Επειδή η λήθη είναι μερικές φορές πιο επικίνδυνη από την άγνοια, είναι χρήσιμο να θυμηθούμε τις ωμές παρεμβάσεις του ΔΝΤ προ των εκλογών του 2012, με τις οποίες επιχειρούσε να εκβιάσει εκ των προτέρων την πολιτική συναίνεση των μέχρι τότε δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Όπως επίσης δεν ξεχνάμε την παρασκηνιακή προσπάθεια του Ταμείου εκείνη την εποχή, ακόμα και να αναβληθούν οι εκλογές του Μαΐου 2012 και να μετατεθούν λίγους μήνες αργότερα, επιθυμώντας την διατήρηση της οικουμενικής κυβέρνησης Παπαδήμου στην εξουσία.
Δύο χρόνια μετά, το ΔΝΤ με μία δήλωση του εκπροσώπου του από την Ουάσινγκτον, Τζέρι Ράις ανοίγει και πάλι την «κερκόπορτα» των πολιτικών παρεμβάσεων στην Ελλάδα ζητώντας «πολιτική συναίνεση για να προχωρήσει η εφαρμογή του δημοσιονομικού προγράμματος στην χώρα»!
Η δήλωση του ΔΝΤ δεν είναι άνευ πολιτικής σημασίας. Έρχεται σε μία συγκυρία κατά την οποία φουντώνουν τα πολιτικά σενάρια για το τι θα συμβεί την επαύριο των ευρωεκλογών στην περίπτωση που ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράψει εκλογικό προβάδισμα έναντι της ΝΔ.
Η δήλωση Ράις έρχεται να προλειάνει το έδαφος για να ευνοηθεί η κυβερνητική επιχειρηματολογία γύρω από το δίλημμα που θέτει κατά κύριο λόγο η ΝΔ αλλά και το ΠΑΣΟΚ.
Το δίλημμα είναι «κυβερνητική σταθερότητα ή ΣΥΡΙΖΑ». Και με γνώμονα αυτό ακριβώς το δίλημμα, η τοποθέτηση του ΔΝΤ έρχεται να στήσει ακόμα ένα σκηνικό εκβιασμού που σύμφωνα με όλες τις εκτιμήσεις θα το δούμε να ξεδιπλώνεται με ακόμα μεγαλύτερη σαφήνεια τις επόμενες δύο βδομάδες μέχρι τις ευρωεκλογές.
Ο εκβιασμός θα σημάνει την επίκληση του κινδύνου «μπλοκαρίσματος της χρηματοδότησης της Ελλάδας στην περίπτωση που διαμορφωθούν συνθήκες πολιτικής αστάθειας στην χώρα». Πάνω στην ίδια ακριβώς στρατηγική κινούνται σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, και οι Βρυξέλλες.
Τα κέντρα λήψης αποφάσεων του εξωτερικού θεωρούν ότι αν ανοίξει την επομένη των ευρωεκλογών θέμα για πρόωρες εκλογές στην Ελλάδα, αυτό με την σειρά του θα ανοίξει τον Ασκό του Αιόλου για ακόμα μία περίοδο παρατεταμένης αστάθειας στην χώρα.
Σε κάθε περίπτωση, τέτοιες δηλώσεις από το εξωτερικό το μόνο που κάνουν είναι να μας επαναφέρουν μνήμες που αφενός θέλουμε να ξεχάσουμε από το παρελθόν, και αφετέρου προσβάλλουν την πολιτική αυτονομία ενός λαού που δεν ανέχεται πλέον υποδείξεις ή εκφοβισμούς, στους οποίους μας έχουν συνηθίσει τα προηγούμενα χρόνια οι δανειστές μας. Και με τους περισσότερους από αυτούς να είναι απροκάλυπτοι.
ΠΗΓΗ
