Χωρίς κανένα ίχνος εταιρικής κοινωνικής ευθύνης εφοπλιστές που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα αρνούνται να πληρώσουν ακόμα και τις εισφορές που προβλέπονται από το νόμο, την ώρα που στην Ελλάδα πληρώνουν φόρους ακόμα και οι άνεργοι.
Στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας βρίσκεται σε εξέλιξη δικαστική μάχη μετά από προσφυγή Λιβεριανής εταιρείας η οποία εκμεταλλεύεται στην Ελλάδα επιβατηγό-οχηματαγωγό πλοίο με ελληνική σημαία άνω των 3.000 κόρων και αρνείται να πληρώσει την εισφορά αλληλεγγύης!
Η θρασύτητα αυτών που επί σειρά ετών κερδίζουν δισεκατομμύρια με τις ελληνικές σημαίες και αρνούνται να καταβάλλουν έστω και το ελάχιστο τίμημα ξεπερνά κάθε όριο.
Στην εταιρεία επιβλήθηκε από τον Δ.Ο.Υ. πλοίων, έκτακτη εφάπαξ εισφορά κοινωνικής ευθύνης κάτι λιγότερο από 300.000 ευρώ με βάση το νόμο 3825/2010 του πρώτου μνημονίου και τώρα η Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου υπό τον πρόεδρό της Σωτήρη Ρίζο καλείται να αποφανθεί εάν είναι συνταγματικά ανεκτή και νόμιμη η επιβολή της έκτακτης εφάπαξ εισφοράς.
Ήδη πάντως στο Διοικητικό Πρωτοδικείο και Εφετείο Πειραιά η εταιρεία έχασε την πρώτη μάχη και άσκησε αναίρεση.
Ο εισηγητής της υπόθεσης, σύμβουλος Επικρατείας Ηρακλής Τσακόπουλος υπενθύμισε ότι με παλαιότερη απόφαση του ΣτΕ του 1984 έχει κριθεί ότι είναι επιτρεπτή η επιβολή έκτακτης εισφοράς στους πλοιοκτήτες.
Δηλαδή το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η επιβολή έκτακτης εισφοράς δεν αντιβαίνει σε Ευρωπαϊκούς και Ελληνικούς νομοθετικούς κανόνες, καθώς δεν πλήττει το εισόδημα από την εκμετάλλευση πλοίου, αφού το τελευταίο (πλοίο) «χρησιμοποιείται απλώς ως βάση υπολογισμού του φόρου και ως δείκτης της φοροδοτικής ικανότητας των πλοιοκτητών, οι οποίοι καλούνται να συνεισφέρουν και αυτοί στην υπέρβαση της οικονομικής κρίσης». Βάσει αυτών ο κ. Τσακόπουλος τόνισε πως αν δεχθούμε τη νομολογία (παλαιότερες αποφάσεις) του 1984, τότε θα πρέπει να δεχθούμε το ίδιο και για την προσφυγή της Λιβεριανής εταιρείας.
Η Ολομέλεια του ΣτΕ επιφυλάχθηκε να εκδώσει την απόφασή της.
Η παραπάνω υπόθεση αποδεικνύει ότι τις τελευταίες δεκαετίες η χώρα μας είχε μετατραπεί σε φορολογικό παράδεισο για εφοπλιστές που αποκόμιζαν αστρονομικά κέρδη χωρίς να συμβάλλουν ούτε στο ελάχιστο στην Εθνική Οικονομία, την ώρα που οι υπόλοιποιεπιχειρηματίες, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι καταβάλλουν πάνω από το 30% και 40% των εισοδημάτων τους.
Επιτέλους η Δικαιοσύνη πρέπει να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να εφαρμόσει τους νόμους και το Σύνταγμα του κράτους.
Να συμβάλουν όλοι, ο καθένας με τα εισοδήματά του και να σταματήσει η «αιματοχυσία» της φορολογικής αδικίας που οδηγεί τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού στην απόγνωση.
