η ΧΑ επίσημα πλέον δηλώνει υπέρ του ευρώ, ενώ το ΚΚΕ τελευταία αναφέρεται πολύ συχνά στις καταστροφικές για τη χώρα συνέπειες της αλλαγής νομίσματος. Αυτό φυσικά δεν είναι κακό, το αντίθετο θα έλεγα και σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει μεγάλο ποσοστό Ελλήνων πολιτών που επιθυμούν την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Σημαίνει όμως ότι κατέρρευσε ακόμη ένας συστημικός μύθος (ευρώ η δραχμή) και προσωπικά παρότι πιστεύω στην αναγκαιότητα εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη, είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος μ’ αυτή την εξέλιξη.
Εξηγώ αμέσως το γιατί. Το ζήτημα του εθνικού νομίσματος είναι ιδιαίτερα σημαντικό, απαιτεί κατάλληλη προετοιμασία, σχέδιο εφαρμογής και κυρίως ικανούς ανθρώπους με απόλυτη πίστη. Η Λαϊκή Ενότητα για παράδειγμα που ήταν ίσως ο κύριος εκφραστής σ’ αυτές τις εκλογές δεν διέθετε τίποτα από τα παραπάνω. Μιλούσε μεν για επιστροφή σε εθνικό νόμισμα αλλά ταυτόχρονα έλεγε πως δεν ήταν αυτοσκοπός, προτεραιότητα της ήταν η κατάργηση των μνημονίων (άλλος συστημικός μύθος που ήδη κατέρρευσε).
Επίσης έλεγε πως το εθνικό νόμισμα είναι το εργαλείο που θα βοηθήσει στην εφαρμογή ενός προοδευτικού και παραγωγικού προγράμματος ανασυγκρότησης της χώρας και δεν έκρυβε ότι κατά το διάστημα μετάβασης θα υπήρχαν κάποιες μικρές αναταράξεις, αλλά όχι ιδιαίτερα προβλήματα, οι οποίες θα ήταν αντιμετωπίσιμες και εύκολα θα τις ξεπερνούσαμε. Πουθενά όμως δεν παρουσίαζε το σχέδιο επιστροφής και τις απαραίτητες ενέργειες κατά το διάστημα μετάβασης.
Πως θα πείσεις τον κόσμο να σ’ εμπιστευτεί και να σε ψηφίσει όταν δεν έχεις τις κατάλληλες απαντήσεις για ένα τόσο σημαντικό, ιδιαίτερο και κυρίως εθνικής σημασίας θέμα, την ώρα που το σύστημα μιλά για Μικρασιατική καταστροφή, τριτοκοσμικές συνθήκες επιβίωσης, πλήρη φτωχοποίηση και διεθνή απομόνωση; Από αυτά και μόνο, κάθε νοήμων άνθρωπος καταλαβαίνει ότι ο μοναδικός σκοπός της ΛΑΕ ήταν η είσοδος στη βουλή πετώντας μερικές πιασάρικες ατάκες, τις οποίες ούτε πίστευε, ούτε μπορούσε να εφαρμόσει. Το χειρότερο όλων όμως ήταν ότι επέμενε στην παραμονή της χώρας στην Ε.Ε. ενώ γνώριζε πολύ καλά πως κανένα παραγωγικό πρόγραμμα και καμιά ανασυγκρότηση δε μπορεί να επιτευχθεί όσο είμαστε μέλος της.
Επειδή όμως ο κόσμος που πιστεύει κι’ αγωνίζεται για την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα το γνωρίζει αυτό, έδωσε στη ΛΑΕ την απάντηση που της άξιζε. Όπως γνωρίζει ότι επιστροφή σε εθνικό νόμισμα χωρίς αλλαγή ολόκληρου του πολιτικού συστήματος σημαίνει καταστροφή, κάτι που επίσης γνωρίζει η ΛΑΕ αλλά κρύβει επιμελώς γιατί είναι και θέλει να παραμείνει μέρος του συστήματος.
Αυτός είναι και ο κύριος λόγος αποτυχίας των υπολοίπων κομμάτων που υποστηρίζουν την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα, ακόμη κι’ αν μιλούν για ταυτόχρονη έξοδο από την Ε.Ε. η έχουν κάποιο σχέδιο επιστροφής. Όσο εξακολουθούν ν’ αποδέχονται το πολιτικό σύστημα της χώρας και να συμμετέχουν στις διαδικασίες του (εθνικές εκλογές, ευρωεκλογές) θα παλεύουν με το 1% μέχρι την οριστική τους διάλυση. Αν δεν το καταλαβαίνουν, αρκεί που το καταλαβαίνει ο κόσμος κι’ επιλέγει την αποχή από την κοροϊδία.
Αν λοιπόν θέλουμε πραγματικά επιστροφή σε εθνικό νόμισμα πρέπει υποχρεωτικά να προηγηθεί η αλλαγή του πολιτικού συστήματος, η έξοδος από την Ε.Ε. και η άρνηση πληρωμής του χρέους. Διαφορετικά παραμένουμε στο ευρώ περιμένοντας πότε η ΕΚΤ θα ξανακλείσει τις κάνουλες ρευστότητας, την ανάπτυξη και το τέλος της λιτότητας που δεν θα έρθουν στον αιώνα τον άπαντα.
Ορέστης Κ.
