Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου στις αρχές του 1980 πολλοί ψηφοφόροι έτρεμαν τον ερχομό του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Αν βγει το ΠΑΣΟΚ θα πείτε το ψωμί ψωμάκι». Τριάντα πέντε χρόνια μετά, το ενδεχόμενο να κερδίσει τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ προκαλεί κάτι ανάλογο: «Άντε να βγει ο Σύριζα, να γίνουμε Βενεζουέλα». Λες και δεν πέρασε μια μέρα… Το ίδιο και με τις υποσχέσεις από τις οποίες ο ελληνικός λαός είναι πολλαπλά χορτασμένος τα τελευταία χρόνια.
Της Γεωργίας Λινάρδου
Οι προεκλογικές υποσχέσεις είναι τα τελευταία χρόνια μία από τις μάλλον κακές συνήθειες των πολιτικών αρχηγών, και κυρίως του πρωθυπουργού και αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας. Ίσως κάποια στιγμή να έπρεπε και να απαγορευθούν τελικά όλα αυτά τα «θα», τα οποία γρήγορα ξεχνιούνται μετά.
Τι να πρωτοθυμηθεί κάποιος; Ότι η δημόσια υγεία και η περίθαλψη ήταν προτεραιότητα αυτής της κυβέρνησης; Δεν το λέω εγώ, ο πρωθυπουργός το έλεγε όπου βρισκόταν και στεκόταν.
Ότι αυτή η κυβέρνηση συμμεριζόταν και υποσχόταν ότι θα δώσει λύση στο δράμα των μικρομολογιούχων; Ότι θα αυξήσει το επίδομα ανεργίας από ένα χρόνο σε δύο χρόνια και παράλληλα θα σταματήσει την κατρακύλα των μισθών, καθώς και ότι θα ελαφρύνει τους δανειολήπτες; Και, και, και…ότι θα επαναφέρει τις συντάξεις των χαμηλοσυνταξιούχων; Για να μην ανοίξουμε την κουβέντα περί ανάπτυξης.
Η διάψευση των όσων υπόσχονταν αυτή η κυβέρνηση δεν προέρχεται από τα γραφεία της αντιπολίτευσης, ούτε από τα στόματα των άλλων πολιτικών αρχηγών. Η διάψευση είναι σκληρή, διότι προέρχεται από την πραγματικότητα στην οποία έχει περιέλθει όχι μόνον η ελληνική κοινωνία, καθώς και η οικονομία, αλλά δυστυχώς και η ελληνική πολιτική.
Το επίπεδο έχει πέσει τόσο που προκαλεί όχι μόνον κλάματα, αλλά και γέλια…
Οφείλουμε πάντως να παραδεχθούμε ότι οι υποσχέσεις του Αντώνη Σαμαρά θα μας μείνουν αξέχαστες… Κάτι σαν όνειρο θερινής νυκτός…
Δείτε το βίντεο και γελάστε μέχρι δακρύων…
