Δημήτρης Μηλάκας
Οι Κύπριοι – και όσοι είχαν τα χρήματά τους στην Κύπρο—έχουν ήδη βιώσει αυτό που αιωρείται απειλητικά στην ατμόσφαιρα της ευρωζώνης: Υπάρχουν πια, δύο είδη ευρώ. Με άλλα λόγια, το ευρώ
που κυκλοφορεί στην Κύπρο έχει άλλη (μικρότερη) αξία. Υπό αυτήν την έννοια, βάσιμα μπορεί να υποθέσει κανείς ότι οδηγούμαστε είτε στη δημιουργία μιας ευρωζώνης δύο ταχυτήτων, είτε στη διάλυσή της.
Ο Guntram Wolff, υποδιευθυντής της ευρωπαϊκής δεξαμενής σκέψης σε οικονομικά θέματα Bruegel, αναφέρει ότι «η ελεύθερη ροή κεφαλαίων μεταξύ των τραπεζών διαφόρων χωρών είναι ένα σημαντικότατο χαρακτηριστικό της νομισματικής ένωσης.
Αν αυτή η διακίνηση περιοριστεί, τότε η αξία του ευρώ σε λογαριασμό κυπριακής τράπεζας θα είναι χαμηλότερη από εκείνου που έχει κατατεθεί σε τράπεζα άλλης χώρας. Στην ουσία, αυτό σημαίνει ότι το κυπριακό ευρώ δεν είναι πλέον ευρώ. Εισάγοντας περιορισμούς στη διακίνηση κεφαλαίων, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ουσιαστικά δημιούργησε στην Κύπρο ένα νέο νόμισμα».
Ο Karl Whelan καθηγητής οικονομικών στο πανεπιστήμιο του Δουβλίνου με θητεία στη Fed , στην κεντρική τράπεζα της Ιρλανδίας, και μέλος ειδικής ομάδας εμπειρογνωμόνων που συμβουλεύει την Επιτροπή για Οικονομικά Θέματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, γράφει: Οι περιορισμοί που επιβλήθηκαν στις κυπριακές τράπεζες σημαίνουν ότι ενώ το ευρώ παραμένει ονομαστικά το νόμισμα της Κύπρου 1 ευρώ στην Κύπρο δεν είναι ισότιμο με 1 ευρώ οπουδήποτε αλλού.
Ίσως κάπως έτσι να ακούγεται ο επιθανάτιος ρόγχος του ευρώ ή κατά μια άλλη εκδοχή οι οδύνες του τοκετού μιας νέας κατάστασης στην ευρωζώνη. Ωστόσο, είτε πρόκειται για το τέλος του ευρώ είτε για την δημιουργία του υποτιμημένου ευρώ, σε ότι μας αφορά δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες: Η Ελλάδα δεμένη ήδη χειροπόδαρα από τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις θα πληρώσει (πληρώνει ήδη) πανάκριβα το διαζύγιο.
