του Κίμωνα Γεωργακάκη
Πρέπει να καταστεί σαφές σε όλους μας και ιδιαίτερα στους κυβερνώντες, ότι η Ελλάδα δεν θα μείνει ανεπηρέαστη από ενδεχόμενη πολιτική κατάρρευση στην Τουρκία. Εκτός κι αν μερικοί πιστεύουν ότι
η γείτονα θα διαλυθεί και εμείς πίνοντας φραπέ θα παρακολουθούμε αραχτοί τις εξελίξεις, περιμένοντας την… ανάπτυξη.
Η χώρα μας αναπόφευκτα θα εμπλακεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, καθώς βρίσκεται ακριβώς δίπλα σε ένα ηφαίστειο που ετοιμάζεται να εκραγεί. Ήδη η πρόεδρος της Ένωσης Κοινοτήτων Κουρδιστάν (KCK) με δηλώσεις της θέλει να εμπλέξει το ελληνικό (ρωμαίικο όπως το ονομάζουν στην Τουρκία) λόμπι μαζί με τους Αρμένιους στο τουρκικό παρακράτος και άρα στην προσπάθεια αποσταθεροποίησης της Τουρκίας.
Αυτό σημαίνει ότι οι «φίλοι» και «σύμμαχοί» μας Κούρδοι προσπαθούν να στρέψουν την προσοχή μακριά από αυτούς, ώστε σε περίπτωση που ενταθεί η πολιτική αστάθεια στην Τουρκία, η κρίση να εξαχθεί εκτός της «επικράτειάς» τους, κατά πάσα πιθανότητα σε ελληνικό χώρο, με τους ίδιους να οργανώνουν ανενόχλητοι την πολυπόθητη κρατική τους οντότητα.
Στην πολιτική λοιπόν ο καθένας κοιτάει τα δικά του συμφέροντα. Επομένως η Ελλάδα πρέπει να αγωνιστεί για την δημιουργία ενός ισχυρού γεωστρατηγικού άξονα, ο οποίος θα της εξασφαλίζει ισχυρές συμμαχίες με βάση τα αμοιβαία συμφέροντα, εν όψει της περαιτέρω κλιμάκωσης των εντάσεων στην γειτονιά μας. Στον συγκεκριμένο άξονα πρέπει να συμμετάσχει και η Ρωσία, καθότι αν βασιστούμε μόνο στους Αμερικανούς, τότε το πιο πιθανό σενάριο είναι βρεθούμε και εμείς διαμελισμένοι σε περιφέρειες και το Αιγαίο να καταστεί συνεκμεταλλεύσιμο, αλλά τελικά όχι μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, παρά από ένα νέο ανεξάρτητο κρατίδιο, το οποίο θα περιέχει εδάφη και από τις δύο χώρες και αφεντικά τους παγκοσμιοποιητές της Ουάσινγκτον.
Εντούτοις οι Ρώσοι δεν φαίνεται να επιθυμούν απόλυτη εφαρμογή των νατοϊκών σχεδίων στην περιοχή, ειδικά όταν στην όλη κατάσταση εμπλέκονται τα Στενά του Βοσπόρου και το Αιγαίο, τουτέστιν τίθεται σε κίνδυνο η ρωσική πρόσβαση από την Μαύρη Θάλασσα στην Μεσόγειο.
Είναι κρίμα για μια χώρα με τόσο μεγάλη γεωγραφική θέση και πολιτισμικό βάθος, που την εναποθέτει σε όλα τα σημεία του ορίζοντα, να έχει μια παλιά και σκουριασμένη πυξίδα, της οποίας ο δείκτης έχει κολλήσει στην Δύση…
Κίμων Γεωργακάκης, Πολιτικός Επιστήμων
ΠΥΓΜΗ.gr
