Γράφει ο Νίκος Χατζηνικολάου
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ βαρυσήμαντη συνέντευξη του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού αντιναυάρχου κ. Κοσμά Χρηστίδη στη Real news και στον Πάρι Καρβουνόπουλο είναι μια πραγματική
κραυγή αγωνίας για το μελλοντικό αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας. Και συνεπώς αποτελεί ισχυρό «σήμα κινδύνου» για τη μορφή και την κατεύθυνση των εξελίξεων που θα ακολουθήσουν στα ανοικτά μέτωπα των εθνικών μας θεμάτων. Οταν ο εν ενεργεία Αρχηγός ΓΕΝ αναγκάζεται να προσφύγει σε δημόσια έκκληση μέσω εφημερίδας προκειμένου να εξασφαλιστούν οι στοιχειώδεις οικονομικοί πόροι που απαιτούνται, «τουλάχιστον στους τομείς της προμήθειας καυσίμων και ανταλλακτικών», για να διατηρηθεί η επιχειρησιακή ικανότητα του στόλου μας, τότε καθίσταται απολύτως προφανές ότι η κατάσταση στη χώρα και στις Ενοπλες Δυνάμεις της είναι πλέον δραματική. Και βέβαια ιδιαίτερη σημασία έχει η επισήμανση του ναυάρχου ότι οι περικοπές που έγιναν στον ζωτικό χώρο της Εθνικής μας Αμυνας και ιδίως στο στρατιωτικό προσωπικό που φυλάσσει νυχθημερόν τα σύνορα της χώρας είναι «δυσβάσταχτες και δυσανάλογες». Ο Αρχηγός μεταφέρει κατ΄ουσίαν την άποψη χιλιάδων αξιωματικών και υπαξιωματικών ότι τα μέτρα που αποφασίστηκαν γι’ αυτούς δεν είναι δίκαια. Και τη μεταφέρει συγκρατημένα και σε χαμηλούς τόνους… Το κλίμα είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο βαρύ, με ό,τι αυτό σημαίνει…
ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ η ανησυχία όσων ασχολούνται με την πορεία των εθνικών μας θεμάτων εντείνεται. Η οικονομική ανέχεια της χώρας είναι βέβαιο ότι επηρεάζει τώρα σημαντικά την πολιτική και διαπραγματευτική της εικόνα και ισχύ. Είμαστε αποδυναμωμένοι. Η διπλωματία μας βρίσκεται διαρκώς σε άμυνα, απέναντι σε συνομιλητές που συνήθως μας αντιμετωπίζουν αρνητικά και με προκατάληψη, ως το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης. Η χώρα «ξοδεύει» την όποια δύναμη και επιρροή της απέμεινε για να εξασφαλίζει στοιχειωδώς τα προς το ζην. Η καθημερινή μάχη της ελληνικής διπλωματίας δίδεται για την επόμενη δόση των δανεικών και για τη ρύθμιση των χρεών μας, με άμεσο πρακτικό αποτέλεσμα να έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα η προώθηση και η διεκδίκηση των εθνικών μας δικαίων σε μια σειρά από κρίσιμες διαφορές μας με τα γειτονικά κράτη.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ παράδειγμα το Σκοπιανό. Οπως θα διαβάσετε σήμερα στο ρεπορτάζ της ανταποκρίτριάς μας στο Βερολίνο Φαίης Καραβίτη, το θέμα της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων της FYROM με την Ευρωπαϊκή Ένωση επιστρέφει στο τραπέζι, εν μέσω κρίσης, με γερμανική υποστήριξη, ακόμη και χωρίς προηγούμενη διευθέτηση του ακανθώδους ζητήματος της ονομασίας. Οι Γερμανοί τάσσονται μάλιστα υπέρ της ταχείας διαδικασίας, καθώς εκτιμούν ότι η αδυναμία της Ελλάδας προσφέρει «ιδανική ευκαιρία». Πιέζουν για έναρξη των διαπραγματεύσεων εντός του Δεκεμβρίου! Και σε όσους επισημαίνουν ότι θα υπάρξει ελληνική αντίδραση, σπεύδουν να απαντήσουν ότι «η Ελλάδα χρωστάει στην Ευρώπη». Θα χρησιμοποιήσουν άραγε στο μέλλον το ίδιο επιχείρημα και σε ό,τι αφορά τις ελληνοτουρκικές διαφορές; Μήπως και αν αντιδράσουμε στα οικονομικά και πολιτικά σχέδιά τους για τη Θράκη;
ΠΑΝΤΩΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ του τρόπου με τον οποίο μας αντιμετωπίζει πλέον η γερμανική διπλωματία είναι το γεγονός ότι την Πέμπτη και την Παρασκευή ο υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης του Βερολίνου κ. Βεστερβέλε φιλοξένησε εκεί τους ομολόγους του από την Ουγγαρία, την Αλβανία, τη Σερβία, το Κόσοβο, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, την Κροατία, τη FYROM, τη Σλοβενία και το Μαυροβούνιο. Παρών και ο κ. Χασάν Γκιογούς, υψηλόβαθμο στέλεχος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών. Θέμα η ευρωπαϊκή προοπτική των δυτικών Βαλκανίων. Απούσα μόνον η Ελλάδα… Και η εξήγηση γι’ αυτό, ακόμη πιο προκλητική, ήρθε από τα χείλη κορυφαίου Γερμανού διπλωμάτη: «Δεν φταίμε εμείς αν η Ελλάδα επέλεξε να γίνει από ατμομηχανή της ευρωπαϊκής προοπτικής των Βαλκανίων απαθής παρατηρητής, παραχωρώντας τη θέση της στη Αγκυρα»! Και αυτά γίνονται και λέγονται λίγες μόνον ημέρες μετά την επίσκεψη Μέρκελ στην Αθήνα…
ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ότι η χώρα μας θα πιεσθεί τώρα έντονα από τους δανειστές της προκειμένου να προβεί σε εθνικές υποχωρήσεις. Δεν τους αρκεί ο οικονομικός και πολιτικός έλεγχος που ήδη ασκούν στα εσωτερικά μας πράγματα. Δεν τους αρκεί η ενισχυμένη, ασφυκτική επιτροπεία. Θέλουν να ελέγξουν πλήρως όχι μόνο τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελλάδας, αλλά και την ευρύτερη περιοχή. Επιδιώκουν να ξαναμοιράσουν την τράπουλα για να αποκτήσουν οριστικά και σε απόλυτο βαθμό τον στρατηγικό, οικονομικό και πολιτικό έλεγχο στην νοτιοανατολική Ευρώπη και ιδίως στο Αιγαίο, που τελευταία «μυρίζει» πετρέλαιο… Και για να το επιτύχουν θα επιδιώξουν να μας «κοντύνουν», θα επιδιώξουν να μας αποδυναμώσουν ακόμη περισσότερο.
ΘΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ; Θα κρατήσουμε όρθια τη χώρα; Θα επιμείνουμε στα εθνικά μας δίκαια; Ή μετά το οικονομικό μνημόνιο, που μας οδήγησε στην ύφεση και στην πτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας μας, θα υπογράψουμε τώρα και ένα πολιτικό μνημόνιο ντροπής και υποχωρήσεων, που θα μας οδηγήσει σε εθνικό «ακρωτηριασμό»; Με τον λαό και τον στρατό πεινασμένο και κυρίως ηθικά εξουθενωμένο, οι κίνδυνοι εμφανίζονται σήμερα μεγαλύτεροι από κάθε άλλη φορά. Ας ελπίσουμε η κραυγή αγωνίας του Αρχηγού ΓΕΝ ναυάρχου Χρηστίδη να αφυπνίσει έστω και τώρα, έστω και καθυστερημένα την πολιτική μας ηγεσία. Ας ελπίσουμε ότι οι ταγοί μας θα συνειδητοποιήσουν πως έρχεται σφοδρή καταιγίδα, πως θα δεχθούμε δηλαδή επιθέσεις σε όλα ανεξαιρέτως τα ανοιχτά μέτωπα των εθνικών μας θεμάτων και πως πρέπει επιτέλους να συνεννοηθούν –έστω και στοιχειωδώς- για να οργανώσουν και να ενισχύσουν την εθνική μας άμυνα… Ας ελπίσουμε…
