του Alex Neill
Εκ πρώτης όψεως, η συνάντηση μεταξύ των προέδρων Xi Jinping και Donald Trump που θα διεξαχθεί στις επόμενες ημέρες στο εξοχικό του Trump, Mar-a-Lago, μπορεί να φαίνεται άβολο: ο γενικός γραμματέας του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, ο “βασικός ηγέτης” της Κίνας, θα καταστρώσει ένα σχέδιο για τις κινεζό-αμερικανικές σχέσεις με έναν Αμερικανό επιχειρηματία στο πολυτελές θέρετρο του γκολφ.
Η διπλωματία του γκολφ ήταν μια αμφίλβολη πρόταση από τη στιγμή που ο Xi έχει απαγορεύσει το παιχνίδι στα στελέχη του Κόμματος, πριν από μερικά χρό νια. Σε κάθε περίπτωση, ο ίδιος είναι φίλος του ποδοσφαίρου. Η κινεζική αντιπροσωπεία ίσως θελήσει να αποστασιοποιηθεί από το ενδιαφέρον για το γκολφ που μοιράζεται με τον Trump ο Ιάπωνας πρωθυπουργός Shinzo Abe, όπως έγινε προφανές κατά τη δική τους σύνοδο στο Mar-a-Lago τον Φεβρουάριο φέτος.
Παρόλα αυτά, οι Xi και Trump έχουν κάποια παρόμοια δολώματα. Και οι δύο έχουν συγκεντρώσει δύναμη και αναδιοργανώνουν την πολιτική ηγεσία στις χώρες τους με τρόπους που είχαν να κάνουν την εμφάνισή τους δεκαετίες, και πολλοί έχουν συγκρίνει το “Κινεζικό Όνειρο” του Xi με το σύνθημα “Η Αμερική πρώτα” του Trump.
Στη σύνοδο Obama-Xi στο ράντσο Sunnylands τον Ιούνιο του 2013, ο Xi χαρακτήρισε τις επαφές της χώρας του με τις ΗΠΑ ως “ένα νέο μοντέλο σχέσεων μεγάλης ξουσίας”. Για την Κίνα, αυτό ήταν ένα σημείο καμπής στις διμερείς σχέσεις που στοχεύουν τον κινεζικό πληθυσμό και το διεθνές κοινό στον ίδιο βαθμό. Ήταν μια δήλωση της πεποίθησης του Xi ότι η Κίνα άξιζε νέα αναγνώριση ως η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως, με ένα συνεχώς διευρυμένο γεωπολιτικό αποτύπωμα. Είναι πιθανό ο Xi να επαναλάβει, ακόμη και να βελτιώσει αυτή τη θέση στο Mar-a-Lago.
Η κυβέρνηση Trump από την άλλη πλευρά, φαίνεται να τον απασχολούν λιγότερο οι αντιλήψεις της Κίνας για τη δική της θέση στον κόσμο σε σχέση με τις ΗΠΑ. Ο υπουργός Εξωτερικών Rex Tillerson φάνηκε να χρησιμοποιεί τις ίδιες τις φράσεις της Κίνας όταν περιέγραψε τη διμερή σχέση στην πρόσφατη επίσκεψή του στο Πεκίνο. Αυτό φάνηκε να είναι κυρίως ένα ζήτημα ρητορικής και πολιτικής άγνοιας, αλλά αυτές οι ίδιες απαιτήσεις αποτυπώνουν επίσης την ιεράρχηση του Trump στην ουσία αντί στην αμερικανική σχέση με την Κίνα.
Σε αντίθεση με τον Tillerson, ο Trump αναμένεται να μιλήσει αυστηρά στον Xi για την κινεζική αμφιθυμία σε σχέση με τις ενέργειες της Βόρειας Κορέας. Ο Xi είναι απρόθυμος να προσφέρει πολύ περισσότερη βοήθεια στον περιορισμό του πυρηνικού και πυραυλικού προγράμματος ης Βόρειας Κορέας εξαιτίας της αμερικανικής ανάπτυξης του ραντάρ Terminal High Altitude Area Defense (THAAD) στη Νότια Κορέα. Το Πεκίνο πιστεύει ότι το σύστημα υπονομεύει τη δική του πυρηνική αποτρεπτική με την επέκταση των αμερικανικών δυνατοτήτων ελέγχουν στην κινεζική περιοχή.
Ο Trump επίσης θα εκφράσει κατά πάσα πιθανότητα τη δυσαρέσκειά του για την διόγκωση του αμερικανικού εμπορικού ελλείμματος και τη διάβρωση του εργατικού δυναμικού των ΗΠΑ. Ο Xi θα υποστηρίξει την αλληλεξάρτηση των οικονομιών ΗΠΑ και Κίνας, καθώς και τα δυνητικά οικονομικά ρίσκα ενδεχόμενης απόφασης του Trump να επιβάλει υψηλούς δασμούς στις κινεζικές εισαγωγές.
Παρά τα επίμαχα σημεία, ο Xi θα χρειαστεί να διαβεβαιώσει τη Φλόριντα ότι η πιο σημαντική διμερής σχέσεη παγκόσμιως είναι σε καλό δρόμο, ιδιαίτερα καθώς το Κόμμα προετοιμάζεται για το 19ο συνέδριό του, αυτό το φθινόπωρο στο πεκίνο.
Ο Trump επίσης θα ψάξει για ευκαιρίες να κάνει business με την Κίνα, πιθανώς υπό την αιγίδα της πρωτοβουλίας “One Belt, One Road”. Και ο Xi και ο Trump φέρεται να έχουν ανοίξει μία παράλληλη διπλωματική οδό μέσω του γαμπρού του trump jared Kushner, που εστιάζει σε ευκαιρίες για συνεργασια, προφανώς με τη διευκόλυνση του Henry Kissinger, του αρχιτέκτοντα της διπλωματίας μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου.
Η κινεζική στρατηγική ικανότητα σήμερα έχει εμμονή με τις συνέπειες που θα έχουν για την χώρα ο λεγόμενος νεό-απομονωτισμός του Trump, η αμερικανική στρατηγική συρρίκνωση και η μονομέρεια. Ωστόσο πολλοί Κινέζοι ειειδκοί πιστεύουν ότι το αμερικανικό στρατηγικό focus στην Ασία-Ειρηνικό δεν πρόκειται να αλλάξει θεμελιωδώς δεδομένης της συνεχιζόμενης υπεροχής της στην μορφή του δικτύου της ασιατικής υμμαχίας. Στο τέλος, στο Mar-a-Lago, οι Xi και Trump είναι πιθανό να συμφωνήσουν σε μία σχέση που είναι και συνεραυική και ανταγωνιστική.
