“Φίλες και φίλοι,
Μετά από τόσα χρόνια και τόσους αγώνες, δεν το περίμενα να δω πάλι τη πατρίδα μας και το λαό μας σε κατοχή.
Ματώνει η καρδιά μου να βλέπω τώρα στα στερνά μου, ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια ή να στέκονται στην ουρά στα συσσίτια.
Να βλέπω τα εγγόνια μου, επιστήμονες, να είναι άνεργοι στη καλύτερή τους ηλικία.
Αλλά,
Όπως και τότε, έτσι και τώρα – και πάντα – να το ξέρετε
Ένας είναι ο δρόμος:
Οργάνωση κι Αγώνας – Οργάνωση κι Αγώνας !
Συναγωνίστριες και συναγωνιστές του ΕΠΑΜ,
Θα σας χαιρετήσω με τους τελευταίους στίχους από ένα παλιό αντιστασιακό τραγούδι που τα πείραξα λιγάκι για χάρη σας.
Μάνα μου γλυκιά Ελλάδα
Το ΕΠΑΜ της λεβεντιάς
Θα σ’ ανάψει τη λαμπάδα
Της τιμής της Λευτεριάς”
Γεωργία Αγγελογιαννοπούλου –Κλαμπατσέα
( 92 χρονών, γεννήθηκε στο Κακαλέτρι Τριφυλίας το 1922.
20 χρονών στη κατοχή δουλεύει στη κλωστουφαντουργία Μαραγκόπουλου στη Πάτρα όπου και αναπτύσσει συνδικαλιστική δράση και οργανώνεται στο ΕΑΜ.
Παράνομη δουλειά στη πόλη και στη συνέχεια αντάρτισσα στα βουνά της Αχαίας στον Ερύμανθο μέλος της Εθνικής Αλληλεγγύης οργανώνει στα χωριά την τροφοδοσία των ανταρτών και την αλληλεγγύη στους πεινασμένους.
Διώκεται στη συνέχεια για τους αγώνες της με φυλακές και εξορίες.)
Απόσπασμα από την κεντρική προεκλογική εκδήλωση του ΕΠΑΜ στην Παλαιά Βουλή, στις 22 Μαΐου 2014.
