπορεί να χαθεί αν δεν αναγνωριστεί.
Το τρίτο πρωτοφανές γεγονός είναι η στόχευση της έδρας του Mossad με εκρηκτική επίθεση. Αυτό το περιστατικό λογοκρίνεται σε μεγάλο βαθμό και επίσημα δεν συνέβη ποτέ. Η σειρά των εκρήξεων που ακούστηκαν στο Τελ Αβίβ συνδέεται άμεσα με αυτό το σκιώδες πόλεμο.
Όλα αυτά τα περιστατικά δεν οδήγησαν σε κλιμάκωση. Προς το παρόν. Αντίθετα, τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης ελαχιστοποιούν αυτά τα περιστατικά όσο το δυνατόν περισσότερο και τα μειώνουν σε απλά ατυχήματα: τεχνικό ατύχημα στο Tomer. ένας περιπλανώμενος πύργος Sol-Air της Συρίας που μια τόσο επικίνδυνη πορεία είχε ωθήσει λίγο μακριά. Ακόμη και η αποτυχία των τριών σταδίων του ισραηλινού διαστήματος και της βαλλιστικής άμυνας, συμπεριλαμβανομένου του διάσημου συστήματος «Iron Dome» και «David’s Slingshot», δικαιολογείται από τη χρήση άλλων μέσων που είναι πολύ μυστικά για να είναι δυνατή. Εξαπλώνονται στο κοινό σύμφωνα με τους Ισραηλινούς . Ένα είδος εφέ εικονικού φαρμάκου για να ηρεμήσει μια περισσότερο από ανησυχητική γνώμη μετά από αυτό το μεταμφιεσμένο πραξικόπημα στο Τραφάλγκαρ.
Εάν οι Ισραηλινοί στρατηγικοί παρατηρήσουν μια προφανή σιωπή, αυτό δεν συμβαίνει εσωτερικά. Μόλις μάθουν από αυτό που πραγματικά συνέβη, θα προχωρήσουν στη φάση των αντιποίνων, «δυσανάλογη» αν ο αντίπαλος βρίσκεται πίσω από μια τεχνολογική καινοτομία. Αυτό όμως δεν συμβαίνει. Πηγαίνουν οι μέρες που μια έκρηξη από όπλο από τη Συρία δικαιολογούσε αεροπορική επίθεση. Εάν οι Σύριοι επέτρεπαν την εκτόξευση πυραύλου προς έναν ισραηλινό πυρηνικό χώρο, κάτι που ακόμη και ο Σαντάμ Χουσεΐν, ισχυρός από τους 39 πυραύλους Scud που εκτοξεύτηκε στο Ισραήλ το 1991, δεν τολμούσε να κάνει για το φόβο μιας πυρηνικής απόκρισης, είναι ότι κάτι έχει άλλαξε βαθιά. Οι Ιρανοί είναι τόσο εξοργισμένοι από τα χτυπήματα στο πυρηνικό τους πρόγραμμα που αποφάσισαν να δείξουν ότι το Ισραήλ είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο ευάλωτο από τα πιο αδύναμα των αντιπάλων του. Αυτό που απαιτούν μερικές από τις συριακές ελίτ εδώ και χρόνια. Και η στόχευση της Dimona αναπόφευκτα φέρει την επιρροή ενός συριακού δόγματος που πιστεύεται ότι θαμμένο κάτω από δέκα χρόνια πολέμου και χάους.
Το Shadow Warfare θα συνεχιστεί και μπορεί να επεκτείνει τη φύση των ζητημάτων και την ποιότητα των στόχων. Το επόμενο ισραηλινό κίνημα είναι πιθανό να είναι θεαματικό γιατί θα είναι ζήτημα διατήρησης του κατασκευασμένου μύθου του Ισραήλ χωρίς τον οποίο θα εξαφανιστεί. Αλλά αντίθετα, φαίνεται ότι υπάρχει μια άλλη στάση που βασίζεται σε ακριβή υπολογισμό της παγκόσμιας στρατηγικής κατάστασης και ειδικότερα της ρωσικής οργής έναντι του ΝΑΤΟ και της κινεζικής αποφασιστικότητας να ανακτήσει την Ταϊβάν.
Είναι άχρηστο υπό αυτές τις συνθήκες να περιμένουμε ότι η Ουάσινγκτον θα άρει την παραμικρή κύρωση που επιβλήθηκε στο Ιράν, τη Συρία ή τη Ρωσία.
Η Dimona είναι επομένως ένα σημείο μη επιστροφής στη στρατηγική αντιπαράθεση μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, αλλά και με μια Συρία που πιστεύαμε ότι είχε εξαφανιστεί από τον γεωστρατηγικό χάρτη. Πάνω απ ‘όλα, είναι η αρχή μιας νέας εποχής στη Μέση Ανατολή, όπου όλα τα χαρτιά κινδυνεύουν να ανατραπούν ξανά.
