Οι περισσότεροι που αρέσκονται στους πολιτικούς συμβολισμούς ξέρουν πολύ καλά πότε και πως ορίζεται ένα «άδειασμα». Και αυτή την φορά λένε ότι ο ορισμός του «αδειάσματος» συνέβη με την περίπτωση της ΡέναςΔούρου και τον αποκλεισμό της από το ταξίδι του επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ κ.
Τσίπρα στην Βραζιλία και την Αργεντινή. Διότι, η κ. Δούρου είναι τομεάρχης Εξωτερικών και εφόσον το ταξίδι του κ. Τσίπρα είναι πολιτικό, θα έπρεπε να τον συνοδεύει η καθ’ ύλιν αρμόδια του κόμματος, θα πει κάποιος σκεπτόμενος πολύ λογικά. Εκτός αν τελικά, το ταξίδι είναι, αυτό που ακούγεται και λέγεται ψιθυριστά στην Κουμουνδούρου, οικογενειακό και γιορτινό…
Ωστόσο, επίσημαη Κουμουνδούρου το διαψεύδει και τονίζει ότι το 12ήμερο ταξίδι του κ. Τσίπρα είναι συνδεδεμένο με τις παρόμοιες καταστάσεις που έζησαν οι δύο χώρες όταν στην εξουσία τους ήταν δεξιές κυβερνήσεις… Αλλά για την κ. Δούρου καμία κουβέντα… Προφανώς κρύβουν, ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ είναι επιφυλακτική στο πολιτικό lifestyle της κ. Δούρου το οποίο φροντίζει να συντηρεί. Οι κακές γλώσσες λένε ότι η Ρένα τα έχει βρει με το κραταιό μεγαλοδημοσιογραφικό λόμπυ και λειτουργεί ως πολιορκητικός κριός στην ελίτ της δημοσιογραφίας που βλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ με μισό μάτι… «Δεν έχουμε ανάγκη από μία δεύτερη Άννα Διαμαντοπούλου ή μία σύγχρονη Μαρία Δαμανάκη» θα πει κάποιος παλιός του χώρου από τις αριστερόστροφες τάσεις του κόμματος και τα καρφάκια έχουν συγκεκριμένο στόχο. Και έχουν και μια ιστορική σημειολογία… Και οι δύο προαναφερθείσες στα νιάτα τους το έπαιξαν ΡόζεςΛούξεμπουργκ και στο τέλος κατάντησαν οι αρχόντισσες της καθεστηκυίας πολιτικής τάξης που λένε τα νέα τους στο ίδιο κομμωτήριο…
Σημάδια αυτής της συμπεριφοράς είδαν όταν η κ. Δούρου πήγε στην Βενεζουέλα να επισκεφτεί τον πρόεδρο της χώρας, Ουγκο Τσάβεζ. Οι φωτογραφίες μαζί του και τα προσωπικά ενσταντανέ θύμισαν κοριτσάκι που βάζει στο facebook φωτογραφίες της αγκαλιά με τον Σάκη Ρουβά… Αυτός ο υφέρπων μεγαλοιδεατισμός προκάλεσε από την μία την θυμηδία του αρχηγού του κόμματος από την άλλη έδωσε λαβή να πουν ότι η κ. Δούρου κάνει το δικό της επικοινωνιακό παιχνίδι (και καλά κάνει) προσπαθώντας στα άδυτα της Κεντροαριστεράς να κατοχυρώσει την δική υπεραξία… Αυτά βέβαια, συμβαίνουν στα κόμματα που ενηλικιώνονται. Κάποιοι ξεχωρίζουν κάποιοι ακολουθούν… Η κ. Δούρου βρίσκεται στην πρώτη ομάδα… Το πολιτικό συμπέρασμα από όλα αυτά είναι ότι στην πορεία αυτής της ενηλικίωσης τίποτα δεν είναι ίδιο ανάμεσα στους συντρόφους του κόμματος. Για ρωτήστε, για παράδειγμα, τον κ. Τσίπρα πως δυσανασχετεί όταν ακούει τον κ. Λαφαζάνη να μιλάει για επιστροφή στην δραχμή… Κάπως, έτσι νοιώθει μέσα του και όταν ακούει και ότι η Ρένα αρχίζει να τον φτάνει σε δημοφιλία…
