“EU – Banking Union:
Banking union rests on three pillars: (i) the Single Supervisory Mechanism (SSM), (ii) the Single Resolution Mechanism (SRM) and (iii) related funding arrangements, including a Single Resolution Fund (SRF), deposit guarantee schemes (DGS) and a common backstop (credit line). The latter remains incomplete and will be discussed further. The three pillars are based upon two horizontal sets of rules that apply to all Member States: capital requirements for banks (CRD IV package) and provisions of the Bank Recovery and Resolution Directive (BRRD).
[..] In April 2014, Parliament adopted the CRD IV package composed of the fourth Capital Requirements Directive (CRD) and the Capital Requirements Regulation (CRR). These two legal acts transpose into European law the prudential capital requirements for credit institutions and investment firms which are based on the internationally agreed principles (Basel III). The package entered into force on 1 January 2014 and preserves the level playing field inside the single market by achieving a Single Rule Book for all 8 200 banks in the EU. It strengthens the bank capital and liquidity standards, and addresses the procyclical nature of Basel II rules, as well as disclosure requirements. The rules for compensation practices (e.g. bonuses) have also been reformed, as well as incentives for lending to the real economy, especially SMEs. During the next legislature (2014-2019) the Commission shall submit further legislative acts to review certain provisions of the CRD IV package and Level 2 measures.
Role of the European Parliament
As a response to the road map on a genuine EMU, Parliament adopted a resolution ‘Towards a genuine Economic and Monetary Union’ on 20 November 2012, with recommendations to the Commission to establish a real Banking Union. By adopting legislative acts on the SSM, SRM, DGS, BRRD and CRD IV in 2013 and 2014, Parliament contributed significantly to establishing a real Banking Union.
These legislative acts give Parliament a role in the scrutiny of the newly established institutions. The ECB is, in its supervisory role (i.e. SSM), accountable to Parliament and to the Council. Details of its accountability towards Parliament are laid down in an Interinstitutional Agreement (IIA) between Parliament and the ECB. The same applies to the Single Resolution Board, whose Chair shall participate at least once every calendar year in a hearing by the competent committee of Parliament on the execution of the resolution tasks by the Board.” (http://www.europarl.europa.eu/atyourservice/en/displayFtu.html?ftuId=FTU_4.2.4.html)
Το παραπάνω κείμενο παρουσιάζει συνοπτικά και γλαφυρά τους Μηχανισμούς που λειτουργούν προκειμένου για την “Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση” που περνάει μέσα από την πλήρη ενοποίηση και κεντρική εποπτεία του τραπεζικού συστήματος των χωρών μελών που εντάσσονται στο νομισματικό ευρωσύστημα.
Φανταστείτε λοιπόν όλους αυτούς τους Μηχανισμούς να λειτουργούν και να πρέπει να συνυπάρξουν με την παραγωγή πρωτογενούς πολιτικής που θα αφουγκράζεται την κοινωνία μιας Ευρώπης η οποία θέλει να πρεσβεύει την αλληλεγγύη ανάμεσα στα κράτη μέλη της: Ουτοπικό!
Στην Ελλάδα λοιπόν έχουμε τον Ν.4021/11 (ΦΕΚ 218 Α/3-10-2011) όπου εκχωρήθηκε η οικονομική-πολιτική ζωή της Πατρίδας σε μία Α.Ε αγνώστου μετοχικής σύνθεσης, τον EFSF και φυσικά την ΕΚΤ. Ο Διοικητής της ΤτΕ είναι ο Master of the Game του τραπεζικού συστήματος, με αρμοδιότητα να αποφασίζει δίχως πολιτικό έλεγχο, καθώς η Κυβέρνηση δεν ασκεί καμία πολιτική που θα ορίζει τί θα γίνει με τις τράπεζες όταν η αρμοδιότητα εκχωρήθηκε στην ΤτΕ και την ΕΚΤ:
«ο Διοικητής, οι Υποδιοικητές, τα μέλη συλλογικών οργάνων και το εν γένει προσωπικό της Τράπεζας της Ελλάδος δεν ευθύνονται αστικά έναντι τρίτων για πράξεις ή παραλείψεις κατά την άσκηση των καθηκόντων τους εντός των κατά το παρόντα νόμο αρμοδιοτήτων τους, καθώς επίσης εντός των λοιπών αρμοδιοτήτων τις οποίες ασκεί η Τράπεζα της Ελλάδος».
(Αλήθεια τί μας θυμίζει αυτό; Την απαλλαγή των Διοικήσεων των Ταμείων; Θυμίζω άλλη μία Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου είναι έτοιμη να αποψιλώσει τα αποθεματικά των Οργανισμών του Κράτους.)
Οι DB, ECB, BIS, EFSF-ESM, IMF είναι οι “θεσμοί” που επιβάλλουν στην Ελλάδα τον κατοχικό ν.4021/11 που δεν τολμάει να καταργήσει η Κυβέρνηση (βλέπε: http://t.co/cvr7qWBU9f & http://t.co/lewVv4U9t4), θέτοντας σε πλήρη και ανοικτό κίνδυνο όλη την περιουσία της Χώρας με το ΝΕΟ “CONTRACT” (το νέο Μνημόνιο).
Η συμφωνία της 20/02/15 (βλέπε: http://www.consilium.europa.eu/en/press/press-releases/2015/02/150220-eurogroup-statement-greece/) που έκανε “βιαστικά” η Κυβέρνηση, αναγνωρίζει και τυπικά ως ΙΣΧΥΡΗ τη Δανειακή σύμβαση και στο επόμενο “CONTRACT” (Μνημόνιο) θα εκχωρηθεί ολόκληρη η περιουσία της Χώρας
στον ESM ΜΕΣΩ ΤΑΙΠΕΔ.
Παράλληλα η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ενώ περνάει από την πόρτα του ESM (πλήρης παράδοση Εθνικής κυριαρχίας των χωρών μελών της Ε.Ε που βρίσκονται σε “πρόγραμμα”) θα εφαρμόζεται υπό του Ευρωπαϊκού στρατού που σύντομα θα είναι πραγματικότητα καθώς η αφορμή για την εδραίωσή του υπάρχει: τα καραβάνια των λαθρομεταναστών και των προσφύγων.
Σε αναμονή θα πρέπει όλοι να τελούμε για την επερώτηση της Κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που θα αφορά στον Ν.4021/11 (ΦΕΚ 218 Α/3-10-2011).
twitter: @mmpolyzou
