Την ώρα που ο λαός πλήττεται άγρια από τη δολοφονική καθεστωτική επίθεση,
την ώρα που ότι γνωρίζαμε ως ζωή έχει βαρειές απώλειες,
την ώρα που η απελπισία, η κατάθλιψη, η απογοήτευση και η ηττοπάθεια φωλιάζουν στην
ψυχή και τη σκέψη των ανθρώπων, που καταστρέφονται,
την ώρα που, ακόμα και επίσημα χείλη, όπως αυτά της Προέδρου της Ρώσικης Άνω Δούμας, λένε ότι “η Ελλάδα δεν μπορεί να λάβει αποφάσεις ως κυρίαρχο και αυτοτελές κράτος”,
την ώρα που θα έπρεπε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να πούμε φτάνει πια και να αρχίσει ο ανένδοτος αγώνας όλων των Ελλήνων, ενάντια στους λίγους που επιβάλλουν τη θέληση τους,
εμείς βγάζουμε ο ένας το μάτι του άλλου…
Η μόνιμη επωδός κάποιων νουνεχών, ότι σκοπός των κομμάτων είναι η διαίρεση του λαού για να μπορούν να βασιλεύουν οι Ολίγοι, λαμβάνει πια τη δραματική της διάσταση, με την έναρξη της ροής εμφύλιου αίματος.
Αντί να επιδιώκεται η συγκρότηση ενιαίου μετώπου ενάντια στους Κυρίαρχους, τα κόμματα, η κυβέρνηση, τα ΜΜΕ και πλήθος ενταγμένων σε κάποια ιδεολογία στρέφουν τα πυρά, ο ένας προς τον άλλον.
Από τις “κορώνες” του ενός ενάντια στον άλλον, περάσαμε στο “τσακίστε τους”, λυντσάρετε τους” και από κει στις επιθέσεις εναντίον αντιπάλων γραφείων, τον ξυλοδαρμό συνανθρώπων και τώρα στην έναρξη εκτελέσεων. Με τις αμετανόητες φωνές να ζητούν εκδίκηση και όλοι μαζί περισσότερο αίμα και περισσότερη βία μεταξύ αλλήλων.
Το σχέδιο τον Κυρίαρχων καλά κρατεί και βρίσκει θιασώτες, ίσως όχι τόσους πολλούς, αλλά με τη βοήθεια των ΜΜΕ, τα οποία λειτουργούν ως ενισχυτές των εσωτερικών αντιθέσεων και ως μεγάφωνα των φωνών που προσκαλούν σε βία, γίνονται το κύριο θέμα.
Η καλά σχεδιασμένη εξαθλίωση των πολλών έχει περάσει σε δεύτερη και πολύ κακή μοίρα.
Η οργανωμένη και συντονισμένη πολιτική αμφισβήτηση ενός απάνθρωπου Ολιγαρχικού Καθεστώτος δεν αποτελεί ούτε ανάγκη ούτε υποχρέωση για κάποιους, ούτε καν αντικείμενο κάποιων διαλόγων ή έστω αντιπαραθέσεων.
ΠΗΓΗ
