αυτονόητος: αυτός που γίνεται κατανοητός και αποδεκτός από μόνος του, χωρίς να υπάρχει ανάγκη για ιδιαίτερες εξηγήσεις ή αποδείξεις
ανόητος: χωρίς νου
Δε γνωρίζω πως εννοεί ο αρχηγός του ΚΙΔΗΣΟ την επανάσταση του αυτονόητου. Σίγουρα όμως έχουμε διαφορετική αντίληψη.
Για παράδειγμα το αυτονόητο θα ήταν ένας πρωθυπουργός που:
> θα είχε εκλεγεί με το σύνθημα “λεφτά υπάρχουν” ενώ είχε ενημερωθεί πως δεν υπάρχουν αλλά και ο Ντομινίκ Στρος Καν τον εξέθεσε ανεπανόρθωτα όταν δήλωσε αργότερα πως είχαν συζητήσει μήνες πιο μπροστά
> διέσυρε στο εξωτερικό τη χώρα του ως λαό διαφθαρμένων και απατεώνων εκτινάσσοντας τα επιτόκια δανεισμού
> στις αρχές του 2010, λίγο πριν οδηγήσει τη χώρα στο μνημόνιο, άντλησε 5 δις ευρώ σε έκδοση ομολόγου ενώ του προσφέρονταν 20 δις
> το φθινόπωρο του 2010 και ενώ τα spreads είχαν υποχωρήσει στις 599 μ.β. χωρίς να ματώσει πολύ ο ελληνικός λαός, τα εκτίναξε εκβιάζοντας με εθνικές εκλογές αν δεν υπερψηφίζονταν οι εκλεκτοί του ΠΑΣΟΚ στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.
να οδηγείτο κατηγορούμενος στις δικαστικές αίθουσες. Κι αν δεν είχε οδηγηθεί, να είχε εξαφανιστεί από προσώπου γης.
Αυτό θα ήταν το αυτονόητο. Το οποίο δε συνέβη, όπως και η επανάστασή του. Ως εκ τούτου διαδραματίζεται το ακριβώς αντίθετο. Να διεκδικεί αμετανόητος ξανά την πρωθυπουργία αναζητώντας την ψήφο του «ανόητου». Αυτού δηλαδή που χωρίς να σκέπτεται, να εξετάζει και να φιλτράρει ότι του σερβίρουν τα υιοθετεί άκρατα. Ακόμη κι αν σε εποχή μεγάλης ύφεσης και παγκόσμιας κρίσης τον διαβεβαιώνουν ότι χρήματα υπάρχουν.
Εδώ βέβαια είδαμε ακόμη και δεδηλωμένους νεοδημοκράτες, οπαδούς δηλαδή του συμφοιτητή που θα οδηγούσε στη Δικαιοσύνη όσους αλυσοδέσαν τη χώρα, σε διάφορα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να τάσσονται με το μέρος του Παπανδρέου σε όλους τον περνούν από χθες γενεές δεκατέσσερις.
Θα μου πείτε, μα δεν καταλαβαίνεις γιατί;
Καταλαβαίνω απόλυτα, όπως καταλαβαίνω ότι ίσως αυτή η χώρα κι αυτός ο λαός να είναι τελικά άξιος της μοίρας του και τέτοιοι κυβερνήτες του πρέπουν. Στην τελική, αυτός τους αναδεικνύει.
