Η ιστορική λήθη σκοτώνει τους λαούς. Καταποντίζει έθνη και εκμηδενίζει πολιτισμούς. Οι έλληνες έχουμε ιστορία. Έχουμε πολιτισμό. Έχουμε να επιδείξουμε αγώνες. Θυσίες. Αίμα που χύθηκε από απλούς αλλά αγωνιστές άνδρες της ιστορίας. Αγωνιστές που αργότερα έθνη και λαοί τους είπαν ήρωες. Ο κάθε ένας μας οφείλει όπου και αν βρίσκεται να αντιδράσει! Με κάθε τρόπο και μέσο.
Είμαστε υποχρεωμένοι να αντιδράσουμε! Δυναμικά! Όλοι μας! Το πρώτο που οφείλουμε να πράξουμε είναι να διατρανώσουμε την ιστορική αλήθεια. Να δείξουμε τις σφαγές και τις θυσίες των προγόνων και προπατόρων μας. Οφείλουμε να μην ξεχνάμε. Είμαστε υποχρεωμένοι να διαδώσουμε τα εγκλήματα και τις σφαγές των Τούρκων.
Τζωρτζ Χόρτον Γενικος Πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη: «Ένα από τα δυνατότερα αισθήματα που πήρα μαζί μου από τη Σμύρνη ήταν το συναίσθημα της ντροπής γιατί ανήκα στο ανθρώπινο γένος»
……Γράφει, λοιπόν, ο Τζωρτζ Χόρτον: «Η τελευταία πράξη στο τρομερό δράμα της εξοντώσεως του χριστιανισμού μέσα στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ήταν η πυρπόληση της Σμύρνης από τα στρατεύματα του Μουσταφά Κεμάλ. Η δολοφονία της Αρμένικης φυλής είχε συντελεστεί κατά τα έτη 1915 -1916 και οι πολυπληθείς και ακμάζουσες ελληνικές κοινότητες, με εξαίρεση εκείνης της Σμύρνης, είχαν καταστραφεί επίσης με θηριώδη τρόπο… Η καταστροφή της Σμύρνης έλαβε χώρα το 1922 και καμιά πράξη που διαπράχθηκε από την τουρκική φυλή σε όλη τη διάρκεια της κηλιδωμένης από αίμα ιστορίας της, δεν παρουσίασε κτηνωδέστερα και περισσότερο ακόλαστα χαρακτηριστικά ούτε ποικιλότερες από τις χειρότερες μορφές βασανιστηρίων που έχουν επιβληθεί σε βάρος αμάχων και αόπλων.…….
Πέντε ολόκληρες μέρες οι Τούρκοι έσφαζαν, βίαζαν, βασάνιζαν, κατάστρεφαν σπίτια και μαγαζιά και λεηλατούσαν περιουσίες. Τελικά παρέδωσαν την πόλη στις φλόγες που ολοκλήρωσαν το έργο της καταστροφής. Και δεν στράφηκαν μόνον εναντίον των Ελλήνων. Στράφηκαν και κατά των Αρμενίων. Απέκλεισαν την συνοικία τους. Δεν άφηναν κανένα να βγει ή να μπει σ’ αυτήν. Κι έσφαζαν όλους τους Αρμενίους που είχαν εγκλωβίσει μέσα της. Ακόμη κι εκείνοι που κατάφεραν να σωθούν προσωρινά, κρυμμένοι σε υπόγεια και καταπακτές, αναγκάστηκαν να βγουν στους δρόμους, όταν η φωτιά κύκλωσε τα σπίτια τους. Αυτό ήταν το τέλος τους.’’
Ο Χόρτον αναφέρει: «Τούρκοι στρατιώτες έβαλαν φωτιά στο καλοχτισμένο σύγχρονο ελληνικό και ευρωπαϊκό τμήμα της Σμύρνης βρέχοντας τους στενούς δρόμους με πετρέλαιο και άλλες εύφλεκτες ύλες».
James W. Gerard : Το ότι είκοσι αιώνες μετά Χριστόν μπόρεσε ένας μικρός και οπισθοδρομικός λαός, όπως οι Τούρκοι, να διαπράξει τέτοια εγκλήματα εναντίον του πολιτισμού και της προόδου του κόσμου, είναι ένα ζήτημα πού θα έπρεπε να κάμει όλους τους ευσυνείδητους λαούς να σταθούν και να σκεφτούν ότι τα εγκλήματα αυτά διαπράχθηκαν χωρίς αντίσταση εκ μέρους οιουδήποτε χριστιανικού έθνους και ότι η τελευταία εκείνη φρικτή σκηνή στη Σμύρνη εκτελέστηκε σε απόσταση ολίγων μέτρων από ένα ισχυρότατο συμμαχικό και αμερικανικό στόλο.
Εκωφεύσαμε στις απελπισμένες κραυγές για βοήθεια των Χριστιανών πού πεθαίνανε, αν και ξέραμε καλά πώς η Αμερική ήταν η μοναδική ελπίδα τους, και τώρα είναι φανερό πώς υπάρχει στη χώρα μας μια τάση πού ολοένα μεγαλώνει, να συγκαλύψουμε τα εγκλήματα των Τούρκων και να τους δώσουμε συγχωροχάρτι γι’ αυτά, για να επιτύχουμε υλικά οφέλη απ’ αυτούς……
Christopher Woodhouse : Ο εικοστός αιώνας είναι γεμάτος από φρικιαστικές πράξεις. Σήμερα οι φρικιαστικές πράξεις βρίσκουν μια τόσο μεγάλη δημοσιότητα, ώστε είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς μια απ’ τις πιο πρόσφατες και πιο τρομερές, την καταστροφή και τις σφαγές της Σμύρνης του 1922.
Οι Αγγλικές κυβερνήσεις ήταν γενικά τουρκόφιλες, Και δεν τήρησαν μόνον οι Άγγλοι αύτη τη στάση. Οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και Ιταλίας, επιτάχυναν με τη βοήθεια τους την καταστροφή της Σμύρνης, με το να παύσουν να υποστηρίζουν τους συμμάχους τους Έλληνες και με το να συνάψουν ιδιαίτερες συμφωνίες με τους Τούρκους. Οι Γερμανοί επί πολύ καιρό θεωρούσαν τους Τούρκους σαν «επίτιμους Γερμανούς» στη Μέση Ανατολή.
Οι Αμερικανοί θεωρούσαν τους Τούρκους σαν τους πλέον αξιόπιστους συμμάχους τους από την εποχή πού άρχισαν να αναμιγνύονται στα πολιτικά ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου………
G. Η εκδότης μεγάλης εφημερίδας του Παρισιού : Ξαναγύρισα στη Σμύρνη αργότερα και έμεινα εκεί μέχρι το βράδυ της 13ης Σεπτεμβρίου 1922, οπότε η πόλη πυρπολήθηκε απ’ το στρατό του Μουσταφά Κεμάλ και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της εσφάγηκε και παρακολούθησα την εξέλιξη της Δάντειας εκείνης τραγωδίας, πού είναι ζήτημα αν υπάρχει παρόμοια της στην ιστορία του κόσμου.
η καταστροφή της Σμύρνης δεν ήταν παρά η τελευταία σκηνή ενός σταθερού προγράμματος εξοντώσεως του Χριστιανισμού σε όλο το μήκος και πλάτος της Παλαιάς Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, αφανισμού ενός αρχαίου Χριστιανικού πολιτισμού, ο όποιος στα τελευταία χρόνια είχε αρχίσει να πραγματοποιεί θαυμαστές προόδους και ν’ ανανεώνεται πνευματικά……
Newman : περιγράφει τους Τούρκους ως τον «μεγαλύτερο Αντίχριστο ανάμεσα στις φυλές του κόσμου».
Ολόκληρη η ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της σημερινής Τουρκίας, είναι μια συνέχεια σφαγών, λεηλασιών, και μιας ατελείωτης αιματοχυσίας ανθρώπων που είχαν την ατυχία να έχουν κατακτηθεί από τους Τουρκους εισβολείς.
Είναι σημείο των καιρών μας και της ηθικής παρακμής που μας διακατέχει, η Διεθνής Κοινή Γνώμη να ανέχεται αυτές τις πράξεις της Τουρκίας που υποβαθμίζουν την ανθρωπότητα και τον πολιτισμό της, και να μην της επιβάλλει μια δίκαια τιμωρία.
Έως πότε θα ανεχόμαστε την τουρκική επεκτατική πολιτική ;
