“Μόνο στην Ελλάδα πέτυχε η προσπάθειά μας να ανασχέσουμε την ρωσική ενεργειακή διείσδυση στο ευρωπαϊκό ΝΑΤΟ” αναφέρει η «Διαφωτιστική Έκθεση» (Illuminated Report) του Enterprise Institute προς το Κογκρέσο των ΗΠΑ το οποίο πρόκειται να συζητήσει στα μέσα Ιανουαρίου «τα περιθώρια
ανάσχεσης της ρωσικής ενεργειακής διείσδυσης (…) στο κέντρο του ευρωπαϊκού ΝΑΤΟ».
Οι Αμερικανοί ομολογούν οτι δεν κατάφεραν να φέρουν σε πέρας το σχέδιο της αναχαίτισης ττου ρωσικού ενεργειακού δικτύου , τόσο στο Βορρά, όσο και στο Νότο και μέσα στην έκθεση περιγράφεται πως η προσπάθειες υπονόμευσης των ρωσικών προσπαθειών απέτυχαν, πλην της περίπτωσης της Ελλάδας.
Στην ίδια έκθεση περιγράφεται και η χρεοκοπία του σχεδίου του αγωγού Nabucco (ο οποίος ήταν η “δικαιολογία” της ομάδας της πρώτην υπουργού Εξωτερικών Ν.Μπακογιάννη το 2008-’09 να σαμποτάρει τον South Stream)
Ακόιμα στην ίδια έκθεση αναφέρεται ότι “οι οικονομικές συνέπειες για τις ΗΠΑ από την προφανή αποτυχία να υλοποιηθεί το σχέδιο του αγωγού Nabucco, δεν φαίνεται να είναι τόσο κρίσιμες, όσο το ότι ολόκληρη η βιομηχανική ανάπτυξη της Ευρώπης αφού πλέον εξαρτάται από τη ρωσική ενέργεια”.
Στοιχεάιτης έκθεσης που δημοσιεύτηκαν και στην εβδομαδιαία αμερικανική οικονομική επιθεώρηση «Barron’s», καταλήγουν στο συμπέρασαμ ότι: Πρώτον η Αμερική δεν είναι σε θέση να ανταγωνιστεί ενεργειακά τη Ρωσία στην Ευρώπη και δεύτερον η Μόσχα με το όπλο της ενέργειας θα είναι σε θέση «να ρυμουλκεί πολιτικά» προς τις απόψεις της χώρες-πιστές συμμάχους της Ουάσιγκτον, όπως η Γερμανία, η Ιταλία, ακόμη και η Τσεχία και η Σλοβενία. Μάλιστα αναφέρεται ότι η Σερβία και λιγότερο η Ρουμανία έχουν περάσει στο “ρωσικό μπλοκ επιρροής”.
Ο Nabucco μόνο θεωρητικά υπάρχει ακόμα. «Βρίσκεται πάντοτε στα ενεργειακά σχέδια της ΕΕ» δήλωσε τον Νοέμβριο ο “άχρωμος, άγευστος και άοσμος” πρόεδρος της ΕΕ, Χέρμαν βαν Ρομπάι. Να του θυμήσουμε τις δηλώσεις των περισσότερων εμπλεκομένων μερών (προεξαρχούσης της Α.Μέρκελ) ότι “Απλά δεν υπάρχει φυσικό αέριο για να μεταφέρει ο αγωγός” και την παλαιότερη δήλωση του Β.Πούτιν ότι “Δεν μπορούμε κανέναν να σκάβει χαντάκια και να τοποθετεί μέσα σε αυτά σωλήνες, αλλά το ερώτημα είναι με τι θα γεμίσουν αυτούς τους σωλήνες”…
Η περίπτωση είναι χαρακτηριστική της διαφοράς γεωστρατηγικής καταεύθυνσης της χώρας μεταξύ των ετών 2006 και 2012 με κομβικό σημείο τονν πόλεμο στην Γεωργία τον Αύγουστο του 2008: Από την εθνοκεντρικη πολιτική των κυβερνήσεων Καραμανλή (με αναγνωρισμένη και δεδομένη την αδυναμία υλοποίησης των σχεδίων αυτών λόγω κακής διαχείρισης) στην απόλυτη εξάρτηση από τον δυτικό παράγοντα από το τέλος του 2009 και μετά…
