Financial Times το οποίο τιτλοφορείται «Το όνειρο της Ευρώπης πεθαίνει στην Ελλάδα».
Όπως αναφέρει ο αρθρογράφος η παρούσα οικονομική κρίση δεν αντικατοπτρίζει μόνο την αποτυχία του ελληνικού κράτους αλλά και εκείνη του ευρωπαϊκού Ονείρου, της Ειρήνης και την Ευημερίας.
«Τα τελευταία 30 χρόνια η Ευρώπη έχει ασπαστεί τη δική της εκδοχή για το «τέλος της ιστορίας» . Αυτή έγινε γνωστή ως Ευρωπαϊκή Ένωση . Η ιδέα ήταν ότι τα ευρωπαϊκά έθνη θα μπορούσαν να περιορίσουν τις τραγωδίες του πολέμου, του φασισμού και της κατοχής του παρελθόντος. Η ένταξη στην ΕΕ, θα μπορούσε να σημάνει ένα από κοινού καλύτερο μέλλον βασισμένο στη δημοκρατία, το κράτος δικαίου και την αποκήρυξη του εθνικισμού.
Η επιτυχία της Ένωσης εξασφαλίζει πως πλέον οι Ευρωπαίοι θα περνούν την ώρα τους εποικοδομητικά διαφωνώντας σχετικά με τις αλιευτικές ποσοστώσεις ή τους προϋπολογισμούς, αντί να δολοφονούν ο ένας τον άλλον είχε δηλώσει κάποτε ο Λόρδος Patten.
Όταν οι έλληνες συνταγματάρχες ανατράπηκαν το 1974, η Ελλάδα μετατράπηκε σε πρωτοπόρο κράτος, σε ένα νέο μοντέλο για την Ευρώπη. Κατά την ένταξη της στην Ένωση η αποκατάστασή της δημοκρατίας σε εθνικό επίπεδο ήταν εξασφαλισμένη με μια ταυτόχρονη ένταξη στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Το μοντέλο της άλλωστε ακολούθησαν κι άλλες χώρες».
Ο κίνδυνος λοιπόν σήμερα έγκειται, όπως σημειώνει ο αρθρογράφος, πως όπως κάποτε η Ελλάδα υπήρξε πρωτοπόρος στη δημοκρατική μετάβαση στο ευρωπαϊκό σχέδιο, μπορεί και σήμερα να πρωτοπορήσει σε μια νέα και επικίνδυνη διαδικασία: τη διάλυση της ΕΕ. Η σημερινή κρίση θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει τη χώρα έξω από το ευρώ και τελικά από την ίδια την Ένωση. Αυτό όμως θα υπονόμευε τη θεμελιώδη πρόταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης: ότι η ένταξη στην ευρωπαϊκή λέσχη είναι η καλύτερη εγγύηση για τη μελλοντική ευημερία και σταθερότητα».
