Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
twitter: @egerssi
«Ελλάδα 2021: Το νέο Εθνικό Αναπτυξιακό Πρότυπο», μέσω του οποίου αποσκοπεί να αλλάξει το παραγωγικό πρότυπο της πατρίδας μας και έτσι, να δημιουργήσει 550 χιλιάδες θέσεις εργασίας για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Οι οποίες σε βάθος επταετίας θα φτάσουν τις 770 χιλ. Μάλιστα όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, το άνοιγμα αυτών των θέσεων έχει ήδη ξεκινήσει. Μετά λοιπόν, τα Ζάππειο Ι, ΙΙ, ΙΙΙ των ακατάσχετων και ανεφάρμοστων ψεμάτων του, ο σύγχρονος Μαυρογιαλούρος, βλέποντας την καταστροφή να πλησιάζει, έριξε στους ιθαγενείς υπηκόους του, βροχή τις υποσχέσεις για νέες θέσεις εργασίας προκειμένου να αποτρέψει μεγαλύτερη αποδοκιμασία του λαού στις Εθνικές εκλογές που σύντομα έρχονται.
Παρουσιάζοντας το αναπτυξιακό πρόγραμμα της συγκυβέρνησης, μοίρασε υποσχέσεις για άλλη μια φορά που δεν του κοστίζουν απολύτως τίποτε. Δεν υποσχέθηκε μόνο τις 700 χιλ. θέσεις εργασίας μέχρι το 2020, αλλά υποσχέθηκε επιπλέον, πως δεν θα υπάρξει τρίτο Μνημόνιο που θα συνοδεύεται από νέα μέτρα λιτότητας, καθώς επίσης, υποσχέθηκε και μειώσεις στη φορολογία (15% ο φόρος στα επιχειρηματικά κέρδη, στο 33% ο ανώτερος συντελεστής στα εισοδήματα, στο 12% ο ανώτατος).
Ωστόσο, ο Αντώνης Σαμαράς είναι εκείνος ο πολιτικός σαλτιμπάγκος, ο οποίος με την Εθνοκτόνο καταστροφική Μνημονιακή πολιτική του, διέλυσε την πατρίδα μας και δημιούργησε 1,5 εκ. ανέργους, φτωχοποιώντας ταυτόχρονα 3 εκ. Ελλήνων.
Με αυτές τις προπαγανδιστικές υποσχέσεις του εμπαίζει ουσιαστικά τον ελληνικό λαό και ξυπνάει στη μνήμη μας την ίδια περίοδο, δυο χρόνια πίσω, όπου εκβιαζόταν από την καγκελάριο της Γερμανίας Μέρκελ, με την απειλή της ματαίωσης του ταξιδιού του στη Γερμανία στις 24 Αυγούστου 2012 (σ΄ αυτό το ταξίδι δηλώθηκε από τον Πρωθυπουργό μας η απόλυτη υποταγή του στη Μέρκελ).
Ήταν τότε, που ο Αντώνης Σαμαράς υποχρέωνε τον Γιάννη Στουρνάρα να υπογράψει τον εξωδικαστικό συμβιβασμό του Ελληνικού Δημοσίου με την γερμανική πολυεθνική εταιρεία Siemens. Ναι τότε, που ο υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Σαμαρά, υπέγραφε στις 22 Αυγούστου 2012, δυο μέρες πριν την επίσημη συνάντηση στο Βερολίνο Μέρκελ-Σαμαρά τον εξωδικαστικό συμβιβασμό Ελληνικού Δημοσίου – Siemens. Ήταν τότε, που έτσι ξαφνικά και με το έτσι θέλω, η απόφαση της αποζημίωσης προς τον Ελληνικό λαό των 2 δις της ομόφωνης απόφασης της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής, μετατράπηκε από τις μνημονιακές κυβερνήσεις Παπαδήμου και Σαμαρά σε αποζημίωση περί των 200 εκ. ευρώ, τα οποία δεν ήταν στο σύνολό τους σε μετρητά.
Για τη σύναψη αυτού του εξωδικαστικού συμβιβασμού Ελληνικού Δημοσίου – Siemens ΑΕ, ο Πρωθυπουργός της χώρας, Αντώνης Σαμαράς λίγο πριν τις εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012, σε συνέντευξή του στο δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου και στον ισότοπο e-nikos.gr τον χαρακτήρισε ως μεγάλη επιτυχία!!!. Όμως, παρ΄ότι η Siemens ΑΕ υπέγραψε αμέσως αυτόν τον συμβιβασμό στις 7 Μαρτίου 2012 (ενεκρίθη από το Διοικητικό Συμβούλιο της Siemens AG στις 29/2/2012 και από το
Διοικητικό Συμβούλιο της Siemens ΑΕ στις 2/3/2012) που ήταν σε όφελός της σε σχέση με το ποσό της απόφασης της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής, το Ελληνικό Δημόσιο δεν τον υπέγραφε. Τι ακριβώς φοβούνταν οι προκάτοχοι του Στουρνάρα, Ζανιάς και Σαχινίδης, αλλά και ο ίδιος ο Γιάννης Στουρνάρας και δεν υπέγραφαν; Γιατί υπέγραψαν μετά από πέντε μήνες, παραβιάζοντας τον όρο του εξωδικαστικού συμβιβασμού ο οποίος όριζε πως εντός 45 ημερών, όφειλαν τα αντισυμβαλλόμενα μέρη να τον υπογράψουν;
Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάει ο Σαμαράς πως στα δυο χρόνια πρωθυπουργίας του όχι μόνο δεν φρόντισε να αξιοποιήσει, έστω αυτή την κολοβή συμφωνία, με τη διατήρηση του πλαφόν των 600 θέσεων που ορίζει η συμφωνία, αλλά αντιθέτως φοβισμένος και εκβιαζόμενος προφανώς από το κακό παρελθόν του με τη Γερμανική πολυεθνική (βλ. γεγονότα ΄93) συμμετείχε και συμμετέχει στην εργασιακή μανία απολύσεων που έχει καταλάβει την γερμανική εταιρεία. Σήμερα στην εταιρεία απασχολούνται μόνο 270 εργαζόμενοι και όχι 600, όπως είχαν δεσμευτεί πριν από 2 χρόνια το Ελληνικό Δημόσιο και η Siemens. Όπως, επίσης δεν έχει υλοποιηθεί άλλος ένας όρος του εξωδικαστικού συμβιβασμού που όριζε την δημιουργία εργοστασίου που θα απασχολούσε περί τα 700 άτομα.
Είναι όμως, άξιο απορίας να μάθουμε τι ακριβώς δουλειά κάνει η Επιτροπή Εποπτείας του υπουργείου Οικονομικών που ορίσθηκε από τον υπουργό Οικονομικών στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, με σκοπό να ελέγχει την τήρηση όλων των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον εξωδικαστικό συμβιβασμό του Ελληνικού Δημοσίου – Siemens και ο οποίος καταστρατηγείται ασύστολα από τη Siemens.
Η απόφαση του υπουργείου Οικονομικών με αρ. πρωτοκόλλου 1188 / 27.9.2012, αποφάσιζε και όριζε από πλευράς Ελληνικού Δημοσίου:
* Την Πηνελόπη Παγώνη, προϊσταμένη της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών υπηρεσιών του υπουργείου Οικονομικών ως Επίτροπο Εταιρικής Συμμόρφωσης.
* Τον Ευάγγελο Βουτσινάκη, προϊστάμενο της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών υπηρεσιών του υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, ως μέλος.
* Τον Θεόδωρο Κοματά, προϊστάμενο της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών υπηρεσιών του υπουργείου Υγείας, ως μέλος.
* Τον Δημοσθένη Ραγκαβά, Αντιπύραρχο Διευθυντή Οικονομικών υπηρεσιών του Πυροσβεστικού Σώματος του υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του πολίτη, ως μέλος. Και από πλευράς Siemens:
* Τον Πάνο Ξυνή, Διευθύνοντα Σύμβουλο της Siemens ΑΕ, ως μέλος.
* Τον Dr Sebastian Brachert, Γενικό Νομικό Σύμβουλο ΕΜΕΑ της Siemens AG, ως μέλος.
Ο υπογράφων και η καθημερινή εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα», αρκετές φορές κατά το παρελθόν αναδείξαμε και θα συνεχίσουμε να αναδεικνύουμε τις παρανομίες που συντελούνται από την κυβέρνηση Σαμαρά, και ειδικότερα από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, σε μια απόλυτα συντονισμένη προσπάθεια “κουκουλώματος” των μαύρων ταμείων της γερμανικής πολυεθνικής εταιρείας Siemens.
Του Αντώνη Σαμαρά που τον σκιάζει η “δολοφονική” σχέση με τη Siemens από τα “βρώμικα” ΄89 και ΄93. Από την “προδοσία” του στην εκλογή Στεφανόπουλου στο ύπατο αξίωμα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, όταν ο ημιθανής Ανδρέας Παπανδρέου, έδινε μάχη ζωής στο Χέρφιλντ. Από την εποχή των στενών του σχέσεων με τον Ευάγγελο Γιαννόπουλο και ασφαλώς τις άρρηκτες σχέσεις με τον Μιχάλη Χριστοφοράκο και τον Χρήστο Καραβέλα. Αυτός ο πολιτικός, είναι τουλάχιστον προκλητικό να βγαίνει να υπόσχεται πως σε βάθος 7ετίας θα υπάρξουν 700 χιλ. νέες θέσεις εργασίας. Όταν
όλα τα εργοστάσια στην Ελλάδα κλείνουν, και κραταιές επιχειρήσεις του Ομίλου Siemens (BSH, ΕΒΙΟΠ-ΤΕΜΠΟ), συρρικνώθηκαν και αργοσβήνουν.
Ρωτάμε λοιπόν, τον Πρωθυπουργό της χώρας, τον υπουργό Οικονομικών καθώς και την Επίτροπο Εταιρικής Συμμόρφωσης:
* Η εταιρεία Siemens απασχολεί σήμερα 600 άτομα;
* Η εταιρεία Siemens ξεκίνησε να κατασκευάζει το εργοστάσιο των 700 ατόμων;
Γιατί βεβαίως, ο κ. Πάνος Ξυνής προς όφελος της εταιρείας του, πολύ καλά κάνει και “δουλεύει ψηλό γαζί” το Ελληνικό Δημόσιο, καταφέρνοντας την μοναδική ομόφωνη απόφαση, στα χρονικά, Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής και η οποία επιδίκαζε να πληρώσει η Siemens στο Ελληνικό Δημόσιο αποζημίωση 2 δις ευρώ, να την μετατρέπει μέσω ενός εξωδικαστικού συμβιβασμού, σε αποζημίωση 200 εκ. ευρώ και να καταστρατηγείται και αυτός σε όλα του τα σημεία!
Όμως εσείς κε Πρωθυπουργέ της χώρας μας, γιατί επιτρέπετε στη Σήμενς να εξακολουθεί να μην συμμορφώνεται; Και όχι μόνο αυτό! Από έγκυρες πληροφορίες που αντλούμε από τους “διαδρόμους” της εταιρείας, σας περιγελούν και σας χλευάζουν για την ατολμία σας να περιφρουρήσετε και να διεκδικήσετε τα δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου που πηγάζουν από τον εξωδικαστικό συμβιβασμό.
Αντ΄ αυτού εσείς, όπως ακούγεται ευρέως στα δημοσιογραφικά στέκια, τη θέση του Γιάννη Στουρνάρα θα την αναθέσετε στον προσεχή ανασχηματισμό, στον “εκλεκτό” σας, Σταύρο Παπασταύρου. Προσέξτε όμως! Θα πρέπει να θυμηθείτε τη “φιλική” σχέση που έχει ο κ. Παπασταύρου με την υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων της Siemens, Μαρί Αγαλιώτου. Θα είναι δυνατόν, ο ένας να εποπτεύει τον εξωδικαστικό συμβιβασμό, εκπροσωπώντας το Δημόσιο και η άλλη να μετέχει στην Επιτροπή Εποπτείας – στη θέση του Πάνου Ξυνή – από πλευράς Siemens; Θα είναι ηθικό; Θα είναι τίμιο; Θα είναι δίκαιο; Θα είναι νόμιμο;
Εκτός και αν ο κ. Wolfgang Schäuble δεν επιτρέψει το “άδειασμα” Στουρνάρα από μέρους σας, από τη στιγμή που είναι ο δικός του “εκλεκτός”, και αποτρέψει την προσφιλή τακτική σας, να φορτώσετε δηλαδή, όλο το “κρίμα” της “αποτυχίας” του εξωδικαστικού συμβιβασμού σε εκείνον.
