Η εξουσία δεν ασκείται από το λαό αλλά από μια ντόπια πολιτικοικονομική ολιγαρχία η οποία βρήκε σανίδα σωτηρίας στην αγκαλιά της τροϊκας. Ντόπια ολιγαρχία και ξένοι δανειστές έχουν βάλει στο στόχαστρο τις περιουσίες των απλών πολιτών. Οι τελευταίοι, ασύνδετοι και ακέφαλοι, προδομένοι
από τα συστημικά κόμματά τους και τις κομματικές…
συνδικαλιστικές ηγεσίες τους, έχουν περιέλθει σε κατάσταση αδυναμίας και ασυνεννοησίας.
Αν λοιπόν η εξουσία ασκούταν από το λαό, το πρώτο που θα γινόταν είναι να φορολογούνται με σταθερό συντελεστή τα καθαρά εισοδήματα. Δηλαδή τα εισοδήματα που θα προέκυπταν μετά την αφαίρεση των παντός είδους εξόδων αδιακρίτως. Έτσι δεν θα υπήρχε λόγος να συζητάμε για αποδείξεις κ.λ.π. Όποιος δεν ζητούσε απόδειξη, απλά δεν θα εξέπιπτε τη δαπάνη που έκανε και θα φορολογούταν αυτός και όχι εκείνος που δεν εξέδωσε απόδειξη. Ταυτόχρονα ο σταθερός και ενιαίος φορολογικός συντελεστής θα εξαφάνιζε κάθε διαφοροποίηση φορολογίας ανάλογα με το ύψος των εισοδημάτων και έτσι δεν θα υπήρχε λόγος απόκρυψης του υπερβάλλοντος εισοδήματος. Αν μάλιστα ο φορολογικός συντελεστής συνέπιπτε και με τον συντελεστή του ΦΠΑ δεν θα υπήρχε κανείς λόγος απόκρυψης του ΦΠΑ γιατί απλά ο φόρος αυτός θα πληρωνόταν ως φόρος εισοδήματος, από εκείνον που προσπαθούσε να τον αποφύγει.
Η μέθοδος αυτή, πέρα από το πλεονέκτημα της πλήρους εξάλειψης της φοροδιαφυγής, αφενός θα επέτρεπε στο κράτος να γνωρίζει επακριβώς τα έσοδά του με βάση το ΑΕΠ και να κάνει τους προϋπολογισμούς του, αφετέρου, θα βοηθούσε στην αναδιανομή του εισοδήματος από τις πλουσιότερες κοινωνικές τάξεις προς τις ασθενέστερες οικονομικά, καθόσον οι ασθενέστερες τάξεις σχεδόν δαπανούν όλο το εισόδημά τους, οπότε το εναπομείναν καθαρό εισόδημα θα απέφερε λίγους άμεσους φόρους σε σχέση με τις πλουσιότερες τάξεις που θα απέδιδαν πολύ περισσότερο φόρο λόγω του πλεονάζοντος καθαρού εισοδήματός τους.
Αυτό δεν είναι κάποια καινούργια μέθοδος. Είναι η απλή μαθηματική λογική. Όμως με τον τρόπο αυτό θα απέδιδαν το μεγαλύτερο μέρος του αναγκαίου φόρου τα υψηλότερα εισοδηματικά στρώματα τα οποία δυστυχώς ελέγχουν την πολιτική εξουσία και επομένως μετακυλούν τα δικά τους βάρη στις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις που είναι ακυρωμένες πολιτικά και δεν μπορούν να αντιδράσουν. Γι’ αυτό και είπαμε στην αρχή ότι η εξουσία δεν ασκείται από το λαό, αλλά από εκείνους που φοροδιαφεύγουν νόμιμα, με τους νόμους που οι ίδιοι κάνουν.
