Το να πάει εκτάκτως χθες βράδυ ο Σαμαράς στο Υπουργείο Οικονομικών ήταν ένα μήνυμα «χωρίς λόγια». Η αισιοδοξία του Δεκεμβρίου του 2012 έχει εξανεμιστεί πλήρως και τη θέση της έχει πάρει ο πανικός.
Τρεις στους δέκα φορολογούμενους ή 2.548.071 φυσικά πρόσωπα είχαν στο τέλος του 2012 συσσωρευμένες ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 20,4 δισ. ευρώ. Από το ποσό αυτό περίπου 10 δισ. ευρώ δημιουργήθηκαν στη διάρκεια του περασμένου έτους και στη συντριπτική τους πλειοψηφία παραμένουν ανείσπρακτα. Στα 20,4 δισ. ευρώ των φυσικών προσώπων έρχονται να προστεθούν και 35,3 δισ. ευρώ που χρωστούν 148.658 επιχειρήσεις. Τα ληξιπρόθεσμα του παρελθόντος κρίνονται στη συντριπτική τους πλειονότητα ανείσπρακτα.
Η συμμετοχή του Βρούτση στη χθεσινοβραδινή σύσκεψη δείχνει επίσης πως εκτός από τη μεγάλη απόκλιση στα έσοδα, υπάρχει μείζον ζήτημα και στα ασφαλιστικά ταμεία. Όσο σκαρφαλώνει η ανεργία σε δυσθεώρητα ποσοστά, τόσο διευρύνονται τα ελλείμματά τους από τη μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών.
Τα πράγματα δεν πήγαιναν, ούτως ή άλλως καθόλου καλά, ήρθε και το τσουνάμι από την Κύπρο και έδωσε ένα ακόμη μεγάλο χτύπημα. Οι ζημιές θα είναι μεγάλες και σε αυτό ευθύνεται εν πολλοίς και η επιλεκτική τακτική που ακολούθησαν οι κυπριακές τράπεζες. Οι φήμες οργιάζουν για ρωσικό χρήμα που έφυγε ακόμη και τις μέρες που ήταν κλειστές οι τράπεζες. Δεν έφυγαν όμως οι καταθέσεις του ελληνικού ομίλου Jumbo που ανέρχονται σε 58 εκατ. Ευρώ. Αν αυτό δεν είναι καταστροφή, τότε τι είναι; Οι φήμες ωστόσο εξακολουθούν να υποστηρίζουν πως ακόμη και τώρα που άνοιξαν οι κυπριακές τράπεζες υπάρχει επιλεκτική αντιμετώπιση. Έτσι, ενώ επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα από την Ελλάδα περιμένουν στην «ουρά» με βάση τα πλαφόν αναλήψεων, άλλοι αποκτούν άμεση πρόσβαση στα κεφάλαιά τους. Προφανώς για την αξιοπιστία του κυπριακού τραπεζικού συστήματος δεν νοιάζεται κανείς πλέον.
Στις συνθήκες που διαμορφώνονται , «Fucked Up Beyond All Recognition» που λέει και ο Krugman, τα χρηματοδοτικά κενά για την ελληνική οικονομία όλο και μεγαλώνουν. Το μόνο βέβαιο είναι πως έρχεται τέταρτο μνημόνιο. Η προσπάθεια της κυβέρνησης πλέον δεν έχει να κάνει με το να αποτρέψει το αναπόφευκτο αλλά να μεταθέσει όσο το δυνατόν τη σχετική συζήτηση. Ο στόχος λοιπόν είναι να κλείσει όπως όπως η συμφωνία με την τρόικα που θα βρίσκεται στην Αθήνα την ερχόμενη εβδομάδα, να καταβληθεί το υπόλοιπο της δόσης του 12 που είναι στα 2,5 δις , να κάνουμε Πάσχα και μετά… έχει ο Θεός.
Με βάση τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς και τις αντιδράσεις που ήδη υπάρχουν στο εσωτερικό των κομμάτων της συγκυβέρνησης, είναι βέβαιο πως τέταρτο μνημόνιο από την ελληνική βουλή με τα σημερινά δεδομένα δεν περνάει και η χώρα θα πρέπει να οδηγηθεί σε εκλογές.
Καθοριστικό παράγοντα πάντως θα αποτελέσουν οι εξελίξεις στην Κύπρο. Εικόνες «αργεντινοποίησης» από το νησί θα παίξουν καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης στην Ελλάδα. Το ερώτημα είναι αν οι εικόνες της «αργεντινοποίησης» θα έρχονται από μια Κύπρο που θα είναι στην ευρωζώνη ή από μια Κύπρο που θα έχει βγει από αυτή. Στην πρώτη περίπτωση το πολιτικό πλεονέκτημα θα το έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στη δεύτερη, η πλάστιγγα θα γείρει από το φόβο στην επιλογή του τέταρτου μνημονίου.
ΥΓ: Η πρωτοβουλία του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσόστομου να μπλοκάρει ουσιαστικά την υλοποίηση της απόφασης του Eurogroup με προσφυγή στη δικαιοσύνη, δείχνει πως μάλλον βρισκόμαστε μπροστά σε έναν νέο… Μακάριο.
