Υπάρχει αισιόδοξη διάθεση σε πολιτικούς και διπλωματικούς κύκλους στην Ελλάδα, από το γεγονός ότι πλησιάζει η ώρα ανατροπής του καθεστώτος Γκρούεφσκι στα Σκόπια, και αναμένεται η ανάληψη της εξουσία από τον νυν αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, κ.Ζόραν Ζάεφ, ο οποίος είναι «διαλλακτικός» και μπορούμε να συνεννοηθούμε.
Και ποια θα είναι τα αποτελέσματα της «συνεννόησης» με τον κ. Ζόραν Ζάεφ; Ότι θα αποδεχθούμε την σύνθετη ονομασία, που θα περιέχει τον όρο «Μακεδονία». Αυτό είναι το αναμενόμενο για το οποίο αισιοδοξούν κύκλοι στην Ελλάδα; Ότι πρόκειται περί αυταπάτης, θα φανεί αμέσως μετά, με την δημοσίευση απομαγνητοφωνημένης συνομιλίας του κ. Γκρούεφσκι με τον π. υπουργό Εξωτερικών κ. Αντόνιο Μιλόσοσκι, που δυστυχώς, για μια ακόμη φορά, επαληθεύει όσα υποστηρίζω εξ αρχής.
Εχθές, δημοσιεύθηκε τηλεφωνική συνομιλία, που έγινε πριν από μερικά χρόνια, μεταξύ των δύο ανωτέρω αναφερομένων και του επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών κ. Σάσο Μιγιάλκοφ, εξαδέλφου του Ν. Γκρούεφσκι (παραιτηθέντα προ ημερών, λόγω των γεγονότων στο Κουμάνοβο).
Ο κ. Μιλόσοσκι λέγει στον κ. Γκρούεφσκι πως θα μπορούσε να προταθεί μία δαιδαλώδης ονομασία του τύπου «Ανεξάρτητη ή Κυρίαρχη Δημοκρατία της Μακεδονίας (Άνω ή Βόρεια)», η οποία, όπως λέει, δεν βλάπτει και πολύ τα Σκόπια και ίσως θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή και από τον Γιώργο Παπανδρέου, καθώς, όπως σημειώνει, πρόκειται για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό που εν μέρει μπορεί να τη δικαιολογήσει ο Γ. Παπανδρέου στην κοινή γνώμη της Ελλάδας.
Και προσέξτε τώρα: Ο κ. Μιλόσοσκι λέει ακόμη ότι μία τέτοια ονομασία συμφέρει τα Σκόπια, καθώς η παρένθεση (Άνω ή Βόρεια) θα «ξεχαστεί» απ’ όλους σε μερικά χρόνια και θα μείνει μόνο η ονομασία «Ανεξάρτητη ή Κυρίαρχη Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ακριβώς, αυτό που επί χρόνια υποστηρίζει η στήλη και προσπαθεί να πείσει τους ευθυνόφοβους -έως αδιάφορους- πολιτικούς μας, ότι η σύνθετη ονομασία για τα Σκόπια, δεν διαφέρει καθόλου με την συνταγματική τους, μόνον «Μακεδονία».
Δείτε τώρα τι μεταδίδει από τα Σκόπια ο κ. Vladislav Perunović και μεταφέρει το Βαλκανικό Περισκόπιο. Ότι οι αισιόδοξοι Έλληνες πολιτικοί και αναλυτές έχουν άγνοια για τις θέσεις του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και του κ. Ζάεφ. Αυτό που έγραψα προ ημερών δηλαδή, ότι ο κ. Ζάεφ δέχεται σύνθετη ονομασία αλλά είναι ανυποχώρητος στο θέμα της «μακεδονικής» εθνότητας και «μακεδονικής» γλώσσας.
Ο κ. Περουνόβιτς παρατηρεί ότι υπάρχουν ακαδημαϊκοί στην Δύση που υποστηρίζουν την ιδέα της χωριστής εθνικότητας «Makedonci», ποιοτικώς διαφορετική, από τους Βουλγάρους, Σέρβους και Έλληνες και διαμορφώνοντας τις απόψεις τους, σχετικά με την έννοια της «αυτοδιάθεσης» και παρόμοιες φιλοσοφικές μαρξιστικές και υπαρξιστικές θεωρίες περί εθνικής γένεσης.
Το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του κ. Ζάεφ αποτελεί συνέχεια του κομμουνιστικού κόμματος, και συνεχίζει την πολιτική του Τίτο. Η πολιτική του είναι διαφορετική από τον εθνοκεντρισμό που προωθεί ο κ. Γκρούεφσκι, αλλά πιο ύπουλη για τα ελληνικά μακροπρόθεσμα ελληνικά συμφέροντα. Ο «μακεδονικός εθνικισμός» του κ. Ζάεφ, βασίζεται στην ιδέα της θεμελιώδους διάκρισης των σλαβικών φυλών της μεσαιωνικής περιόδου, η οποία κορυφώθηκε με την εξέγερση των αριστερών διανοούμενων κατά του «ηγεμονικού επεκτατισμού» της Αθήνας, του Βελιγραδίου και της Σόφιας, κερδίζοντας και πάλι τη δημοτικότητα στις μάζες που ήταν «κουρασμένες από την αδελφοκτόνο δουλεία σε γειτονικά κέντρα εξουσίας».
Αυτή η παραλλαγή του «Μακεντόνσκι πατριωτισμού», αν και είναι επίσης εσφαλμένη, έχει το πλεονέκτημα ότι είναι αποδεκτή στους δυτικούς φιλελεύθερους και στους μεταμοντέρνους της σύγχρονης εποχής. Αυτούς τους Σλάβους Μακεντόνσκι εκφράζει ο κ. Ζάεφ, γι’ αυτό και είναι ανυποχώρητος ως προς την υπηκοότητα και την γλώσσα.
Νομίζω πως θα πρέπει επί τέλους η ελληνική διπλωματία να ρίξει το βάρος της όχι μόνο στην υποστήριξη των αλβανικών θέσεων (που δεν έχουν αντίρρηση στην ονομασία Δαρδανία) αλλά στην υποστήριξη του βουλγαρικού και σερβικού πατριωτισμού στο εσωτερικό των Σκοπίων. Διαφωνώ πλήρως, μετά από γνώση παρασκηνίων αλλά και των αρνητικών επιπτώσεων που υπάρχουν μέχρι τώρα, στην διατήρηση του κράτους αυτού ως ενιαίου.
Γνωρίζω ασφαλώς την ισχύουσα άποψη των πολιτικών ότι πρέπει το κράτος αυτό να διατηρηθεί, όπως ήθελαν οι ΗΠΑ για να έχουν ακόμη ένα προτεκτοράτο, όμως είμαι απολύτως βέβαιος ότι το πρόβλημά μας δεν είναι ούτε ο Γκρούεφσκι ούτε ο Ζάεφ, αλλά τα σκοτεινά κέντρα που εποφθαλμιούν την Θεσσαλονίκη και χρησιμοποιούν τα Σκόπια ως «όχημα» – όπως πολύ ευστόχως διετύπωσε ο κ. Νίκος Μέρτζος.
Με ικανοποιεί επίσης το γεγονός, ότι και ο γνωστός πολιτικός επιστήμονας κ. Κ. Χολέβας, εξέφρασε προχθές την αυτή άποψη, γράφοντας: «Αν, το κράτος των Σκοπίων διασπασθεί και παύσει να υπάρχει, τότε θα είναι καλό για την Ελλάδα. Ένας εθνικισμός λιγότερος στα Βαλκάνια. Ούτως ή άλλως, τον αλβανικό και τον βουλγαρικό εθνικισμό τον είχαμε και θα τον έχουμε. Ας γλιτώσουμε από την ιδεολογία του «Μακεδονισμού», που απειλεί την εθνική ταυτότητα των Ελλήνων και θέτει ζητήματα ανύπαρκτων μειονοτήτων.
