Από τον Βασίλη Μπόνιο
Το “Κουρδιστό Πορτοκάλι” αισθάνεται δικαίωση μια και καιρό τώρα υποστηρίζουμε πως η Τρόικα δεν εμπιστεύεται τους διεφθαρμένους πολιτικούς οι οποίοι καταπίνουν τις λίστες Λαγκάρντ.
Ως τα ξημερώματα τα εγχώρια παπαγαλάκια παρουσίαζαν σίγουρη τη δόση και μάλιστα των 40 δις με χαρακτηριστικό παράδειγμα την αστείρευτη πολύωρη παπαρολογία της Μαρίας Σπυράκη στην έκτακτη εκπομπή του Παύλου Τσίμα, οι “πηγές” της οποίας έδιναν σίγουρη την απόφαση για την εκταμίευση.
Εμείς επιμένουμε να λέμε και να γράφουμε, κόντρα σε εκείνους που εμφανίζουν στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ τους αστρική βροχή από ευρώ, ότι οι Ευρωπαίοι, ο Αμερικανοί και ο τελευταίος κάτοικος του πιο μικρού αφρικανικού χωριού γνωρίζει πόσο διεφθαρμένοι είναι οι Ελληνες πολιτικοί. Γνωρίζει πως είναι προτιμότερο να εμπιστευθούν τα λεφτά τους στον Αλ Καπόνε παρά στο πολιτικό προσωπικό της χώρας. Ούτε ένα ευρώ δεν μπορείς να εμπιστευθείς σε ένα διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό που υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια το βαθύ σκοτεινό κράτος της μεταπολίτευσης. Το κρατικοδίατο, το διαπλεκόμενο, αυτό που δολοφονεί τα όνειρα κάθε ανθρώπου που δεν ανήκει στο σύστημά του.
Το μαρτύριο της σταγόνας λοιπόν, ώσπου να φτάσουμε στο σημείο να τους εκλιπαρούμε γονατιστοί να βγούμε από το ευρώ.
Αυτό είναι το συμπέρασμα του χθεσινοβραδινού θρίλερ στο οποίο πρωταγωνίστησε η Κριστίν Λαγκάρντ. Θα βρισκόμαστε στα Μνημόνια τουλάχιστο ως το 2017. Θα ξεχάσουμε την Ελλάδα που ξέραμε, πολύ πιθανό να μας ξεχάσει και εκείνη.
Είναι μακρύς ο δρόμος για την κάθαρση.
Ποιο θα είναι το κέρδος της χώρας από αυτό το μαρτύριο;
Η αποτέφρωση του διεφθαρμένου πολιτικού προσωπικού της, που δεν το εμπιστεύεται η διεθνής κοινότητα και ένα γερό μάθημα σε όλους εμάς.
Από δω και στο εξής οφείλουμε να προσέχουμε ποιους ψηφίζουμε για να υπερασπισθούν την αρχαιότερη Δημοκρατία της ιστορίας η οποία βολοδέρνει- εν έτει 2012- ανάμεσα στους αποτριχωμένους κοιλιακούς του Κασιδιάρη και τις λιμουζίνες των Σιουφοπετσάλνικων.
Η Γερμανία και άλλες χώρες δεν δίνουν τελική λύση στο ελληνικό πρόβλημα γιατί δεν εμπιστεύονται την Ελλάδα δήλωσε στους Νέους Φακέλους ο διευθυντής του Κέντρου Ευρωπαϊκών Πολιτικών Μελετών (Centre for European Policy Studies – CEPS) και γνωστός οικονομολόγος Ντάνιελ Γκρος.
Φυσικά εννοεί ότι δεν εμπιστεύονται τους Έλληνες πολιτικούς, όπως ο Παπακωνσταντίνου στον οποίο η πανίσχυρη Λαγκάρντ έστειλε την περίφημη λίστα κι εκείνος, ο ανεκδιήγητος, δήλωσε ότι την έχασε(!)
Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνουν μια και το εγχώριο σαπισμένο πολιτικό σύστημα που διαπλέκεται με μηντιάρχες και επιχειρηματίες είναι έτοιμο να κατασπαράξει όσα χρήματα αναλάβει να διαχειρισθεί.
Είναι χαρακτηριστικό το πρωτοσέλιδο της ηλεκτρονικής έκδοσης του ΒΗΜΑτος που κάνει λόγο για “ξεφτιλισμένους Ευρωπαίους”. Κι αυτό γιατί εκεί στον ΔΟΛ περιμένουν νέα θαλασσοδάνεια από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών σε μια συγκυρία που οι υπερφίαλοι εκδότες πέφτουν σαν τα κοτόπουλα η επιχειρούν να διασωθούν με το απαράδεκτο Άρθρο 99.
Ο Σόιμπλε, η Μέρκελ, ο Ομπάμα και όλοι σχεδόν οι απλοί πολίτες του πλανήτη γνωρίζουν τι εστί “Ελληνας πολιτικός” γι αυτό πολύ δύσκολα θα τους εμπιστευθούν τα 40 δις κάτι για το οποίο έχουμε γράψει κατ΄επανάληψη.
Το ξαναλέμε: Eίναι προτιμότερο να εμπιστευθούν τα λεφτά τους στον Αλ Kαπόνε και τον Κώστα Πάσσαρη παρά στους Έλληνες πολιτικούς που συγκαλύπτουν φοροφυγάδες και εκτρέφουν την εγχώρια διαπλοκή. Με τον χειρισμό της λίστας Λαγκάρντ οι δικοί μας έδειξαν την παγκόσμια κλάση τους στην συγκάλυψη της διαφθοράς.
Την ώρα που ο Παπακωνσταντίνου δραπέτευε στο ΠΕΧΩΔΕ κάτω από την ομπρέλα προστασίας ενός χαμένου στο διάστημα πρωθυπουργού, ερχόταν ο Βενιζέλος με τον νομικό του σύμβουλο Αναστάσιο Μπάνο να νομοθετήσουν τον πιο χυδαίο, ύπουλο και ανήθικο κεφαλικό φόρο από την εποχή της τουρκοκρατίας. Το περίφημο χαράτσι της ΔΕΗ.
Την ίδια στιγμή που πετσόκοβαν με σαδισμό τους αδυνάμους συμπολίτες τους επιδίδονταν σε αγώνα δρόμου για να μετατρέψουν την δισκέτα της τότε υπουργού Οικονομικών της Γαλλίας σε ένα ανώδυνο ηλεκτρονικό υπόθετο με κατά πάσα πιθανότητα αλλοιωμένο περιεχόμενο-όπως προδίδει η κίνηση Πεπόνη να ζητήσει εκ νέου τη λίστα.
Η συγκάλυψη των συγκεκριμένων φοροφυγάδων δεν είναι το μεγαλύτερο έγκλημα που διέπραξαν οι εμπλεκόμενοι πρωθυπουργοί, υπουργοί Οικονομικών και αρμόδιοι παράγοντες στη διάρκεια της τελευταίας τρετίας.
Για κακή τους τύχη όμως έλαβε διεθνείς διαστάσεις μια και η σημερινή επικεφαλής του ΔΝΤ ήταν εκείνη που παρέδωσε τα περίπου 2.000 ονόματα στον Παπακωνσταντίνου, ο οποίος περιέργως εξακολουθεί να διαφεύγει του ενδιαφέροντος της Ελληνικής Δικαιοσύνης.
Η λίστα Λαγκάρντ ξεγύμνωσε, στην συνείδηση των κορυφαίων πολιτικών ηγετών του κόσμου, τους εγχώριους ηγετίσκους και την νοσηρή εμπλοκή τους με πάσης φύσεως συμφέροντα.
Ο χειρισμός της λίστας Λαγκάρντ ξεγύμνωσε τον πρώην πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, τον οποίο άδειασαν σαν σκουπίδι ο Σαρκοζί και η Μέρκελ. Ξεγύμνωσε τον Παπακωνσταντίνου, τον Βενιζέλο και φυσικά τον Σαμαρά του οποίου η σιωπή τόσο για τη λίστα Λαγκάρντ, όσο και για την υπόθεση του συμβιβασμού με την Siemens, έρχεται να προστεθεί στο σημαδεμένο από την υπόθεση Συμπιλίδη πολιτικό του παρελθόν.
Τόσο η Άνγκελα Μέρκελ όσο και οι Αμερικανοί γνωρίζουν ότι έχουν απέναντί τους μια ελληνική πολιτική ηγεσία διαβρωμένη ως το μεδούλι η οποία είναι ανίκανη και η οποία δεν έχει καμία διάθεση να αλλάξει το κράτος. Μια ηγεσία παραδομένη στη διαπλοκή. Κι αυτό αφορά όλα τα κόμματα. Σαν κάλπικες δεκάρες γωρίζει ο πλανήτης ολόκληρος τους Έλληνες πολιτικούς και το πάρε –δώσε τους με την διαπλοκή η οποία ελέγχει στην ουσία το κράτος μέσα από δημόσιους οργανισμούς οι οποίοι αποτελούν κλειδιά για τον έλεγχο του συστήματος από συγκεκριμένες συμμορίες.
Η Μέρκελ και ο Ολάντ γνωρίζουν τον ρόλο και παραγόντων του χρηματοπιστωτικού συστήματος οι οποίοι εκ της θέσεώς τους παρακολουθούσαν απαθείς τα δις ευρώ των φοροφυγάδων συμπολιτών μας να εγκαταλείπουν τις ελληνικές τράπεζες για παραδείσους του εξωτερικού.
Η Μέρκελ, ο Ολάντ και οι Αμερικανοί, που είναι οι κατ΄εξοχήν δανειστές μας, γνωρίζουν ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει στο DNA της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, απλώς αυξήθηκαν- λόγω συγκυβέρνησης- τα στόματα που πρέπει να ταίζει η διαπλοκή για να κάνει τις δουλειές της.
Ο Πολ Τόμσεν γνωρίζει πόσες και ποιες δημόσιες υπηρεσίες στεγάζονται σε κτίρια ιδιωτών-η μεγάλη Κομπίνα των Ακινήτων για τους μυημένους-την ώρα που τα ακίνητα του Δημοσίου παραμένουν ανεκμετάλλευτα.
Ο Τόμσεν και η Τρόικα πολύ σύντομα θα πληροφορηθεί τον σκοτεινό ρόλο που παίζουν οι Επιτροπές «Ελέγχου» δημοσίων και ημι-δημοσίων οργανισμών και με πόση μαεστρία έχει χτισθεί ο νομικός εξολισμός του για να διευκολύνουν τις μίζες σε συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα και τις δουλειές με συγεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Ο Τόμσεν γνωρίζει –και καθημερινά μαθαίνει περισσότερα-για το πως λειτουργεί το εγχώριο σύστημα της διαπλοκής γι αυτό και το βράδι που ο Κουβέλης υποδύονταν- χωρίς αιδώ γέρος άνθρωπος- τον αντιστασιακό εκείνος γελούσε και έλεγε σε δημοσιογράφο «δεν υπήρξε καμία σύγκρουση συμφωνήσαμε σε όλα» και ότι «η Ελλάδα πρέπει να αλλάξει».
Το πιο πιθανό είναι να γνωρίζει και το πάρτυ-πρόκληση που έδιναν εκείνη τη νύχτα τα στελέχη ελληνικής ιστορικής τράπεζας στο Νέο Ψυχικό και το οποίο απεκάλυψε το «Κουρδιστό Πορτοκάλι».
Οι δανειστές μας έχουν συνειδητοποιήσει πως το παρόν πολιτικό προσωπικό της χώρας δεν αποτελεί παρά αιχμή του δόρατος της συγκάλυψης της διαφθοράς.
Οι δανειστές μας έχουν αναγνώσει πέρα από την λίστα Λαγκάρντ και εκείνη τη λίστα που περιλαμβάνει τα ονόματα των Ελλήνων πολιτικών συνομιλητών τους οι οποίοι έχουν βγάλει μυθικά ποσά στο εξωτερικό. Είναι λογικό λοιπόν να τους αντιμετωπίζουν με απαξία και ως υποκριτές και γελωτοποιούς.
Επειδή τους γνωρίζουν καλά αποφάσισαν να μην δώσουν τα 31 δις. Κι αυτό είναι ότι πιο αποτελεσματικό θα μπορούσε να κάνει η Τρόικα για να αλλάξει πραγματικά η Ελλάδα.
Σε καμία περίπτωση αυτά τα λεφτά δεν πρέπει να τα εμπιστευθούν στα εγχώρια κοράκια. Τα 31 δις θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ως εργαλείο κάθαρσης του εγχώριου σαπισμένου πολιτικού συστήματος, η στέρησή τους δηλαδή.
Εάν οι δανειστές μας δεν δώσουν τα λεφτά η οργή του κόσμου θα πνίξει επιτέλους τους σεσημασμένους βαρυποινίτες της πολιτικής μας ζωής. Στην καλύτερη περίπτωση οφείλουν οι δανειστές μας να επιλέξουν το μαρτύριο της σταγόνας για την εκταμίευση της δόσης. Μόνο έτσι η Μέρκελ θα συμβάλει στην μεταρρύθμιση ενός κρατικού μηχανισμού κι ενός χρηματοπιστωτικού συστήματος που βρωμάει από το κεφάλι.
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να δοθεί η δόση στην Ελλάδα με το διεφθαρμένο, ζάπλουτο, βουλιμικό στην διασπάθιση του δημοσίου χρήματος πολιτικό προσωπικό-ακόμη και με τις εξαιρέσεις των τιμίων.
Εάν οι Ευρωπαίοι και ο Αμερικανοί θέλουν πραγματικά να αλλάξει η Ελλάδα δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να διαθέσουν τα 31 δις σε μία χώρα με το σημερινό πολιτικό προσωπικό. Θα ήταν πιο εξασφαλισμένοι εάν εμπιστευόντουσαν αυτό το ποσό στον Άλ Καπόνε η τον Ντίλιγκερ.
Tο πραγματικό success story για την Ελλάδα θα ήταν να ξεφορτωθούμε-με την βοήθεια των δανειστών μας-το σαπισμένο πολιτικό προσωπικό της χώρας…
