Σουηδοί ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Ουψάλα υποστηρίζουν ότι η συστηματική κατανάλωση γαλακτοκομικών δεν μειώνει τον κίνδυνο καταγμάτων.
Μάλιστα, διαπίστωσαν πως οι γυναίκες που πίνουν περισσότερα από τρία ποτήρια γάλα την ημέρα είναι πιο πιθανό να υποστούν κάταγμα σε σύγκριση με γυναίκες που καταναλώνουν μικρότερες ποσότητες γάλακτος.
Υπογραμμίζουν, βέβαια, πως τα ευρήματά τους υποδεικνύουν μια συσχέτιση μεταξύ της κατανάλωσης γαλακτοκομικών και του κινδύνου κατάγματος κι έτσι θα πρέπει να ερμηνευθούν αναλόγως. Σε καμία περίπτωση η παραπάνω διαπίστωση δε σημαίνει ότι η κατανάλωση γαλακτοκομικών αποτελεί παράγοντα κινδύνου για το κάταγμα.
Παράγοντες όπως η κατανάλωση αλκοόλ και το σωματικό βάρος παίζουν σημαντικό ρόλο στα νέα ευρήματα.
Είναι γνωστό πως το γάλα αποτελεί εξαιρετική πηγή ασβεστίου, ωστόσο οι διάφορες μελέτες που έχουν εστιάσει στη συμβολή του στη δομή του σκελετού έχουν καταλήξει άλλοτε σε ασαφή και άλλοτε σε αντικρουόμενα αποτελέσματα.
Οι ερευνητές εξέτασαν τις διατροφικές συνήθειες 61.400 γυναικών την περίοδο 1987-1990 και 45.300 ανδρών το 1997 και παρακολούθησαν την πορεία της υγείας τους για αρκετά χρόνια. Είχε ζητηθεί από τους συμμετέχοντες να δηλώσουν πόσο συχνά καταναλώνουν γάλα, γιαούρτι και τυρί. Στη συνέχεια, οι ερευνητές εξέτασαν πόσοι από τους συμμετέχοντες υπέστησαν κάταγμα και πόσοι έχασαν τη ζωή τους κατά την επόμενη δεκαετία με εικοσαετία.
Τα ερευνητικά δεδομένα υπέδειξαν πως οι γυναίκες που κατανάλωναν περισσότερα από 680 ml γάλα την ημέρα αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο κατάγματος σε σύγκριση με γυναίκες που έπιναν λιγότερο γάλα.
Παρόμοιες τάσεις παρατηρήθηκαν στον ανδρικό πληθυσμό, όμως οι διαφορές ήταν λιγότερο αισθητές.
Προϊόντα που προέρχονται από τη διαδικασία ζύμωσης, όπως το γιαούρτι, φάνηκε να αποδίδουν τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα –με την αυξημένη κατανάλωση να αποδεικνύεται ευεργετική για την πρόληψη του κατάγματος.
Ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Karl Michaelsson, δηλώνει πως τα σάκχαρα του γάλακτος, τα οποία έχει αποδειχθεί πως επιταχύνουν τη διαδικασία της γήρανσης στο πλαίσιο δοκιμαστικών μελετών σε πειραματόζωα, μπορεί να εξηγούν εν μέρει τα παραπάνω ευρήματα.
