Δημοσιολόγος – Αναλυτής www.stamat.gr
Ανεξαρτήτως των Στρατηγικών σφαλμάτων στην Διαπραγματευτική Πολιτική, της Κυβέρνησης απέναντι των Διεθνών Συνωμοτών και οικονομικών Δολοφόνων, προέχει αυτήν την κρίσιμη – Εθνικά – στιγμή, να κυριαρχήσει, το ΟΧΙ, στην Υποταγή – Δουλοπρέπεια και Ραγιαδισμό.
Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ, είναι Υπερήφανο – Κυρίαρχο – Αυτόνομο και ΕΛΕΥΘΕΡΟ. ΔΕΝ υποτάσσεται – ΔΕΝ παραδίδεται.
Το Αρχαίο Ελληνικό πνεύμα, πρωτοπόρο, δημιουργικό και συνεχής δότης ιδεών, σκέψεων και προσανατολισμών προς ολόκληρη την ανθρωπότητα, αποτέλεσε την φύτρα που βλάστησαν και καρποφόρησαν, η έννοια, ο ορισμός και η εδραίωση της πολιτικής σκέψεως, του πολιτικού διαλογισμού και της πολιτικής πράξεως, στοιχεία που συνιστούν την πολιτική επιστήμη.
Οι Έλληνες διανοητές, με πρώτους τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, συνέλαβαν και διετύπωσαν κατά τρόπο μοναδικό τις έννοιες, αλλά και τις γενικές αρχές της Πολιτικής Επιστήμης. Ο κατ’ εξοχήν θεμελιωτής αυτής, Αριστοτέλης, στο τέταρτο βιβλίο των «Πολιτικών» του, αναπτύσσει τις απόψεις του και υποστηρίζει την ανάγκη της υπάρξεως μιας επιστήμης, της πολιτικής επιστήμης. Υποστηρίζει ότι το κύριο έργο αυτής είναι να καθορίζει ποιο είναι το καλύτερο πολίτευμα που αρμόζει σε μια πολιτεία και ποιες ιδιότητες πρέπει να έχει αυτό, προκειμένου να ικανοποιεί και να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες όλων των πολιτών. Ο όρος πολιτική είναι ελληνικός και προέρχεται από το «ΠΟΛΙΣ». Πρώτος ο Πρωταγόρας χρησιμοποίησε την λέξη «ΠΟΛΙΤΕΙΑ» στην γνωστή πραγματεία του «περί πολιτείας». Ο Αριστοτέλης καθιέρωσε τον όρο στα περίφημα «Πολιτικά» του με τα οποία κυρίως, θεμελίωσε την «ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ». Ο δε Πλάτων επέβαλε τον όρο με τη αξιοθαύμαστη «Πολιτεία» του και τον «Πολιτικό» του.
Ο Αριστοτέλης, επίσης είναι ο πρώτος που συνέλαβε και διατύπωσε την αρχή της ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ της Πολιτείας. Στα καταξιωμένα ιστορικώς «Πολιτικά» του διατυπώνει την θεωρία των τριών συστατικών στοιχείων που συγκροτούν την πολιτεία. Το πρώτο είναι, «Εν τι τα βουλευόμενον, περί των κοινών… το δεύτερο, περί τας αρχάς και το τρίτο, το δικάζον…».
Το έθνος των Ελλήνων στην ένδοξη και μακραίωνη ιστορική του διαδρομή έχει γράψει απειράριθμες σελίδες ηρωισμού, αυτοθυσίας και εθνικού μεγαλείου.
Αλλά δυστυχώς δεν έλειπαν σε ορισμένες περιόδους της εθνικής μας ιστορίας οι διάφοροι εφιάλτες της εθνικής μειοδοσίας και προδοσίας. Η
κατάρα της ψευδομεταπολίτευσης του 1974 διέπεται σε υπέρτατο βαθμό από τα ανωτέρω χαρακτηριστικά.
Η Ελλάς ως κράτος, αυτή τη στιγμή Ασφυκτιά, Αδύναμη να αντιδράσει στα ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΑ.. Κελεύσματα των Παγκοσμιοποιητών. Στερείται ΑΞΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ και ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ. Ευελπιστώ να Αντιδράσει η ΕΛΛΑΣ ως Έθνος, ως ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, ως ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΙΔΕΑ. Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ Αναζητεί ΕΘΝΙΚΟ ΗΓΕΤΗ και όχι Ηγετίσκους, που αναφέρονται στον Διεθνή Παράγοντα, με Υπογραφές σε μνημόνια και Δηλώνουν Πίστη και Υποταγή στα «Διεθνιστικά» Διατάγματα. Η «Διεθνιστική» Φιλοσοφία και Πρακτική λειτουργεί υπέρ των κοσμοκρατόρων που επιδιώκουν να Ηγεμονεύσουν, σε Παγκόσμιο Επίπεδο, Καταργώντας και Αφανίζοντας τα Έθνη – Κράτη, αλλά και την Φυσική και Ελεύθερη Ανθρώπινη Οντότητα. Η ουσιαστική έλλειψη, συντονισμένης Εθνικής Στρατηγικής, για την προβολή και προώθηση των εκάστοτε Ελληνικών θέσεων στα διεθνή κέντρα λήψεως αποφάσεων, έχει κοστίσει σημαντικά, στην διαμόρφωση, της διεθνούς θέσης της χώρας, στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Βεβαίως τούτο συνδέεται άμεσα και με την απουσία συγκεκριμένου προσδιορισμού Εθνικών στόχων, και προσανατολισμών, όπου με περισσή ατολμία, αναποφασιστικότητα και ενδοτικότητα, αφήσαμε όλες τις χρόνιες Εθνικές μας υποθέσεις να σύρονται και να παρασύρονται, με απαράδεκτη ευκολία, προς τις κατευθύνσεις που οι διεθνείς ”προστάτες μας” κάθε φορά
ορίζουν, προσδιορίζουν και κελεύουν. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η Χώρα μας, έχει καταστεί τα τελευταία χρόνια στόχος των κάποιων γνωστών, αλλά και ”αγνώστων” ορατών αλλά και αοράτων διεθνών κέντρων επιρροής, σε πλείστα όσα θέματα – Πανεθνικής Ελληνικής Εμβελείας – εκκρεμούσαν, μέσα από διεθνείς συμβάσεις και συνθήκες, όλην την διάρκεια του αιώνα. Και όπως είναι πλέον γνωστό και έχουν αποκαλυφθεί σχεδόν στο σύνολο τους, τα διεθνή αυτά Κέντρα εξουσίας και οι διάφορες κλειστές Λέσχες επιρροής, ότι είναι όλα αυτά, οι παράγοντες οι οποίοι επινοούν, χαράσσουν, διαμορφώνουν και εκπορεύουν την Διεθνή Πολιτική, ανάλογα πάντα με τα τεράστια διεθνή πολιτικά, οικονομικά και Στρατηγικά συμφέροντα, που αναπτύσσονται στις διάφορες περιοχές του πλανήτη. Και ασφαλώς σε αυτή την περίπτωση, πέρα από κάποια δικαιολογημένα παράπονα και διαμαρτυρίες, που μπορεί να διατυπώσει ο οποιοσδήποτε για αυτές τις ωμές απροκάλυπτες αλλά και απάνθρωπες διεθνείς παρεμβάσεις, το μόνο βέβαιο και ζητούμενο είναι, ότι η Ελληνική πλευρά φέρει βαριά εθνική ευθύνη. Όχι μόνο για την εκ των υστέρων ανύπαρκτη, απόκρουση με σθεναρά επιχειρήματα, αλλά κυρίως για έγκαιρη και διαφωτιστική διεθνή εκστρατεία, που επιβάλλεται να σχεδιάζει κάθε κράτος, για την στοιχειώδη προστασία του, και μάλιστα κατά μείζονα λόγο για κράτος και Έθνος, όπως η Ελλάς. Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΕΘΝΟΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ.
ΕΘΝΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ – ΕΘΝΙΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ως επιτάσσει η διαχρονική εθνική μας ιστορία.







