Επηρεάζει η δολοφονία του Ρώσου πρεσβευτή στην Τουρκία την Ελλάδα και πόσο; Είναι ένα ερώτημα που απασχολεί αρκετούς στη χώρα μας που είδαν το βίντεο με τον Αντρέι Καρλόφ να σωριάζεται στο έδαφος μετά τους πυροβολισμούς που δέχθηκε από τον Τούρκο αστυνομικό (;).
Ας ξεκινήσουμε από δύο βασικές παραμέτρους. Η πρώτη είναι ότι η αστάθεια στην Τουρκία δεν ευνοεί την Ελλάδα. Το αντίθετο. Η δεύτερη είναι πώς οι καλές σχέσεις μεταξύ Άγκυρας και Μόσχας συνιστά θετική εξέλιξη για την Αθήνα.
Ωστόσο, μένει να δούμε κατ” αρχήν αν και κατά πόσο θα επηρεασθούν μετά την δολοφονία του Ρώσου πρεσβευτή οι σχέσεις Ρωσίας και Τουρκίας. Μην ξεχνάμε πώς οι δύο χώρες βρέθηκαν λίγο πριν την πολεμική σύρραξη μετά την κατάρριψη του ρωσικού Su-24 στη Συρία από τουρκικά μαχητικά και μετά γύρισε η κατάσταση κατόπιν την συγνώμης του Ρ.Τ. Ερντογάν.
Οι σχέσεις των δύο χωρών δηλαδή βρίσκονται μεταξύ σφύρας και άκμονος. Επί του παρόντος φαίνεται να τους ενώνει η Συρία και τα συμφέροντα στην περιοχή, όσο και αν αυτό φαίνεται παράδοξο (ο Ρ.Τ. Ερντογάν δεν λέει πλέον κουβέντα κατά του Άσαντ και οι Ρώσοι του έχουν επιτρέψει να ασκεί μία επιρροή στην περιοχή του Ευφράτη).
Η Ρωσία θέλει στη σφαίρα επιρροής της την Ελλάδα. Την ενδιαφέρει να γίνει ένας κόμβος ενεργειακός ή εμπορικός και να χρησιμοποιεί βάσεις της. Πολλώ δε μάλλον να είχε την δυνατότητα να έχει και δικές της βάσεις στην περιοχή του Αιγαίου ή την Κύπρο. Συνεπώς δεν θέλει αναταραχή στο Αιγαίο και θα μπορούσε να «τραβήξει» το αυτί της Τουρκίας αν βέβαια αυτό το επέτρεπαν και τα συμφέροντα της.
Στο σημείο όμως που μπορεί να υπάρξει συμβολή της Ρωσίας είναι η επίλυση του Κυπριακού. Η Μόσχα δεν θέλει να λυθεί το Κυπριακό καθώς φοβάται πως με το σχέδιο των ΗΠΑ (το σχέδιο Ανάν) το νησί θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και θα έχει μία ακόμη χώρα στα… πόδια της. Επίσης, μία χώρα υπό καθαρή επιρροή από την Ουάσιγκτον αλλάζει τα δεδομένα στον ενεργειακό χάρτη της ανατολικής Μεσογείου.
Μην ξεχνάμε επίσης πώς ο ρωσικός και ο ελληνικός λαός είναι ορθόδοξοι και αυτό η Ελλάδα θα έπρεπε να το έχει καλλιεργήσει στο μέγιστο βαθμό, αλλά η πρόσδεση στο άρμα της Δύσης και τώρα των δανειστών δεν το επιτρέπει όπως φαίνεται.
Η Τουρκία ξεμένει επίσης από συμμάχους και υπό το πρίσμα αυτό εκτιμάται πώς ο Ρ.Τ. Ερντογάν δεν θα θελήσει να διαταράξει ακόμη περισσότερο τις σχέσεις του με την Ευρωπαϊκή Ένωση τινάζοντας στον αέρα τη συμφωνία για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Μία τέτοια εξέλιξη είναι θετική για την Ελλάδα δεδομένου ότι το βασικό πέρασμα των μεταναστών για την Ευρώπη από την Τουρκία είναι η χώρα μας και τα νησιά του Αιγαίου. Μένει ωστόσο να δούμε αν ο Τούρκος πρόεδρος θα λειτουργήσει έτσι ή θα κοιτάξει να εξωτερικεύσει τα εσωτερικά προβλήματα που έχει.
Το τελευταίο διάστημα διαπιστώνεται κλιμάκωση της τουρκικής προκλητικότητας στο Αιγαίο με συνεχείς παραβιάσεις των χωρικών υδάτων στην περιοχή των Ιμίων και όχι μόνο, παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου με σκληρές αερομαχίες και πτήσεις πάνω από ελληνικά νησιά. Μόνο χθες σημειώθηκαν 7 υπερπτήσεις.
Αυτή η συμπεριφορά των Τούρκων δείχνει εκνευρισμό και… ένταση η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ατύχημα στο Αιγαίο και ενδεχομένως σε ένα «θερμό επεισόδιο». Είναι και αυτή η συμπεριφορά απόρροια, όπως εκτιμούν κάποιοι, των εσωτερικών προβλημάτων στην Τουρκία, η οποία έχει πλέον πολλά μέτωπα ανοιχτά και ο Ρ.Τ. Ερντογάν δείχνει πώς δεν μπορεί να τα διαχειριστεί εν” όσο μεθοδεύει την συνταγματική αναθεώρηση για να δώσει στον εαυτό του υπερεξουσίες και να εκτοπίσει τους Κούρδους.
Από την άλλη ωστόσο, την αστάθεια στην Τουρκία δύναται να την χρησιμοποιήσει η Ελλάδα για να αναδειχθεί πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή. Είναι το λεγόμενο χαρτί της γεωπολιτικής, το οποίο ωστόσο οι κυβερνήσεις της χώρας μας ποτέ δεν έχουν αξιοποιήσει όπως θα έπρεπε σε αντίθεση με την Τουρκία.
Και μπορούν σήμερα να το κάνουν προς δύο μάλιστα κατευθύνσεις. Είτε προς τους δανειστές που πιέζουν συνέχεια την Ελλάδα για πρόσθετα μέτρα λιτότητας προκαλώντας της εσωτερικά προβλήματα είτε προς τις ΗΠΑ που βλέπουν να χάνουν την Τουρκία όσο ο Ερντογάν είναι στην εξουσία. Η χώρα μας θα μπορούσε να αξιοποιήσει την ευκαιρία που έχει για να ενισχύσει τις Ένοπλες Δυνάμεις της με στρατιωτική βοήθεια από τις ΗΠΑ χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα μπει απέναντι στη Ρωσία.
