Η Ευρώπη αλλάζει και καταδικάζει την πολιτική της λιτότητας που επιβάλλουν Βρυξέλλες και Βερολίνο είτε εκλέγοντας αριστερές κυβερνήσεις είτε προχωρώντας σε δημοψηφίσματα τα οποία στρέφονται κατά της πολιτικής που ασκείται σήμερα και καταδυναστεύει τους λαούς. Και αυτά που έχουν συμβεί μέχρι στιγμής, όπως λένε αναλυτές, είναι μηδέν μπροστά σε αυτά που θα ακολουθήσουν αν συνεχιστεί η Γερμανοκρατία στην Ε.Ε.
Στην Ελλάδα που ήταν το «πειραματόζωο» η πολιτική της λιτότητας που επέβαλαν Βρυξέλλες και Βερολίνο μέσα σε τέσσερα χρόνια «κατάπιε» το ΠΑΣΟΚ οδηγεί σε διάλυση τη ΝΔ αν ο Α. Σαμαράς επιμείνει να θέλει να είναι κολλημένος στην καρέκλα του κόμματος και έφερε στην εξουσία μία αριστερή κυβέρνηση, τον ΣΥΡΙΖΑ.
Στην Ισπανία, τη χώρα που βρίσκεται αντιμέτωπη με την φτώχια και την ανεργία, η επιμονή του Μαριάνο Ραχόι σε μία πολιτική λιτότητας, πιστεύοντας πώς θα βγει η χώρα από το τούνελ έχει προκαλέσει εκτίναξη των αριστερών κομμάτων και συγκεκριμένα των Podemos του Πάμπλο Ιγκλέσιας.
Για πρώτη φορά το ισπανικό Λαϊκό Κόμμα (PP) χάνει γενικά δέκα ποσοστιαίες μονάδες και πέφτει στο 26,5% των ψήφων, με δεύτερους τους αντιπολιτευόμενους Σοσιαλιστές με 25,5%, αλλά χάνει της μεγάλες πόλεις Μαδρίτη και Βαρκελώνη μετά το 1991, τις οποίες φαίνεται να κερδίζει η Αριστερή Πλατφόρμα που υποστηρίζεται από τους Podemos.
Κι αυτό κόντρα στις δημοσκοπήσεις που ήθελαν το κόμμα του Πάμπλο Ιγκλέσιας να υπολείπεται σημαντικά του Λαικού Κόμματος. Φαίνεται πώς χαλκευμένες δημοσκοπήσεις δεν υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες, όπως στην Ισπανία. Τυχαίο; Μάλλον όχι αφού συγκεκριμένα κέντρα που προωθούν πολιτικές κατά των λαών φροντίζουν να κρατούν στην εξουσία κόμματα και πολιτικούς που τους κάνουν τον δικό τους παιχνίδι.
Το κυβερνών κεντροδεξιό ισπανικό Λαϊκό Κόμμα (PP) πήρε τις περισσότερες ψήφους στις τοπικές και τις περιφερειακές εκλογές, όμως στις περισσότερες αναμετρήσεις απέτυχε να κερδίσει την πλειοψηφία, καθώς νέα κόμματα σημείωσαν άνοδο σε όλη τη χώρα, έδειξαν τα έξιτ-πολ. Το PP φαίνεται ότι χάνει την απόλυτη πλειοψηφία που είχε στα προπύργιά του, τη Μαδρίτη και τη Βαλένθια, όπως επίσης και τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, τη Βαρκελώνη.
Τα αποτελέσματα των τοπικών-περιφερειακών εκλογών αποτελούν εφιάλτη για τον Ραχόι, αφού σε μερικούς μήνες και συγκεκριμένα τον Οκτώβριο ή το Νοέμβριο επρόκειτο να γίνουν εθνικές εκλογές και ήδη το Λαικό Κόμμα βλέπει τα αποτελέσματα της πολιτικής της εξόντωσης του λαού της Ισπανίας.
Και δεν είναι μόνο η Ελλάδα και η Ισπανία τα «θύματα» της πολιτικής των Βρυξελλών και της Γερμανίας. Είναι επίσης η Ιταλία και η Πορτογαλία που επίσης στενάζουν από τη λιτότητα και έχει διαφανεί πώς αν η χώρα μας αποφάσιζε να βγει από την Ευρωζώνη τότε πολλές από τις χώρες του Ευρωπαικού Νότου θα ακολουθούσαν αντίστοιχη πορεία γκρεμίζοντας το ευρωπαϊκό οικονομικό οικοδόμημα.
Η τακτική δε των Βρυξελλών έχει δημιουργήσει και άλλα αρνητικά αποτελέσματα στην Ευρώπη. Αυτά των δημοψηφισμάτων για απόσχιση, όπως αυτό της Σκοτίας από την Μεγάλη Βρετανία, της Καταλονίας από την Ισπανίας και πολλά ακόμη.
Η δε Μεγάλη Βρετανία φαίνεται αποφασισμένη να φύγει από την Ε.Ε. Το δημοψήφισμα περί τα τέλη του 2016 κερδίζει ολοένα και περισσότερους υποστηρικτές προκειμένου να κοπούν οι δεσμοί μεταξύ των δύο. Τελευταίος υποστηρικτής της προοπτικής αυτής οι Εργατικοί.
Είναι προφανές λοιπόν πώς η Ευρώπη αλλάζει. Κι αυτό γιατί δεν αντέχει τα δεσμά συγκεκριμένων πολιτικών που κυρίως εκπορεύονται από τα ηγεμονικά σχέδια της Γερμανίας. Αν δεν σταματήσει λοιπόν αυτή η πολιτική τότε η Ευρώπη σε μερικά χρόνια σε καμία περίπτωση δεν θα μοιάζει με αυτή που είναι σήμερα.
defencenet.gr
