Δήλωση του Λόρδου (Δικαστή) Burnett of Maldon, Lord Chief Justice (Αρχιδικαστή) Αγγλίας
«Σε μια ελεύθερη κοινωνία όλοι πρέπει να είναι ικανοί να διατυπώνουν τις απόψεις τους, ειδικά απόψεις με τις οποίες πολλοί διαφωνούν. Η ελευθερία λόγου είναι μια κούφια έννοια αν ένας μπορεί να εκφράσει μόνο ‘‘εγκριμένες’’ απόψεις ή τις οποίες εγκρίνει η πλειοψηφία. Είναι εκείνοι που δεν ανέχονται, οι ενστικτωδώς αυταρχικοί, που γιουχαΐζουν ή χειρότερα καταπιέζουν απόψεις με τις οποίες δεν συμφωνούν».
ΤΟ άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, προβλέπει μεταξύ άλλων ότι «Παν πρόσωπο έχει δικαίωμα εις την ελευθερίαν εκφράσεως. Το δικαίωμα τούτο περιλαμβάνει την ελευθερίαν γνώµης ως και την ελευθερίαν λήψεως ή µεταδόσεως πληροφοριών ή ιδεών.
Το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης μπορεί να περιοριστεί μόνο δια νόμου. Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι πλούσια αναφορικά με την προστασία που πρέπει να τυγχάνει το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης.
Ο έλεγχος του Λόγου και της έκφρασης είναι σκληρός, παράλογος και πολύ συχνά απάνθρωπος. Στην αρχαία Αθήνα, την ελευθερία έκφρασης συνθέτουν τρεις έννοιες, αδιαίρετες. Η ισονομία….η ισηγορία, και η παρρησία, το δικαίωμα να πουν χωρίς φραγμούς την άποψη τους
Πρακτική εφαρμογή στην σύγχρονη εποχή:
1. η ελευθερία λόγου για πολλούς, παραμένει αφηρημένη έννοια και συνήθως διώκεται βάναυσα
2. Οι διάφορες εξουσίες υιοθετούν νόμους και περιορισμούς της Ελεύθερης Έκφρασης
Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων : προστατεύονται όχι μόνο πληροφορίες ή ιδέες με τις οποίες συμφωνούμε ή είναι ανώδυνες, αλλά και αυτές που ενοχλούν, σοκάρουν ή αναστατώνουν το Κράτος ή τμήμα του πληθυσμού.
«Διαφωνώ με αυτό που λες αλλά θα έδινα και τη ζωή μου για να έχεις το δικαίωμα να το λες ελεύθερα.» Αυτή η περίφημη φράση αποδίδεται στον Βολταίρο. Γι’ αυτό δεν πρέπει να μας πνίγει το συναίσθημα επειδή διαφωνούμε, αλλά θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι είναι αναγκαιότητα σε μια Δημοκρατία να δίνεται το δικαίωμα σε κάθε άνθρωπο να εκφράζεται ελεύθερα και να έχει το δικαίωμα να δημοσιεύει τις απόψεις του. Θέλουμε να δώσουμε πραγματική ελευθερία έκφρασης στον κάθε πολίτη ακόμη και όταν οι απόψεις του συγκρούονται με τις δικές μας; Είναι δική μας ευθύνη να αποφασίσουμε. Αν ναι, τότε ανεβάζουμε ένα σκαλοπάτι πιο πάνω τη Δημοκρατία μας. Αν όχι, τότε η διαφορά μας με τον τρόπο που συμπεριφέρθηκαν οι ακραίοι ισλαμιστές στην περίπτωση «Charlie Hebdo» το 2015 θα εντοπίζεται μόνο στον τρόπο δράσης και όχι στον τρόπο σκέψης. Απόψεις εκφοβισμού και στέρησης της ελευθερίας σκέψης και έκφρασης, αποτελούν προσπάθεια φίμωσης και τρομοκρατίας και δεν τιμούν κανένα.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Η ελευθερία του ανθρώπου, σύμφωνα με τον άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, συνδέεται στενότατα με τον τρόπο υπάρξεώς του. Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα του δημιουργού του ως λογικό και αυτεξούσιο ον. Η λογικότητα των όντων κατά τον Παλαμά συνδέεται οντολογικώς με την αυτεξουσιότητά τους. Κατά συνέπεια η αυτεξουσιότητα και ελευθερία του ανθρώπου αποτελούν οντολογικό γνώρισμα του κατ’ εικόνα. Αν η αυτεξουσιότητα αφαιρεθεί από τη λογική, τότε η λογική καταντά χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Χωρίς ελεύθερη θέληση και απόφαση δεν είναι νοητή καμιά ευθύνη. Μόνο όταν ο άνθρωπος έχει «λελυμένην πάσης ανάγκης την γνώμην»
