Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ
Ο Πρόεδρος της Τουρκίας στις πρόσφατες δημόσιες εμφανίσεις του επισημαίνει ότι κάνει μαθήματα Ιστορίας. Φυσικά αναφέρεται σε προσωπική θεώρηση των γεγονότων και όχι στην ιστορική αλήθεια.
Πρώτος στόχος του η αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης . Όταν είδε την αντίδραση που προκάλεσαν τα λόγια του στο εσωτερικό της χώρας, αναδιπλώθηκε και υποστήριξε ότι δέχθηκε με βαριά καρδιά τα σύνορα που οριοθετήθηκαν με την Συνθήκη της Λωζάννης το 1923.
Στη συνέχεια θυμήθηκε τον ιερό όρκο (Misaki Milli) που έδωσαν οι βουλευτές το 1920 , τον οποίο προσπάθησε να τον επιβάλει στους γείτονες του σαν να ήταν μια διεθνής συνθήκη .
Ο κ.Ερντογάν με τις δηλώσεις του προκαλεί τους γείτονες, το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και τη Ρωσία. Ενδεχομένως όλα αυτά να τα κάνει για εσωτερική κατανάλωση ή γιατί επιθυμεί να γίνει ο πορθητής της Μοσούλης….
Εάν καταφέρει να κατακτήσει την Μοσούλη, κάτι που εμπίπτει στη σφαίρα του ονείρου, τι θα αλλάξει; Μήπως ο αραβικός κόσμος θα συμπαθήσει ξαφνικά τους Τούρκους που τους θεωρούν αιτία της οπισθοδρόμησης τους από την εποχή της οθωμανικής αυτοκρατορίας; Μήπως οι Κούρδοι θα χοροπηδήσουν από τι χαρά τους και θα χτυπήσουν παλαμάκια για το επίτευγμα του;
Ο Ερντογάν που πανηγύρισε με την έναρξη της “αντίστασης” εναντίον του Άσαντ και κόμπαζε ότι θα κάνει την προσευχή του στο τέμενος της Δαμασκού μετά από λίγες εβδομάδες, βλέπει να σβήνουν τα όνειρα και οι ελπίδες του. Ο Άσαντ παραμένει στη θέση του και φαίνεται να κερδίζει το παιχνίδι στη Συρία.
Οι αντίπαλοι του Ασαντ εντάσσονται σε δυο ομάδες. Από τη μια η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ και άλλες χώρες Σουνιτών, οι οποίες χρηματοδότησαν και εξόπλισαν αφειδώς τους τζιχαντιστές από την στιγμή που εμφανίστηκαν στο προσκήνιο. Στόχος τους η ανατροπή του Αλεβίτη Άσαντ και η εγκαθίδρυση ενός σουνιτικού καθεστώτος , για την ανακοπή της εξόδου του Σιιτικού Ιράν στη Μεσόγειο.
Από την άλλη , η συμμαχία ΗΠΑ, Αγγλίας, Γαλλίας και Γερμανίας. Οι δυτικές αυτές χώρες ενισχύουν τους αντιπάλους του Άσαντ , όχι με την ίδια ένταση της πρώτης ομάδας. Στόχος τους είναι το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της περιοχής, είτε κυβερνούν Σιίτες, είτε Σουννίτες.
Ο Άσαντ παρέμεινε όρθιος χάρη στη βοήθεια του Σιιτικού Ιράν και του Ιράκ. Φυσικά και της ρωσικής στήριξης.
Ο Πούτιν φιλοδοξεί να τερματίσει τα παιχνίδια των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και να αποδείξει ότι υπάρχει και μια άλλη υπερδύναμη στον πλανήτη.
Μετά την ατυχή έμπνευση της Τουρκίας να καταρρίψει το ρωσικό αεροσκάφος , απαγορεύτηκε η πτήση των μαχητικών της πάνω από τα εδάφη της Συρίας. Η Άγκυρα δεν μπορεί να κάνει ούτε βήμα χωρίς την έγκριση της Ρωσίας.
Ο Abdulkadir Selvi στην τακτική του στήλη στην εφημερίδα Χουριέτ, υποστήριξε ότι “οι ΗΠΑ παίζουν ένα παιχνίδι με τους Κούρδους του PYD-YPG για να διαμελίσουν την Τουρκία.”
Ενδεχομένως οι Αμερικανοί να θέλουν ένα ισχυρό κουρδικό κράτος , σύμμαχο του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή. Το ερώτημα είναι ποια θα είναι η στάση της Ρωσίας και του Ιράν σε αυτό το σχέδιο.
Το Κουρδικό είναι το μεγάλο πρόβλημα του κ. Ερντογάν. Βλέπει να χάνει το παιχνίδι κι εξοργίζεται. Η πολιτική που ακολούθησε η Άγκυρα έναντι των Κούρδων ήταν εγκληματική και τώρα θα εισπράξει το τίμημα των πεπραγμένων της. Δεν πρόκειται κανείς να επιτρέψει τον Ερντογάν να κατακτήσει την Μοσούλη. Πιθανότερος είναι ο διαμελισμός της Τουρκίας και η προσάρτηση των νοτιοανατολικών περιοχών στο υπο-σύσταση Κουρδιστάν.
Η εθνικιστικές κορώνες και η πολεμικές ιαχές του κ. Ερντογάν δεν πτοούν κανέναν. Το σχέδιο της Μεγάλης Μέσης Ανατολής βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Για αυτό να σταματήσει να διδάσκει ¨γιαλαντζί΄ ιστορία και να φροντίσει να διδαχθεί Ιστορία, γιατί μπορεί να αναγκαστεί να υπογράψει μια συμφωνία παρόμοια με αυτή των Σεβρών και τότε η Λωζάννη να του φανεί “μεγάλη νίκη”.
