Σήμερον κρεμάται επί ξύλου……
Με το κερί στο χέρι, μπροστά στον Εσταυρωμένο έχουν παραδοθη τις μέρες αυτές στους λογισμούς τους οι πιστοί.
Σήμερον κρεμάται…… και σήμερα και χτες και αύριο και πάντα , τον δρόμον του μαρτυρίου θα βαδίσουν όσοι έχουν στους ώμους το βάρος ενός ιδανικού, είτε Θεός, είτε άνθρωποι είναι, είτε πόλεις είτε έθνη θα περάσουν από την θυσία, δεν γίνεται αλλιώς.
ΤΟΝ ΔΡΟΜΟΝ ΤΟΥ ΓΟΛΓΟΘΑ ΘΑ ΔΙΑΝΥΣΟΥΝ ΟΣΟΙ ΒΑΔΙΖΟΥΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΟΔΟ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ
Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται…… μάτωσε και το μέτωπο Του Θεού μας για την κατάκτηση του ωραίου, και με ακάνθινον στεφάνι θα ματωθούν και με ήλους θα προσυλωθουν και ραπίσματα θα δεχτούν όσοι εμπνέονται από ιδανικά που δεν εναρμονίζονται με τις αντιλήψεις των ‘’ ισχυρών ‘’ της ημέρας.
Βαρύ είναι το βάρος του σταυρού, ήρθε στιγμή που και Ο ίδιος Ο Υιός Του Θεού το ένοιωσε, σκληρή η δοκιμασία όσων βαδίζουν προς την ανάσταση.
Κάποιο ‘’ παρελθετω απ’εμου το ποτηριον ‘’ θα πλανηθη στα χείλη και των πιο αδάμαστων κάποιο παράπονο , το ‘’ Ηλι, Ηλι, Λαμα σαβαχθανι ‘’ θα βγη από τα στήθη και των πιο καρτερικών, μα όμως δεν θα λυγίσουν, ακλόνητοι θα μείνουν ως το τέλος που θα αντικρύσουν την Ανάσταση.
Με το κερί στο χέρι σκεφτονται οι πιστοί, ο νους τους μεταφέρεται κάπου αλλού, σε μια γη που διανύει την πορεία του Γολγοθά της , στη νήσο των Κυπρίων μεταφέρουν νοερά το δράμα.
Στην γη που προσκυνούν για πατρίδα βλέπουν τους βάρβαρους τούρκους να έχουν σκλαβωμένη την μισή πατρίδα, και υψώνουν έπειτα το βλέμμα δακρυσμένο προς Τον Μεγάλον Θεον, και σκέπτονται :
Και στην γη μας η αιώνια ιστορία μαρτυρίων, δοκιμασιών, θυσιών………. Η θυσία χρειάστηκε και στον Θεον…….
ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΧΙΣΘΗ ΤΟ ΚΑΤΑΠΕΤΑΣΜΑ ΤΟΥ ΝΑΟΥ, ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΗ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΕΙΠΙΑ Ο ΝΕΟΣ ΝΑΟΣ, ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΣΧΙΣΘΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΤΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΛΑΜΨΗ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ.
ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΣΤΑΘΕΡΟ ΔΕΝ ΔΙΝΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ , ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ Η ΙΔΙΑ ΤΡΟΧΙΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ.
Την ίδια πορεία βαδίζουμε και εμείς , με πίστη στον δρόμο που χάραξε Ο Θεός μας, υπομένουμε τα πάντα .
Προπορευόμενοι θα τονώνουμε τους Πέτρους που δειλιουν, θα πειθωμεν τους Θωμάδες που δεν βλέπουν το θαύμα, ως ότου ερθη η ημέρα που κάποιο Άγιο στόμα θα πη το :
‘’ ΔΕΥΤΕ ΛΑΒΕΤΕ ΦΩΣ ΕΚ ΤΟΥ ΑΝΕΣΠΕΡΟΥ ΦΩΤΟΣ ‘’ των Κυπριακών Ουρανών.
Ύστερα από κάθε Γολγοθά ακολουθει η Ανάσταση, ο Γολγοθάς μπορεί να είναι σύντομος η μακρύς, αλλά η Ανάσταση έρχεται πάντοτε και είναι ανάλογη με το μαρτύριο.
Έτσι θα συμβεί με όλα τα κατεχόμενα Ελληνικά εδάφη, ο Ελληνισμός οδεύει τώρα προς τον Γολγοθά του, σε λίγο όμως θα σημάνουν χαρμόσυνα της Ανάστασης οι καμπάνες.
Οι εχθροί πανικόβλητοι θα φύγουν, όπως έφυγαν πανικόβλητοι οι στρατιώτες της κουστωδίας που φυλαγε τον τάφο Του Σωτηρος.
Και όλα τα κατεχόμενα Ελληνικά εδάφη περίλαμπρα θα φορέσουν τον λαμπρό χιτώνα του νικητή του θανάτου, το ένδυμα της δόξας και του θριάμβου .
Ωχροί και περιδεείς ΘΑ ΦΕΥΓΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΘΕΟΙ, ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΘΑ ΣΗΜΑΝΗ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ.
Στόχον είχαν να δαμάσουν έναν λαον, να καταπνίξουν την φωνή ενός λαού , ηλθαν να στραγγαλίσουν το δίκαιον και να επιβάλουν τον νομον του ισχυρού, ηλθαν να καταστρέψουν την Ελλάδα και την Ορθοδοξία , το ξημέρωμα όμως πλησιάζει, γλυκός ο αέρας φέρνει το πρώτο μήνυμα των Αναστάσιμων καμπάνων, ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ…
