Προ ημερών, προεβλήθη ως μέγα θέμα η απόλυση ενός υπαλλήλου της Βουλής, ο οποίος είχε να πατήσει στην εργασία του κάνα εξάμηνο. Αν είχαν… προκύψει λίγες ακόμα αναρτήσεις στο διαδίκτυο και τυπωμένα άρθρα, η δημοσιότητα της απόλυσης θα είχε ξεπεράσει σε έκταση τη νίκη της Εθνικής
Μπάσκετ σε βάρος της Εθνικής ομάδας των ΗΠΑ. Λες και βρήκαμε πετρέλαιο στην Κυψέλη!
Δεν υπάρχουν πολλοί που θέλουν να υπερασπιστούν το «δικαίωμα» οποιουδήποτε υπαλλήλου να την κοπανάει από τη δουλειά του χωρίς σοβαρό λόγο· είτε εργάζεται στο Κοινοβούλιο είτε σε σουβλατζίδικο ή σε πολυεθνική εταιρία. Ωστόσο, είναι αναπόφευκτο να γίνονται συγκρίσεις. Από τη μία απολύεται ο κοπανατζής υπαλληλάκος, του οποίου ο μισθός δύσκολα θα ξεπερνάει τα 1.500 ευρώ, και από την άλλη θεωρείται «παράγων» του δημόσιου βίου ένας «υπάλληλος» των πολλών, ένας «υπηρέτης» του δημόσιου συμφέροντος, που πατάει στη Βουλή στα μικρά διαλείμματα των διακοπών του.
Οι λουόμενοι συχνότερα βλέπουν να περνάει ο Γιώργος Παπανδρέου από δίπλα τους παρά τσούχτρα. Σε παραθαλάσσια ταβέρνα είσαι και τρως μαρίδες; Ο ΓΑΠ θα μασουλάει ψαρούκλες σε παράπλευρο τραπέζι.
Ποδηλατάδα
Φόρεσες μάσκα και ψάχνεις για κοχύλια; Να προσέχεις διότι στην ανάδυση μπορεί να σε πετύχει το κουπί από το κανό του Γιωργάκη. Περπατάς σε κατσικόδρομο κυκλαδίτικου νησιού ή τρέχεις για να προλάβεις το αργοπορημένο ΚΤΕΛ; Δεν θα συμπληρώσεις χιλιόμετρο και θα δεις τον Μίστερ «Λεφτά Υπάρχουν» να φοράει την μπαντάνα του και να σε προσπερνάει – κάνει τζόγκινγκ και το καμαρώνει. Οδηγείς βέσπα, παπί, μοτοσακό στην εξοχή; Πρόσεξε μην τρακάρεις τον πρώην πρωθυπουργό με την απαστράπτουσα αθλητική ποδηλατάρα του. Μπορεί στη στροφή να αλλάζει εν κινήσει αλυσίδα στο ποδήλατο (πώς το κάνει, μόνο αυτός το ξέρει).
Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ο εργώδης αποδομητής του έθνους ζητάει «άδεια» από τη Βουλή. Συνήθως για «δουλειές» και «υποχρεώσεις» στο εξωτερικό. Οι βουλευτές χασκογελούν, ειρωνεύονται και του τη δίνουν. Εκείνος, φυσικά, την παίρνει, παρά τα σκώμματα. Κορόιδο είναι; Αλλοι πληρώνουν το μηνιάτικο. Αυτοί που δεν έχουν, οι πολλοί, οι άνεργοι, οι πεινασμένοι, τα κορόιδα.
Ο Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου δεν έλεγε ψέματα. Λεφτά υπάρχουν. Εννοούσε τα δικά μας λεφτά, τα οποία συνεχίζουμε να του τα δίνουμε.
