Συνεχίζει απτόητος ο κ. Αργύρης Ντινόπουλος να περιφέρεται στα πάνελ, φωνάζοντας, βρίζοντας, υλακτώντας, διαστρεβλώνοντας, συκοφαντώντας, προσβάλλοντας, έτσι ώστε να επιβεβαιώνει διαρκώς το υπέροχο εκείνο που του είχε πετάξει κάποτε ο κ. Χαλβατζής: «μη μας
μαμάς τη συζήτηση, άνθρωπέ μου!».
Εκ φύσεως, αλλά και κομμουνιστικής παιδείας, ευγενής ο Σπύρος αποκάλεσε άνθρωπο τον απύλωτο στόμα του κ. Ντινόπουλου, όστις πράγματι, για μια φορά σαν άνθρωπος, έσκυψε το κεφάλι του και κρέμασε επιτέλους άφωνος τον στόμα του.
Πλην όμως, πολύ ωραίο για να μείνει αληθινό. Ο κ. Ντινόπουλος σύντομα έκανε την αυτοκριτική του, ξανάρχισε να γκαρίζει κι έκτοτε γκαρίζει συνεχώς.
Όπως και να ’χει, κάτι τρέχει.
Μπορεί η κυβέρνηση να μετέρχεται τη ντροπή (να ενοχοποιεί εμάς για την παθολογία που το σύστημα παράγει τριάντα χρόνια τώρα) και τον φόβο (του χειρότερου) για να κυβερνάει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το γελοίο, το παράλογο και το χυδαίο δεν παράγονται ποταμηδόν απ’ αυτήν την πολιτική.
Για παράδειγμα: Γιακουμάτος: μου την έστησε η… Διαπλοκή. Φιλιππίδης: διώκομαι διότι είμαι φίλος του Καραμανλή! Θα τολμούσα να προσθέσω και του κ. Λιάπη. Ευάγγελος Βενιζέλος: έχουμε καταφέρει θαυμαστά κατορθώματα. Τι, χρυσέ μου; ότι πήγατε το χρέος στο 170% του ΑΕΠ και ότι ετοιμάζεστε να του προσθέσετε κι άλλο φορτίο;
(Ειρήσθω εν παρόδω: ξέρετε να υπάρχει χώρα χωρίς Υπουργό Εξωτερικών; Υπάρχει! Η Ελλάδα. Αυτό είναι το τελευταίο κατόρθωμα Βενιζέλου. Ακόμα και ο Γιωργάκης ως Υπουργός Εξωτερικών ήταν εξάρτημα της κυρίας Ωλμπράιτ, κολλημένος στο τηλέφωνο τής μετρούσε τις βόμβες που έπεφταν στο Βελιγράδι. Ακόμα και ο κ. Πάγκαλος, ως Υπουργός Εξωτερικών κατά την περίοδο της νίλας των Υμίων, ήταν γαντζωμένος στο πλατώ του «Mega» και δεν έφευγε – με κατάχλωμο τότε τον κ. Χατζηνικολάου να προσπαθεί διακριτικά να του υποδείξει το καθήκον του. Υπέρτερος όλων αυτών ο Μπενύτο, απλώς δεν ασχολείται).
Ως φαίνεται, για να επανέρθουμε σε όσα λέγαμε, η κρίση αποκαλύπτει πολλούς Ποκοπίκους και παράγει πολύ ποκοπικισμό. Τα «ΝΕΑ». Η καλή κι αξιόπιστη εφημερίδα αξιοποιεί γκάλοπ παγκοσμίως άγνωστης εταιρείας και αποφαίνεται ότι η «Η Κίνηση των 58 ξεκινάει με 15%», διαστρεβλώνοντας ακόμα και το εν λόγω γκάλοπ, που ούτε διά της πλαγίας τολμά το φουκαριάρικο να φθάσει σε αυτό το συμπέρασμα.
Ο κ. Βουδούρης. Δεν μετανιώνει λέει που ψήφισε το πρώτο Μνημόνιο. Μπράβο, καλέ μου άνθρωπε! Το παν είναι η συνέπεια. Αλλωστε κι ο κ. Μαργαρίτης (της ΔΗΜΑΡ, ήτις ψήφισε το δεύτερο Μνημόνιο) βρίσκει σήμερα ορισμένους εκ των 58 της φαιδράς πορτοκαλέας, ουπς, της Ελιάς, μνημονιακότερους των μνημονιακών. Θα λαλήσουμε! Ώς και
ο κ. Κουτσούμπας με απογοήτευσε. Διέγνωσε, διακρίβωσε και συνεπώς διακήρυξε ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το Σχέδιο Β΄ του κ. Αλαβάνου είναι αστικές δυνάμεις! Φοβάμαι ότι θα στεναχωρηθούν οι κ.κ. Βορίδης και Γεωργιάδης που ώς τώρα τις είχαν παρεξηγήσει και τις θεωρούσαν αριστερές. Ως φαίνεται σ’ αυτόν τον τόπο, αριστερές, εκτός απ’ το ΚΚΕ, είναι μόνον οι offshore, στις οποίες πούλησε το κόμμα τον «902», υπό τον όρον να μην μπορεί να έχει εκπομπή στο πρόγραμμα του νέου φορέα της ίδιας συχνότητας, ο ΣΥΡΙΖΑ και κάθε άλλο δεξιό κόμμα. Οπως,
ως φαίνεται επίσης, δεν είναι αριστερό, αλλά είναι… κομμουνιστικό το ήθος εκείνο που επιτρέπει στον κ. Κουτσούμπα να λέει ότι ο Φλωράκης κακολογούσε τον κ. Λαφαζάνη. Ντροπής πράγματα, θα μου πείτε, ξεπεσμός και μαγαρίσματα! Δεν έχω αντίλογο. Δυστυχώς.
Ισως να ’χει δίκιο ο κ. Κρούγκμαν όταν λέει ότι το «ευρώ είναι ζουρλομανδύας». Μας έχει ταράξει τας φρένας. Δεν εξηγείται αλλοιώς πώς το πρωτογενές πλεόνασμα αυξάνεται σαν εκτόπλασμα που ξέφυγε απ’ το εργαστήριο δημιουργικής λογιστικής Σημίτη. Δεν εξηγείται το θράσος της Χρυσής Αυγής να «τιμά» την επέτειο των Υμίων, καταθέτοντας στεφάνια μαζί με Γερμανούς νεοναζί προσκεκλημένους της στο Γερμανικό Στρατιωτικό Νεκροταφείο όπου «αναπαύονται» ανάμεσα στους πεσόντες και πλήθος από ναζιστικά κτήνη, εξ εκείνων που έκαψαν τα Καλάβρυτα, το Δίστομο, την Κάνδανο, εξ εκείνων που εκτέλεσαν στην Καισαριανή, στην Κοκκινιά και σε όλη την Ελλάδα χιλιάδες Ελληνες πατριώτες, κομμουνιστές, Εβραίους, γυναίκες, παιδιά, παπάδες, διανοουμένους και όποιον άλλον γούσταραν.
Αλλά, πιο πολύ απ’ όλα μάς έχει τρελάνει η ρητορική της κυβέρνησης. Μιλούν με στόμφο για τις «θυσίες μας», λες κι αυτές έπεσαν απ’ τον ουρανό, λες κι έγιναν για καλό (για το καλό των τραπεζών, των φοροφυγάδων και των τοκογλύφων έγιναν). Και γίνονται. Διότι
οι φόνοι που μετονομάζονται σε «θυσίες» συνεχίζονται.
Μιλούν με σιγουριά, με θράσος για τα αίσχη που διαπράττουν και μας διαβεβαιώνουν -πάντα με ψέματα- ότι δεν θα τα διαπράττουν για πολύ ακόμα, διότι όπου να ’ναι βγαίνουμε στις αγορές, τρίτο Μνημόνιο γιοκ, και το χρέος πάει για κούρεμα γουλί – έτσι θα ονομάσουν την επιμήκυνση που, αν συμβεί, από χρέος τέρας θα το κάνει χρέος ολοκαύτωμα.
Λέει το Die Linke να επιβληθεί κεφαλαιακός φόρος στο μεγάλο κεφάλαιο και να αναζητηθούν οι φοροφυγάδες στην Ελλάδα, κι αμέσως η Ν.Δ. των κ.κ. Σαμαρά και Κεδίκογλου διαστρεβλώνει και ωρύεται: οι σύμμαχοι του Τσίπρα ζητούν να επιβληθεί κεφαλικός φόρος στους Ελληνες! Θαυμάστε τους.
Ζητά το Die Linke, με επερώτηση στο Γερμανικό Κοινοβούλιο, να μάθει τι θα γίνει με την καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων στην Ελλάδα, καθώς και με το Αναγκαστικό Κατοχικό Δάνειο στο οποίον υπεβλήθη η χώρα μας, «δεν υποστηρίζουν οι περιθωριακοί σύμμαχοι του Τσίπρα την καταβολή των αποζημιώσεων», ωρύεται η κυβέρνηση! Η οποία, σημειωτέον, επ’ αυτού ουδέν πράττει.
Αντιθέτως, ο σύμμαχος του κ. Βενιζέλου, ενσωματωμένου στη νεοφιλελεύθερη ελληνική κυβέρνηση, κ. Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, σοσιαλδημοκράτης, ενσωματωμένος κι αυτός στη χριστιανοδημοκρατική γερμανική κυβέρνηση, δηλώνει ότι η Ελλάδα είναι Αφρικανική χώρα και ο κ. Κεδίκογλου βγάζει τον σκασμό.
Με έναν λόγο, η Ελλάδα βρίσκεται σε μια τραγική κατάσταση που τη διαχειρίζονται με τον πιο γελοίο τρόπο δυνάμεις υποτελείς σε όσους προκάλεσαν την τραγωδία και επωφελούνται απ’ αυτήν…
email: [email protected]
enikos
