Κατά παράφραση του γνωστού άσματος, η σκούρα γκρίζα συννεφιά αντανακλάται στην ψυχή όλων των σκεπτόμενων και αφυπνισμένων αδελφών μας.
Τα μαύρα σύννεφα πυκνώνουν πάνω από τις κεφαλές μας και πλησιάζει το κακό, είναι πασιφανές. Βλέποντας στην τηλεόραση ψεύτικες πλαστικές φάτσες να χασκογελούν, στα διάφορα ανόητα κι εφήμερα τηλεπαίγνια, το μυαλό αυτόματα κάνει συνειρμούς προσφάτων σχετικά φωτογραφιών χαμογελαστών ανυποψίαστων συνανθρώπων μας που πλέον έχουν φύγει από την ζωή.
Τα γεγονότα πλησιάζουν, αυτό είναι αναμφισβήτητο και τα σημεία των καιρών αδιάψευστοι οδηγοί μας.
Αλλά δυστυχώς οι περισσότεροι γύρω μας κοιμούνται τον ύπνο τον βαθύ και συνεχίζουν τα….δικά τους χωρίς φόβο Θεού.
Πριν από μερικές εβδομάδες είχα την σπάνια ευλογία να επισκεφθώ,
έπειτα από ισχυρή εσωτερική παρόρμηση το εκκλησάκι του μεγάλου
Αγίου μας Παισίου σε προάστιο της Αλεξανδρούπολης. Όντας Λάκων
δεν είχα ποτέ ξανά την ευκαιρία να επισκεφτώ την ακριτική μας πόλη λόγω αποστάσεως.
Ήταν καθαρά τυχαίο (?) να μεταβώ αιφνιδίως για να αποχαιρετήσουμε ηλικιωμένη συγγενή προσφιλούς μου προσώπου που έφυγε από τον μάταιο αυτό κόσμο.
Πριν από την τελετή εξέφρασα την επιθυμία, που κατά την διάρκεια του μακρινού ταξιδιού έγινε πλέον πόθος, στους παρισταμένους να επισκεφθώ το εκκλησάκι του μεγάλου Αγιορείτη Αγίου μας.
Ένας άγνωστος μου ιερέας προσφέρθηκε άμεσα να με πάει με το αυτοκίνητο του στο Ναό! Πολλές κι ανέλπιστες οι συμπτώσεις…
Τον ευχαρίστησα από την καρδιά μου και μεταβήκαμε στο εκκλησάκι δίπλα στα νερά και στα πλατάνια μέσα στο πράσινο.
Αγαλλίασε η ψυχή μου κι ένοιωσα δέος μόλις μπήκα μέσα κι είδα την
δακρυσμένη φωτογραφία του Αγίου εξ ιδίοις όμμασι…
Προσκύνησα ευλαβικά, προσευχήθηκα κι έφυγα μετά από λίγη ώρα.
Επιβεβαιώνω κι εγώ από προσωπική εμπειρία λοιπόν τα γραφόμενα του Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας .
Και συμφωνώ με την ΜΙΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ
Ότι θα περάσουμε δια πυρός κι σιδήρου κι μετά θα έρθει η λύτρωση…
Φοβάμαι ότι έρχονται πολύ δύσκολα χρόνια μπροστά μας όπου θα δοκιμαστούμε σκληρά αλλά και θα δοξαστούμε.
Ας ζητήσουμε με ευλάβεια τις πρεσβείες του Αγίου προς Τον Μεγαλοδύναμο και την Υπερμάχο Στρατηγό του έθνους μας να μας σκέπει στην ερχόμενη κατακλυσμιαία για την ανθρωπότητα καταιγίδα.
Ας μετανοήσουμε επιτέλους έστω και την τελευταία στιγμή όλοι μας κι ας βάλουμε τον πονηρό στην θέση του..Ποτέ δεν είναι αργά.
Αντί επιλόγου του τα ευλογημένα από Το Άγιο Πνεύμα προ τριαντακονταετίας λόγια του:
«Υπάρχει μια μερίδα Χριστιανών, στους οποίους αναπαύεται ο Θεός. Υπάρχουν ακόμη οι άνθρωποι του Θεού, οι άνθρωποι της προσευχής, και ο Καλός Θεός μας ανέχεται, και πάλι θα οικονομήσει τα πράγματα. Αυτοί οι άνθρωποι της προσευχής μας δίνουν ελπίδα…
Μη φοβάστε. Περάσαμε σαν έθνος τόσες μπόρες και δεν χαθήκαμε, και θα φοβηθούμε την θύελλα που πάει να ξεσπάσει;
Ούτε και τώρα θα χαθούμε.
Ο Θεός μας αγαπά. Ο άνθρωπος έχει μέσα του κρυμμένη δύναμη για ώρα ανάγκης. Θα είναι λίγα τα δύσκολα χρόνια. Μια μπόρα θα είναι.
Δεν σας τα λέω αυτά για να φοβηθήτε, αλλά για να ξέρετε πού βρισκόμαστε…»
«Πολλοί Άγιοι θα παρακαλούσαν να ζούσαν στην εποχή μας, για να αγωνισθούν… Τώρα δεν πάμε να υπερασπισθούμε την Πατρίδα ή να αγωνισθούμε, για να μη μας κάψουν οι βάρβαροι τα σπίτια μας… ούτε πάμε για ένα έθνος ή για μια ιδεολογία. Τώρα πάμε ή για τον Χριστό ή για τον διάβολο. Είναι καθαρό μέτωπο… Πάντως, θα δούμε φοβερά πράγματα. Θα δοθούν πνευματικές μάχες. Οι Άγιοι θα αγιασθούν περισσότερο και οι ρυπαροί θα γίνουν ρυπαρότεροι (Αποκ. ΚΒ΄ 11). Νοιώθω μέσα μου μια παρηγοριά. Μια μπόρα είναι, και ο αγώνας έχει αξία, γιατί τώρα δεν έχουμε εχθρό τον Αλή-Πασά ή τον Χίτλερ ή τον Μουσολίνι, αλλά τον διάβολο. Γι’ αυτό θα έχουμε και ουράνιο μισθό».
Ας γίνει Κύριε το θέλημα Σου,
Αμήν
Γ.Χ.Θ.
