Γράφει ο Γιάννης Δ. Πρεβενιός
Ο σχολιασμός…
Η παραπάνω είδηση είναι αληθής κατά το ήμισυ αφού η νέα φουρνιά των μνημονιακών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α σε αγαστή συνεργασία με την παλαιότερη αυτών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ φρόντισαν να εξαιρεθούν με κατάπτυστο και οφθαλμοφανές τρόπο (με κατεπείγουσα μάλιστα τροπολογία πριν την προκήρυξη των εκλογών) συγκεκριμένα ιδιωτικά ξενόγλωσσα αλλά και άλλα σχολεία όπου προφανώς φοιτούν τα καμάρια πολλών εξ αυτών.
Βέβαια παρέμεινε το 23% στα μικρότερα και όχι τόσο “επώνυμα” καθώς και στα φροντιστήρια της γειτονιάς δηλ. σε αυτά των ξένων γλωσσών, στης βοήθειας των αδύνατων μαθητών της δευτεροβάθμιας αλλά και στης προετοιμασίας των πανελλαδικών εξετάσεων.
Σίγουρα όλοι μας εδώ και χρόνια θέλαμε μια δημόσια και αποτελεσματική παιδεία στην οποία οι μαθητές δεν θα έπρεπε να έχουν την ανάγκη εξωσχολικής βοήθειας σε καμία της βαθμίδας και όχι αυτή που βιώνουμε όπου οι δαπάνες και κατ’επέκταση και η ποιότητα της μειώθηκαν στο ελάχιστο.
Μία ποιότητα η οποία λόγω της υποβάθμισης του γνωστικού αντικειμένου αλλά και των ελλείψεων σε υποδομές, σε βοηθήματα αλλά και σε ανθρώπινο δυναμικό και σε συνάρτηση της βιοποριστικής ανάγκης των γονέων (οι οποίοι εργάζονται πλέον πολλές ώρες για να τα βγάλουν πέρα) δημιούργησαν την ανάγκη της έξωθεν βοήθειας των μαθητών.
Τώρα λοιπόν έρχεται το εσωτερικό κουαρτέτο των μνημονιακών κομμάτων (ΣΥ.ΡΙΖ.Α, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ) να στερήσουν αυτή την δυνατότητα στα παιδιά των φτωχότερων οι οποίοι παρόλες τις καθημερινές δυσκολίες τους διαθέτουν από το υστέρημα τους (αλλά με όλη τους την καρδιά) κάποιο μικρό ή μεγάλο ποσόν προκειμένου να τα βοηθήσουν στην προσπάθεια τους για ένα καλύτερο μέλλον.
Φίλες/οι προφανώς ο στόχος είναι η επαναφορά της ζωής μας σε συνθήκες του 19ου αιώνα όπου το εργασιακό ωράριο όσων ακόμα θα συνεχίσουν να εργάζονται θα είναι με πενιχρή αμοιβή από την Ανατολή έως και την Δύση του ήλιου.
Επίσης τα παιδιά των φτωχών όπως και τότε εκτός από φτωχά θα πρέπει να παραμένουν και αμόρφωτα διότι είναι γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων ότι η γνώση δημιουργεί την κριτική σκέψη η οποία εν συνεχεία φέρνει την αμφισβήτηση και την αντίδραση με ότι αυτό μπορεί να φέρει δηλ. την απείθεια ακόμα και την “αντίσταση” στις πολιτικές και στα Πρόσωπα που τις επιβάλλουν!
Με αυτά τα δεδομένα και αυτές τις προοπτικές για το παρόν και το μέλλον το δικό μας αλλά κυρίως των παιδιών μας και της Πατρίδας μας ένας είναι πλέον ο δρόμος και μία η επιλογή … ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ από όλους σε όλα τα μέτωπα μέχρι να ξεβρωμίσει ο ο τόπος μας από τα Σαραντάχρονα αλλά και τα … Εφταμηνίτικα Παράσιτα!
