Με ρυθμό γρηγορότερο απ’ όσο κυλούν στην επιφάνεια τα πράγματα, η χώρα ενσωματώνει όλο το θεσμικό οπλοστάσιο με το οποίο ολοκληρώνεται η απόλυτη υπαγωγή της στο πανίσχυρο τραπεζικό κεφάλαιο. Το νομοσχέδιο για την κεφαλαιαγορά, που συζητήθηκε και ψηφίστηκε τις δύο
προηγούμενες μέρες στη Βουλή – σαν να μην μεσολάβησε τίποτε από την ηχηρή απάντηση του κυπριακού Κοινοβουλίου –, δίνει μερικά ακόμα εργαλεία ώστε να συγκεντρωθεί το κεφάλαιο στα χέρια λίγων κραταιών τραπεζών, όπως η γερμανική τράπεζα, και χρηματοοικονομικών κέντρων που αιχμαλωτίζουν με βαριά δεσμά τις μικρές εθνικές κεφαλαιαγορές.
Όλα αυτά υπό το πρόσχημα ότι η κυβέρνηση, όπως δηλώνει υποκριτικά, θέλει να δημιουργήσει νέες πηγές ρευστότητας για τη χρηματοδότηση επενδύσεων σε μια εποχή που το καχεκτικό χρηματιστήριο και οι παραπαίουσες ελληνικές τράπεζες έχουν πάψει προ πολλού να παίζουν αυτόν τον ρόλο.
Στην ουσία το κόλπο προβλέπει τη διαπραγμάτευση τίτλων εκτός χρηματιστηρίου, αλλά και στο εσωτερικό των μεγάλων τραπεζών, οι οποίες χωρίς κανέναν κανόνα διαφάνειας θα μπορούν να διαμορφώνουν κατά τα γούστα τους τις τιμές των μετοχών. Στην περίπτωσή μας, εκτός τούτων, με τη δημιουργία ανώνυμων εταιρειών για επενδύσεις στην ακίνητη περιουσία (ΑΕΕΑΠ) προστίθεται μια ακόμα δυνατότητα για το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας μέσω του κατ’ ευφημισμόν Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου(ΤΑΙΠΕΔ).
Αρπακτικά
Στην Ελλάδα, μέχρι στιγμής, στον χώρο αυτό δραστηριοποιούνται οι θυγατρικές των τραπεζών, με ξεχωριστή περίπτωση την Eurobank Properties του ομίλου Λάτση, ο οποίος βλέποντας εγκαίρως ότι πάνω από τη χώρα έχει αναρτηθεί ένα τεράστιο πωλητήριο στράφηκε στην αγορά ακινήτων. Υπόψη ότι στην παραπάνω εταιρεία σημαντικό ποσοστό διαθέτει το Fairfax Financial Holdings, ένα κολοσσιαίο διεθνές επενδυτικό κεφάλαιο, το οποίο ενδιαφέρεται να συμμετάσχει στην προσεχή αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Εθνικής με σκοπό να τη βάλει στο χέρι.
Όπως αναλυτικά παρουσίασε η επιμελής βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νάντια Βαλαβάνη, οι εταιρείες αυτές αποκτούν με το νομοσχέδιο τη δυνατότητα να διευρύνουν το επενδυτικό τους αντικείμενο, πέρα από τα επαγγελματικά ακίνητα στα οποία περιορίζονταν μέχρι σήμερα από το υπάρχον πλαίσιο, σε ξενοδοχειακά συγκροτήματα, τουριστικές κατοικίες, μαρίνες, ενώ αποκτούν και το δικαίωμα αγοράς και διαχείρισης οικιστικών ακινήτων, συμπεριλαμβανομένων και εξοχικών κατοικιών.
Όπως παρατήρησε η βουλευτής, χωρίς καν να γίνεται νύξη περί δημόσιας περιουσίας, το νομοσχέδιο φωτογραφίζει μεγάλα παραθεριστικά χωριά και εκτάσεις ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, όπως η περιοχή του Ερημίτη στην Κέρκυρα, που περικλείει προστατευόμενη έκταση Natura, η οποία ξεπουλιέται προς 47 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο!…
Ψιλοπράγματα
Τον περασμένο Σεπτέμβριο στη συζήτηση του νομοσχεδίου με τον φιλόδοξο τίτλο «Περιστολή δαπανών του Δημοσίου», ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας διαβεβαίωνε τη Βουλή ότι επείγων στόχος ήταν η εξοικονόμηση 15 εκατ. ευρώ από ετήσια μισθώματα που πληρώνει το κράτος σε ιδιώτες, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν άκρες στο κομματικό σύστημα, για να στεγάζονται υπηρεσίες του.
Τι έγινε από τότε; Ψιλοπράγματα… Στην πραγματικότητα ελάχιστη ήταν η εξοικονόμηση, τη στιγμή που χιλιάδες δημόσια ακίνητα αραχνιάζουν. Μόνο η Γενική Γραμματεία Παιδείας και Θρησκευμάτων συνεχίζει να πληρώνει 732.000 ευρώ τον χρόνο για ενοίκια. Σε ποιους άραγε;
Στο νομοσχέδιο για την κεφαλαιαγορά, που ψηφίστηκε αναίμακτα χθες, χωρίς να ντρέπονται τα κυβερνητικά συνεταιράκια, η κυβέρνηση προωθεί ένα «μεγαλεπήβολο» σχέδιο με βάση το οποίο 3.200 κρατικά ακίνητα θα περάσουν μέχρι το τέλος του 2013 στο χαρτοφυλάκιο του ΤΑΙΠΕΔ.
Η αρχή γίνεται με 28 ακίνητα, ανάμεσα στα οποία περιλαμβάνονται τα κτήρια 12 ΔΟΥ ανά την επικράτεια, τα δύο αρχηγεία της αστυνομίας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, το υπουργείο Παιδείας, τα γραφεία της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων, τα κτήρια των υπουργείων Πολιτισμού (Μπουμπουλίνας), Εσωτερικών, Δικαιοσύνης, Υγείας, Παιδείας, του Γενικού Χημείου του Κράτους, της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής κ.ά.
Το Δημόσιο θα «ξεφορτωθεί», όπως γίνεται προσπάθεια να πειστεί η κοινή γνώμη, ένα επαχθές βάρος κι όλα θα πάρουν έναν καλύτερο και φωτεινό δρόμο. Ο νέος πρόεδρος του Ταμείου, μάλιστα, μετά την παραίτηση του μοιραίου Τ. Αθανασόπουλου, Σ. Σταυρίδης υποστήριξε χωρίς αιδώ ότι τα χρήματα από την πώληση θα πάνε για μισθούς και συντάξεις καθώς και για να βρούνε δουλειά οι νέοι.
Όλα είναι ψέμα
Όπως και να το δει κανείς, είναι ψέμα. Τα χρήματα από τις πωλήσεις, με βάση ρητή μνημονιακή δέσμευση, είναι υποχρεωτικό εντός δέκα ημερών να κατατίθενται στον Ειδικό Λογαριασμό που έχει ανοιχτεί στην Τράπεζα της Ελλάδος για την αποπληρωμή των δανειστών.
Αντιθέτως, το Δημόσιο στο εξής, με το σύστημα της «πώλησης με επαναμίσθωση», θα πληρώνει ενοίκιο στους ιδιώτες αγοραστές, που εξασφαλίζουν ένα σίγουρο και εγγυημένο εισόδημα ύψους 30 εκατ. ευρώ σε βάθος εικοσαετίας, χωρίς καμία επενδυτική διακινδύνευση και έναντι ελάχιστων υποχρεώσεων, αφού ακόμα και η ασφάλιση όπως και η συντήρηση των κτηρίων θα αναληφθεί από τους Έλληνες φορολογούμενους. Οι όροι είναι αποικιακοί.
Εκτός τούτων, το Δημόσιο έχει δικαίωμα προτίμησης στην επαναγορά αυτών των κτηιρίων, μετά την παρέλευση του χρόνου εκμίσθωσης και, χάρη στο… στουρνάρειο τέχνασμα, θα έχει καταφέρει να πληρώσει μια φορά τους δανειστές κι άλλη μια τους τωρινούς αγοραστές για δικά του ακίνητα που μπορούσε να χρησιμοποιεί δωρεάν.
Υπάρχει τέλος σε τούτον τον κατήφορο; Αν δεν αντιδράσουν οι πολίτες, η απάντηση είναι γνωστή…
