Aν νομίζουν οι τούρκοι αυτή την φορά ότι θα βρουν πύλες ανοικτές ξεγελάστηκαν. Ίσως νομίζουν ότι γέμισαν τον τόπο με εφιάλτες «μπορεί» , ξέρουμε ποιοι είναι, αλλά εκείνο που δεν ξέρουν είναι ότι ο κάθε εφιάλτης έχει και το όνειρο του ,και ο νοών νοήτο.
Μας λένε ότι δεν μπορούμε να τα βάλουμε με την Τουρκία λόγω του στρατού που διαθέτει , αυτοί που δεν πολέμησαν ………αυτά τα ανθρωπάρια εμείς θα τους κάνουμε να μετανιώσουν την ώρα και στιγμή που γεννήθηκαν και αυτό είναι υπόσχεση.
Κάθε λίγο βλέπουμε κάθε καρυδιάς καρύδι να το παίζει ειδικός για την άμυνα του τόπου άνθρωποι οι οποίοι ας μας πουν που πολέμησαν αν πολέμησαν ή αν ήταν καν στην Κύπρο. .Διερωτώμαι αυτοί που θα ηγηθούν τμημάτων ρωτήθηκαν ποτέ ή θα κληθούν πάλι την ύστατη στιγμή να σώσουν τους δεινόσαυρους που θα βόσκουν ανέμελα σε κανένα γειτονικό λιβάδι ίσως κρυμμένοι από κάποιους
Καταργήσανε το ενιαίο αμυντικό δόγμα μετά από υποδείξεις των μεντόρων σας ,ξεχάσανε τους αγώνες του τόπου και το τραγικότερο αλλοιώνουν ιστορικά γεγονότα για να επηρεάσουν τους μαθητές και να τους καταστήσετε ανίκανους για αντίσταση.
Φοβούνται οι πολιτικάντηδες να πούνε την λέξη πόλεμος σκέφτονται τον λαό νομίζετε η τα εκατομμύρια που θα χάσουν, σκέφτονται τις απώλειες η τις αποταμιεύσεις τους ,σκέφτονται το μετά η το πώς θα επενδύσουνε για να καρπωθούνε πάλι.
Μα για ποιους θα πολεμήσω ίσως αναρωτηθούν κάποιοι, (με το δίκαιο τους φυσικά) για τους ελληνόφωνους πολιτικούς και ‘’ ηγέτες ‘’ που το μόνο που επιδιώκουν είναι η εξυπηρέτηση κάποιων άλλων δυνάμεων εχθρικών για τον τόπο μας ;
Πριν όμως πάρεις την τελική σου απόφαση ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ ότι θα πολεμήσεις για την ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ , για την ΕΛΛΑΔΑ για τους προγόνους σου για τα παιδιά σου για τα εγγόνια σου για τις ΕΠΟΜΕΝΕΣ γενιές ΕΛΛΗΝΩΝ
Γνωρίζοντας ότι η θυσία είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της Ελληνικής φυλής τότε εάν ψάξουμε βαθιά μέσα μας ίσως περνώντας κάποια μονοπάτια, να βρούμε και εμείς αυτά τα σκαλοπάτια που θα μας οδηγήσουνε στην λευτεριά .
Θα πάρω μιαν ανηφοριά, θα πάρω μονοπάτια… να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη λευτεριά.
Θ” αφήσω αδέλφια, συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα μες στα λαγκάδια πέρα και τις βουνοπλαγιές.
Ψάχνοντας για την λευτεριά, θα’ χω παρέα μόνη… κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα” ρθει το καλοκαίρι… τη λευτεριά να φέρει σε πόλεις και χωριά.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά, θα πάρω μονοπάτια.. να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη λευτεριά.
Τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ, θα μπω σ’ ένα παλάτι.. το ξέρω, θα’ ναι απάτη, δε θα’ ναι αληθινό.
Μες στο παλάτι θα γυρνώ, ώσπου να βρω τον θρόνο… βασίλισσα μια μόνο θα κάθεται σ’ αυτόν.
Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σου.. και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ.
