Πάνε κι αυτές οι εκλογές, με ουσιαστικά ίδια αποτελέσματα με αυτές του Γενάρη. Αυτό που άλλαξε και άλλαξε εντυπωσιακά προς τα πάνω, είναι η αποχή. Σχεδόν ένας στους δύο δεν πήγε να ψηφίσει με το ποσοστό αποχής να ξεπερνά το 45%.
Οπότε… προς τι τα πανηγύρια;
Για το γεγονός ότι ο λαός γύρισε την πλάτη στο σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα με τον πιο ηχηρό τρόπο (η είσοδος του Βασίλη Λεβέντη στη Βουλή είναι το πιο… ανώδυνο σε σχέση με τα όσα έχουν γίνει);
Για το γεγονός ότι αύξησε τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής και την καθιέρωσε ως τρίτη δύναμη;
Για το γεγονός ότι ασχέτως αποτελέσματος, έχουμε ένα Τρίτο Μνημόνιο να κουβαλήσουμε στην πλάτη μας;
Για το γεγονός ότι όποια κυβέρνηση κι αν σχηματιστεί θα είναι κοινωνικά ασταθής;
Προς τι όλη αυτή η φανφάρα, όταν είναι δεδομένο ότι δεν πρόκειται κανείς να «ματώσει», όσο ματώνει ο λαός και να δείξει τη διάθεση να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα;
Ι.Γκορ.
