Πριν λίγες ημέρες εξ αιτίας μιας αύξησης της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος στη γειτονική Βουλγαρία, βγήκαν οι Βούλγαροι στους δρόμους και δεν ζήτησαν μείωση της τιμής του ρεύματος, αλλά ζήτησαν ευθέως την παραίτηση της κυβέρνησης. Ακολούθησαν κάποιες μικρές συγκρούσεις με
την βουλγαρική αστυνομία, πολύ μικρότερες από τις δικές μας εδώ και η μεν κυβέρνηση παραιτήθηκε η δε τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος έπεσε πιο κάτω από ότι ήταν πριν.
Αύριο έχουμε κι εμείς εδώ, για μια ακόμα φορά συγκέντρωση…
των Αγανακτισμένων στο Σύνταγμα. Αν και εμείς θα πάμε και πάλι στη συγκέντρωση, εντούτοις προβλέπουμε από πριν ότι και αυτή τη φορά η προσπάθεια δεν θα έχει καμία επιτυχία, για έναν απλούστατο λόγο.
Όπως βλέπουμε και από την αφίσα που είναι στην διπλανή φωτογραφία, τοποθετούμαστε απέναντι σε όλα αυτά που μας επιβάλλονται και πάλι αρνητικά. Την πρώτη φορά φωνάζαμε «πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από εδώ», όμως από τότε ήρθαν και νέα μνημόνια και η κατάσταση χειροτέρευσε. Το ίδιο κάνουμε και τώρα. Θα φωνάξουμε «φτάνει πια». Ε, και λοιπόν; Μήπως πρόκειται να αλλάξει κάτι; Όχι βέβαια. Εδώ απαιτείται θετική πρόταση, η οποία μπορεί μεν να μην λειτουργήσει αμέσως με την πρώτη φορά, όπως λειτούργησε στην Βουλγαρία, αλλά θα μπει στην ψυχή του λαού για ζύμωση.
Αν απαιτούσαμε για παράδειγμα την παραίτηση της κυβέρνησης Σαμαρά και την διενέργεια δημοψηφίσματος για εγκαθίδρυση πραγματικής δημοκρατίας, προκειμένου να σωθούμε, αυτό θα ήταν δημιουργική πρόταση και όχι στείρα άρνηση. Τι κάνουμε δηλαδή; Παρακαλάμε τον Σαμαρά να σταματήσει να μας εξαθλιώνει γιατί «φτάνει πια»;
Ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης ξεκαθάρισε ότι ορυχεία εκεί δεν θα γίνουν, αναγκάζοντας τον Σαμαρά να βάλει «την ουρά στα σκέλια» και να υποχωρήσει. Τώρα το ίδιο εξελίσσεται και στην Ιερισσό. Το ίδιο έπαθε και το ΠΑΣΟΚ στην Κερατέα.
Εμείς οι Αγανακτισμένοι τι κάνουμε για να εξαναγκάσουμε το σάπιο πολιτικό σύστημα;
ΥΓ. Αύριο, στο χώρο της συγκέντρωσης θα βρίσκεται κλιμάκιο της κίνησης πολιτών «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ για Ριζική Συνταγματική Αλλαγή» το οποίο θα διανείμει φυλλάδια και θα συζητήσει με τους υπόλοιπους Αγανακτισμένους την δυνατότητα κατεύθυνσης της δράσης προς τον στόχο της αλλαγής του σάπιου πολιτικού συστήματος. Διαφορετικά, με παρακάλια και οδυρμούς σωτηρία δεν υπάρχει.
