Η αλήθεια είναι ότι η εφαρμογή μιας διατροφής που να κάνει καλό στην καρδιά αρκετές φορές είναι αρκετά περίπλοκη και πολλοί καταναλωτές δεν γνωρίζουν ποια τρόφιμα είναι ωφέλιμα και ποια να αποφεύγουν.
Μάλιστα, μία πρόσφατη δημοσκόπηση από το Populas επιβεβαίωσε ότι οι άνθρωποι στις ΗΠΑ και στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν σταματήσει να ακολουθούν τις συστάσεις, μιας και συχνά είναι πολύ αντικρουόμενες, με αποτέλεσμα να αμφιβάλλουν για το αν πρέπει να τρώνε καλά λίπη (πολυακόρεστα/μονοακόρεστα) ή ανθυγιεινά (κορεσμένα λίπη).
Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις παραπάνω διχογνωμίες για την κατανάλωση λιπαρών, νέα μελέτη μετανάλυσης που διεξήχθη τη Σχολή Δημόσιας Υγείας του Harvard και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Circulation αναδεικνύει τη σημασία των πολυακόρεστων λιπαρών (ω-3 & ω-6) και τον περιορισμό των κορεσμένων στην υγεία της καρδιάς.
Η παρούσα υψηλής ποιότητας συστηματική ανασκόπηση και μετα – ανάλυση προοπτικών μελετών συμπεριέλαβε 13 ομάδες αναφοράς, όπου διερευνήθηκε η συσχέτιση της διαιτητικής πρόσληψης ω-6 λιπαρών (λινολεϊκό οξύ) και του κινδύνου στεφανιαίας νόσου. Συνολικά συμπεριλήφθηκαν 310.602 άτομα, εκ των οποίων τα 12.479 εκδήλωσαν στεφανιαία νόσο και 5.882 πέθαναν/κατέληξαν από στεφανιαία νόσο.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η διαιτητική πρόσληψη λινελαϊκού οξέος είναι αντιστρόφως ανάλογη με τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου σε ένα δόσοεξαρτώμενο τρόπο, που σημαίνει ότι υψηλότερη πρόσληψη λινολεϊκού οξέος οδήγησε σε χαμηλότερο κίνδυνο στεφανιαίας νόσου.
«Μία αύξηση 5% των θερμίδων που προέρχονται από λινολεϊκό οξύ αντικαθιστώντας ισόποση ενέργεια από την πρόσληψη κορεσμένου λίπους, συσχετίστηκε με 9% χαμηλότερο κίνδυνο επεισοδίων στεφανιαίας νόσου και 13% λιγότερους θανάτους από στεφανιαία νόσο», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι ερευνητές του Harvard. Επιπλέον, η σύγκριση της υψηλότερης με τη χαμηλότερη ποσότητα κατανάλωσης λινολεϊκού οξέος έδειξε 15 % χαμηλότερο κίνδυνο επεισοδίων στεφανιαίας νόσου και 21 % χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από στεφανιαία νόσο.
Αυτά τα αποτελέσματα ήταν ανεξάρτητα από τους κοινούς παράγοντες εμφάνισης καρδιαγγειακών όπως όπως το κάπνισμα και η πρόσληψη φυτικών ινών.
Η μελέτη επιβεβαίωσε ότι οι μεγαλύτερες ποσότητες ω-6 μειώνουν τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής, όταν τα πολυακόρεστα Ω-6 λιπαρά αντικαθιστούν τα κορεσμένα λιπαρά στη διατροφή. Συνεπώς, η κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε πολυακόρεστα λιπαρά (π.χ. ξηροί καρποί, ψάρι, σπόρους, φυτικές μαλακές μαργαρίνες) και ο περιορισμός των κορεσμένων (γαλακτοκομικά προϊόντα, κόκκινο κρέας, λαρδί, βούτυρο) είναι σημαντική για την υγεία της καρδιάς.
Πηγή: Farid M.S., Ding M., Sun Q, Chiuve S.E., Steffen L.M., Willett W.C., Hu F.B. “Dietary Linoleic Acid and Risk of Coronary Heart Disease: A Systematic Review and Meta-Analysis of Prospective Cohort Studies”. Circulation; 130;1568-1578.
Επιμέλεια κειμένου: Γεωργία Καπώλη, Κλινική Διαιτολόγος Διατροφολόγος, ΜSc Επιστημονική Διευθύντρια Κέντρου Διαιτολογικής Υποστήριξης & Μεταβολικού Ελέγχου ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ Νεμέας, Αντιπροέδρος Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας www.logodiatrofis.gr.
