Η πολιτική κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας δείχνει απρόβλεπτη και η πόλωση μεταξύ κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης εντείνεται. Ο Τσίπρας είτε για λόγους επικοινωνιακούς, είτε επειδή πράγματι έχει στο μυαλό του την προκήρυξη εκλογών, οδηγείται σε μία σύγκρουση με το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες. Ο Μητσοτάκης βρίσκεται στη δύσκολη θέση να αποφασίσει αν θα στηρίξει τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Τσίπρας, ως “πακέτο ελάφρυνσης” των συνταξιούχων ή αν θα κάνει και σ΄ αυτό το ζήτημα αντιπολίτευση, ρισκάροντας να χαρακτηριστεί ως υπέρμετρα “υπάκουος” στις απαιτήσεις των δανειστών. Δηλώσεις όπως αυτές του Άδωνι Γεωργιάδη, σύμφωνα με τις οποίες η ΝΔ θα υπέγραφε ότι ήθελε ο Σόϊμπλε, δεν βοηθούν το πρόεδρο της ΝΔ.
Όλα αυτά όμως είναι πραγματικά πολύ “μικρά”, σε σχέση με τα πολλά μεγάλα που συμβαινουν γύρω μας και απειλούν τη χώρα.
Την ώρα που τα δικά μας κόμματα για τους δανειστές και τις απαιτήσεις τους, η Τουρκία μέσω του ΥΠΕΞ της Μ.Τσαβούσογλου, ανακοίνωσε ότι αξιωματούχοι της Τουρκίας, της Ρωσίας και του Ιράν θα συναντηθούν στην Μόσχα στις 27 Δεκεμβρίου για να συζητήσουν την κατάσταση στην Συρία. Οι γείτονες ασχολούνται με την επόμενη μέρα στην ευρύτερη περιοχή κι εμείς είμαστε διχασμένοι και βουλιάζουμε σε μια επικίνδυνη εσωστρέφεια.
Το βαρύ πολιτικό κλίμα στο εσωτερικό μπορεί να φέρει μεγάλα προβλήματα στα εθνικά θέματα. Το πρόβλημα της χώρας στην αναχαίτιση της τουρκικής προκλητικότητας δεν είναι στρατιωτικό. Είναι κυρίως πολιτικό. Οι ΕΔ εκπαιδεύονται και ξέρουν τι πρέπει να πράξουν, αν τα δύσκολα έρθουν. Το ερώτημα είναι αν έχουν ανάλογη εκπαίδευση και ετοιμότητα οι πολιτικοί μας. Η απάντηση είναι σίγουρα όχι…
Η Άγκυρα έχει δείξει ότι εκδηλώνει την επιθετικότητά της κάθε φορά που στην Αθήνα η πολιτική κατάσταση είναι ρευστή, αβέβαιη και κυρίως πολωμένη. Το 1996 προκάλεσε την κρίση των Ιμίων, την ώρα που την τύχη της χώρας είχε αναλάβει η κυβέρνηση Σημίτη.Πριν καλά, καλά μάθουν τους διαδρόμους και τα γραφεία του Μαξίμου, οι τότε κυβερνώντες βρέθηκαν αντιμέτωποι με την σοβαρότερη ίσως ελληνοτουρκική κρίση. Ο τρόπος που την διαχειρίστηκαν γνωστός. Παράδειγμα προς αποφυγή.
Δεν υποστηρίζουμε ότι πρέπει η πολιτική αντιπαράθεση να σταματήσει. Οι πολιτικές-κομματικές δυνάμεις της χώρας προφανώς πρέπει να διαφωνούν και να υποστηρίζουν τις απόψεις τους. Όμως δεν είναι δυνατόν αυτό το κλίμα αντιπαράθεσης να μεταφέρεται στον χώρο της Εθνικής Άμυνας και της ασφάλειας της χώρας.
Το τελευταίο διάστημα βιώνουμε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο στα ελληνοτουρκικά.Έχει γίνει κάποια συνάντηση, σύσκεψη, επικοινωνία μεταξύ του πρωθυπουργού και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ώστε να συμφωνηθούν τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν πριν η κρίση με την Τουρκία , μας έρθει;
Υπάρχουν έτοιμες, ενεργές, κατευθύνσεις και διαταγές από τους πολιτικούς προς τον στρατιωτικό μηχανισμό της χώρας, ώστε να είναι έτοιμος να αντιδράσει “αυτοματοποιημένα”; Ή θα πρέπει ξανά να γίνει…φροντιστήριο για το σημαίνουν οι κανόνες εμπλοκής;
Η κατάσταση είναι σοβαρή και το χειρότερο είναι ότι τα κυρίαρχα κόμματα της πολιτικής μας σκηνής δεν δείχνουν να έχουν κατανοήσει τους κινδύνους που απειλούν τη χώρα.
