Την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Οικονομικών Γ. Στουρνάρας απέφυγε ακόμα και να περάσει έξω από τη Βουλή.
Ο υπερτιμημένος τεχνοκράτης που δεν χάνει ευκαιρία να τονίζει αυτήν την ιδιότητά του σε
αντιδιαστολή, όπως λέει ο ίδιος, με τους «ψεύτες πολιτικούς», φροντίζει να μην πατάει σε σάπια σανίδια και να εκθέτει τον εαυτούλη του στη δημόσια χλεύη.
Γι’ αυτό και όταν η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι, καταθέτει στο Κοινοβούλιο νομοσχέδια που διασφαλίζουν τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, αλλά, όταν έρχεται η ώρα να τα υπερασπιστεί, αφήνει τη βρόμικη δουλειά στις πλάτες άλλων, δηλαδή των… πολιτικών, που την ίδια στιγμή λοιδορεί.
Πριν από εφτά ημέρες ακριβώς, στη Βουλή, η συγκυβέρνηση ψήφισε τον νέο φορολογικό κώδικα, επιμένοντας σε μια πολιτική που θυσιάζει χωρίς δεύτερη σκέψη τις ανάγκες του λαού για να συντηρηθεί η κερδοφορία των λίγων.
Ένα παράδειγμα είναι αρκετό και το ανέφερε ο βουλευτής του ΚΚΕ Ν. Καραθανασόπουλος. Το 2001, το ποσοστό συμμετοχής των νομικών προσώπων στα φορολογικά έσοδα έφτανε στο 13,5%. Σήμερα που μιλάμε, έχει υποχωρήσει ραγδαία στο 3,3%. Χρειάζονται σχόλια;
Τα υποζύγια
Ένα και μόνο άρθρο του επίμαχου νομοσχεδίου αρκούσε για να καταδείξει ότι στόχος και αυτήν τη φορά ήταν οι μεσαίες και λαϊκές τάξεις που σηκώνουν τα βάρη εισπράττοντας την… αμέριστη κατανόηση και συμπόνια των Σαμαρά – Βενιζέλου, που στηρίζουν την καχεκτική τους παρουσία στην πολιτική στήριξη που τους δίνει η κρατικοδίαιτη επιχειρηματική τάξη της χώρας.
Στο εξής, ορίζει το συγκεκριμένο άρθρο, οι αρχές θα μπορούν να προχωρούν σε συντηρητική κατάσχεση, και χωρίς να προηγηθεί δικαστική απόφαση, της κινητής και της ακίνητης περιουσίας καθώς και των εμπράγματων δικαιωμάτων, αδιακρίτως, για όλους τους οφειλέτες!
Σαν να ήθελε ο Στουρνάρας να ρίξει στάχτη στα μάτια, πρόσθεσε ότι το μέτρο θα επιβάλλεται σε «επείγουσες περιπτώσεις». Αλλά τι είναι πιο επείγον από τη μόνιμη υστέρηση στα έσοδα και την ανάγκη να πληρώνει αιματηρά η χώρα τα τοκοχρεολύσια των δανείων;
Κάπως έτσι, πριν από λίγες ημέρες, οι δικαστικοί επιμελητές χτύπησαν την πόρτα ενός ανέργου στον Πειραιά επιδίδοντας το θλιβερό αγγελτήριο της κατάσχεσης για το «δυσθεώρητο» χρέος των 1.700 ευρώ, που δεν ήταν καν το αρχικό, αλλά έφτασε ώς εκεί με τα πρόστιμα και τις προσαυξήσεις!
Ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός που «στέκεται κλαρίνο» μπροστά στους αναιδείς του κλεμμένου πλούτου, που τα σπάει με σαμπάνιες των 20.000 ευρώ στη Μύκονο υψώνοντας γελοίο μπαϊράκι στον Σόϊμπλε, επιπίπτει με πρωτοφανές μένος στους ανθρώπους της ανάγκης, μη αφήνοντάς τους ούτε λιγοστές ελπίδες για ανεκτή διαβίωση.
Η κυβέρνηση, αν και γνωρίζει την ανέχεια και την οικονομική δυσπραγία που προκαλούν οι αποτυχημένες μνημονιακές πολιτικές, δίνει τη χαριστική βολή στα λαϊκά και μεσαία νοικοκυριά και στις μικρές επιχειρήσεις που αδυνατούν να πληρώσουν τις οφειλές τους.
Μια ματιά στις περσινές δηλώσεις για τα εισοδήματα του 2011 επιβεβαιώνει τη μεγάλη καθίζηση που έχουν υποστεί τα εισοδήματα εξαιτίας της συγκεκριμένης πολιτικής επιλογής. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Γελαλής, 1.100.000 μισθωτοί και συνταξιούχοι ζούνε στις μέρες μας (σ.σ.: αν αυτό λέγεται ζωή…) στο όριο ή κάτω από το όριο της φτώχειας. Και από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι, ενώ οι φορολογούμενοι υπέστησαν μειώσεις αποδοχών που έφτασαν το 18%, είναι τώρα υποχρεωμένοι να πληρώσουν φόρο εισοδήματος αυξημένο κατά 52%.
Κατά τα άλλα, το νομοσχέδιο που είναι πλέον νόμος του κράτους, πασχίζει εισαγωγικά να διαβεβαιώσει ότι περιέχει ρυθμίσεις «κοινωνικά δίκαιες» κι ότι επιδιώκει «φορολογική δικαιοσύνη», «πάταξη της φοροδιαφυγής» και τα ρέστα…
Μας κοροϊδεύουν όμως κατάστηθα!
• Στο άρθρο 55, είναι βέβαιο ότι ανοίγεται νέο πεδίο δόξας για τολμητίες παραβάτες, αφού μειώνονται τα πρόστιμα για σοβαρές παραβάσεις φοροδιαφυγής, όπως οι περιπτώσεις εικονικών φορολογικών στοιχείων. Τα νέα πρόστιμα για υποθέσεις πλαστών και εικονικών τιμολογίων που θεωρούνται «βαριές παραβάσεις» φοροδιαφυγής είναι σε πολλές περιπτώσεις έξι φορές μικρότερα από τα ισχύοντα!
• Και στο άρθρο 66, ακόμα χειρότερα, με τις μεταβατικές διατάξεις, δίνεται η δυνατότητα αναδρομικής εφαρμογής των νέων μειωμένων προστίμων για παραβάσεις για τις οποίες δεν έχουν ακόμα εκδοθεί σχετικές αποφάσεις ή εκκρεμούν για διοικητική επίλυση στην «αμαρτωλή» επιτροπή του άρθρου 70Α ή ακόμα και στα δικαστήρια.
Πρόκειται ουσιαστικά για δώρο στους… συνεπείς φοροφυγάδες, για να κλείσουν οι μεγάλες υποθέσεις φοροδιαφυγής που λιμνάζουν, χαρίζοντάς τους εκατομμύρια ευρώ.
Οι ανέγγιχτοι
Την επομένη ο Στουρνάρας – ενδεικτικό της κουτοπονηριάς με την οποία λειτουργεί – έστειλε non paper στους εφοριακούς, στο οποίο, αφού λέει κάμποσες ελαφρότητες εισαγωγικά, καταλήγει ως εξής:
«Άφησα για το τέλος το σημαντικότερο: παρέχουμε πολιτική κάλυψη. Θα εξηγήσω τι εννοώ: λαμβάνουμε συνεχώς τηλέφωνα από Εφόρους και Επόπτες και ελεγκτές, οι οποίοι ρωτούν: “Έχω στοιχεία για τον τάδε μεγαλο-δικηγόρο ή τον τάδε διάσημο τραγουδιστή ή τον τάδε Δήμαρχο. Τον κυνηγάω;”.
Οι άνθρωποι ρωτούν, γιατί επί σειρά ετών υπήρχαν οι λεγόμενοι “untouchables” στην Ελληνική Κοινωνία, αυτοί δηλαδή που δεν τους άγγιζε κανείς. Αυτοί που έχουν εκατομμύρια στην τράπεζα και δηλώνουν εισόδημα… κάτω από το αφορολόγητο.
Καθημερινά λοιπόν τονίζω και δεν θα κουραστώ να το τονίζω, ότι δεν υπάρχουν ανέγγιχτοι: όποιος κλέβει φόρους και ο Πάπας ο ίδιος να είναι, θα πληρώνει. Τέρμα η ανοχή.
Παρέχω δηλαδή την πολιτική κάλυψη και προσωπική στήριξη σε καθέναν που θέλει να κυνηγήσει τη φοροδιαφυγή.
Αντίστοιχα, είμαι αμείλικτος σε καθέναν που κάνει τα στραβά μάτια».
Μάλλον ο σαλτιμπαγκισμός θα πρέπει να είναι το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού…
Ήταν η μέρα που το Γραφείο Παρακολούθησης του Προϋπολογισμού που έχει συσταθεί στη Βουλή παρατηρούσε με ασυνήθιστη για κοινοβουλευτικό όργανο διατύπωση ότι η «αλλαγή του φορολογικού συστήματος στην Ελλάδα θα έπρεπε να είναι εξαρχής η πρώτη προτεραιότητα της πολιτικής για την οικονομική προσαρμογή» και ότι «κλειδί» για τον εκσυγχρονισμό είναι «η δημιουργία προϋποθέσεων για την αποτροπή πολιτικών – κομματικών παρεμβάσεων».
Γύρευε τώρα καλλιγραφίες από της μυλωνούς τον κώλο…
