Για πολλοστή φορά η κυβέρνηση δεν τήρησε τις υποσχέσεις που έδινε προτού ξανάρθουν στη χώρα οι εκπρόσωποι των δανειστών. Λίγες ώρες μετά την επιστροφή της τρόικας, οι παλικαρισμοί του υπουργού Ανάπτυξης Κ. Χατζηδάκη, ότι δεν πρόκειται να αρθεί η προστασία
της πρώτης κατοικίας, αποδείχθηκαν άσφαιροι.
Η κυβέρνηση συμφώνησε πως από την 1η.1.2014 θα βγαίνουν στο σφυρί τα σπίτια δανειοληπτών που χρωστάνε στις τράπεζες, ακόμη και αν πρόκειται για την πρώτη ή τη μοναδική κατοικία τους. Μοναδική προϋπόθεση για το αντίθετο θα είναι να μη διαθέτουν άλλα περιουσιακά στοιχεία ή εισοδήματα.
Με τον τρόπο αυτό, εκτιμάται ότι σε πρώτη φάση απειλούνται πάνω από 7.000 σπίτια οφειλετών, τους οποίους κυβέρνηση και τρόικα θεωρούν αρκετά πλούσιους, ώστε να βγάλουν τα σπίτια τους…
στον πλειστηριασμό.
Ωστόσο, παραμένει ακόμη ασαφές το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθούν οι κατασχέσεις, κυρίως γιατί δεν αποσαφηνίζονται επαρκώς οι έννοιες του ελάχιστου ορίου αξιοπρεπούς διαβίωσης και του συνεργάσιμου δανειολήπτη. Από τον ορισμό αυτών των δύο εννοιών θα προκύψει ποιους θεωρούν φτωχούς οι δανειστές μας.
Είναι φανερό ότι με τον τρόπο αυτό επιχειρείται σκοπίμως να καλλιεργηθεί σύγχυση γύρω από το θέμα, ώστε να διευρυνθεί ο αριθμός των οφειλετών που δεν θα προστατεύονται πλέον από το νόμο. Αυτή η εξέλιξη είναι πιθανή, καθώς έχουν ήδη εμφανισθεί και στην Ελλάδα ξένα «αρπακτικά» funds που επιθυμούν να αγοράσουν σε πολύ χαμηλές τιμές τα «κόκκινα» δάνεια των τραπεζών, τα οποία έχουν εμπράγματες εγγυήσεις.
Μια τέτοια «επένδυση» θα έχει νόημα όμως γι’ αυτά τα κεφάλαια, μόνο εάν επιτραπεί ο πλειστηριασμός των ακινήτων που έχουν υποθηκευθεί για εξασφάλιση των συγκεκριμένων δανείων. Το μόνο σίγουρο προς το παρόν είναι ότι πληθαίνουν οι οχλήσεις των εισπρακτικών εταιρειών προς τους δανειολήπτες.
Ολα αυτά, σε συνδυασμό με τις πληροφορίες ότι η τρόικα ζητά να απελευθερωθούν πλήρως μαζί με τις νέες και οι παλαιές εμπορικές μισθώσεις (κάτι που σίγουρα θα γίνει), φέρνουν τα πάνω κάτω στις ζωές των ανθρώπων και αποτελειώνουν την ήδη διαλυμένη αγορά ακινήτων. Με «ταφόπλακα» βέβαια τη μονιμοποίηση του χαρατσιού.
Οπως φαίνεται, τρόικα και κυβέρνηση δουλεύουν για εκείνους που θέλουν να αρπάξουν «μπιρ παρά» τα σπίτια των Ελλήνων πολιτών, που βρέθηκαν λόγω κρίσης σε μια στιγμή οικονομικής αδυναμίας. Είναι μια επιχείρηση αναδιανομής του πλούτου και της περιουσίας των πολλών από τους λίγους. Ακόμη μια κοινωνική αδικία, που δεν μπορεί να γίνει ανεκτή.
