Του Γιώργου Πετράκη
Δεν ξέρω που έχει χαθεί ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι το Υπουργείο του τείνει να εξελιχθεί σε Υπουργείο Προστασίας της παραβατικότητας.
Το τελευταίο διάστημα ακόμη και ο τελευταίος πολίτης βλέπει και βιώνει το ξεχαρβάλωμα της Αστυνομίας, ενός μηχανισμού και θεσμού που πέραν των ιδεοληψιών, υπάρχει για να υπηρετεί τον πολίτη. Και να του προσφέρει το ελάχιστο που μπορεί να του προσφέρει η Πολιτεία, την ασφάλεια για τον ίδιο, την οικογένεια του και την περιουσία του.
Ο κ. Τόσκας λαλίστατος συνήθως έχει εξαφανισθεί από την πιάτσα και μάλλον καλά έκανε γιατί δύσκολα θα μπορούσε να δώσει απαντήσεις σε όλα όσα συμβαίνουν σε κάθε γωνιά της χώρας.
Αντιθέτως βλέπουμε ότι κάποιοι στο Γραφείο του, το πιθανότερο να είναι ο ίδιος, ασχολούνται με την ιστορική έρευνα προς καλλιέργεια δημοσίων σχέσεων. Εδώ και ένα μήνα, όσο δηλαδή και η απουσία του κ. Τόσκα από την πιάτσα, παρακολουθούμε επιλεγμένες διαρροές σε μεγάλες εφημερίδες, στοιχείων αλλά και ολοκλήρων αποσπασμάτων και φωτογραφιών από τους φακέλους που διατηρούσε η ασφάλεια για την δράση σημαντικών προσωπικοτήτων της πολιτικής και πνευματικής ζωής που σφράγισαν την ιστορία της χώρας μας στον 20ο αιώνα.
Οι φάκελοι αυτοί κατ’ αρχήν ανήκουν στους ίδιους τους παρακολουθουμένους ή στις οικογένειες τους εφόσον έχουν φύγει από την ζωή. Σε κάθε περίπτωση όμως ανήκουν στην ιστορική κληρονομιά της χώρας και δεν μπορεί να μετατρέπονται σε φθηνό αντάλλαγμα για την προβολή εκείνου που λόγω της θέσης του έχει πρόσβαση στο πολύτιμο αυτό ιστορικό αρχείο.
Δεν κατηγορούμε αυθαίρετα τον κ. Τόσκα για τις διαρροές καθώς ο ίδιος ήταν που φωτογραφήθηκε με τον φάκελο του Άρη Βελουχιώτη προφανώς θέλοντας να εισπράξει λίγη δόξα και συμπάθεια από τους εναπομείναντες αριστερούς ψηφοφόρους στον ΣΥΡΙΖΑ.
Περιμέναμε, αδίκως, ότι θα διατάσσονταν έτσι για τα μάτια του κόσμου ΕΔΕ για την διαρροή των εγγράφων αυτών… Αντιθέτως είχαμε νέες διαρροές, πάρε Ρίτσο, πάρε Καπετάν Γιώτη…
Πρόκειται περί πραγματικής τυμβωρυχίας το μοίρασμα σε φιλικές εφημερίδες ή κολλητούς δημοσιογράφους, αποσπασματικά μάλιστα τμημάτων των φακέλων προσωπικοτήτων που σφράγισαν την ιστορία της χώρας, ενώ όλο αυτό το υλικό θα έπρεπε να είχε ήδη παραδοθεί για μελέτη και αξιοποίηση σε κάποιο από τα πολλά ιστορικά αρχεία που διαθέτει η χώρα.
Όμως ενώ ο κ. Τόσκας δείχνει αυτή την σπουδή για δημόσιες σχέσεις, έξω τα …ποντίκια χορεύουν και η Αθήνα και άλλα αστικά κέντρα θυμίζουν desperado city, χωρίς τον Λούκυ Λουκ.
Ληστείες με καλάσνικοφ απόγευμα στην Κηφισιά, επιδρομές κουκουλοφόρων στον σταθμό του Ηλεκτρικού στο Μαρούσι, σπάσιμο των ακυρωτικών των εισιτηρίων στο Μετρό στο Μοναστηράκι, προαναγγελία καψίματος αυτοκίνητων στα Εξάρχεια, επιδρομές έξω από τα σπίτια υπουργών ή δικαστικών λειτουργών με αιτήματα υπέρ κρατουμένων τρομοκρατών, πάρτι των διαρρηκτών σε όλα τα αστικά κέντρα. Και κακοπληρωμένοι αστυνομικοί, χωρίς εξοπλισμό, με ασυρμάτους σε αχρηστία να προσπαθούν χωρίς συντονισμό χωρίς ηγεσία να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση που όλο και ξεφεύγει.
Με μόνο θύμα τον απλό πολίτη. Τον πολίτη που καθημερινά φτωχοποιείται, που βλέπει το δημόσιο σχολείο να καταρρέει, την δημόσια υγεία να βουλιάζει και δεν μπορούν να του εξασφαλίσουν τουλάχιστον το αυτονόητο, να ζει όπως ζει, αλλά τουλάχιστον ασφαλής.
Ίσως ο κ. Τόσκας έχει καταλάβει καλύτερα από όλους μας την δουλειά… Γι αυτό άφησε την αστυνομία και την δημόσια Ασφάλεια στην τύχη τους και έγινε ιστοριοδίφης… Από αυτό τουλάχιστον θα κερδίσει και μερικά θετικά παραπολιτικά…
mignatiou.com
