Έσπευσαν πολλοί ,πιθανότατα νέοι άνθρωποι ,προφανώς με σπουδές και γνώσεις να υπερθεματίσουν υπέρ των αξιώσεων της τρόϊκας για “κατάργηση της στρατιωτικής θητείας”. Και μέσω μηνυμάτων
τους στο Onalert να πουν “ναι” στις απαιτήσεις των τροϊκανών για κατάργηση της υποχρεωτικής θητείας, επισημαίνοντας ότι η ουσία του θεσμού δεν υφίσταται ,δεν προσφέρει τίποτα και άρα γιατί να χάνεται πολύτιμος χρόνος. Έχουν δίκιο! Αλλά η λογική “πονάει κεφάλι,κόβει κεφάλι”, δεν μπορεί να συνεχίζει να βασανίζει αυτή τη χώρα. Η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στην Ελλάδα, δεν μπορεί να καταργηθεί! Και θα εξηγήσουμε την άποψή μας.
Το ζήτημα δεν είναι ποσοτικό και αριθμητικό. Δεν είναι αυτό το κυρίαρχο. Οι αριθμοί θα μπορούσαν -θεωρητικά βέβαια στην κατάσταση που είμαστε- να καλυφθούν από τον λεγόμενο “επαγγελματικό στρατό”, τον οποίο έταζαν χρόνια τώρα οι πολιτικοί και οι πολιτικάντηδες. Μόλις άρχισε η προσπάθεια δημιουργίας του με τον θεσμό των ΕΠΟΠ, αυτοί οι ίδιοι επιχείρησαν να τον διαβρώσουν “αξιοποιώντας” τις προσλήψεις -όσο κι όπου μπόρεσαν- ως “κομματικό εργαλείο” συλλογής ψήφων. Κι έτσι επαγγελματικός στρατός δεν μπορεί να γίνει.
Ακόμη όμως κι αν τα καταφέρναμε, η άποψή μας είναι ότι οι Έλληνες θα πρέπει να έχουν στοιχειώδη στρατιωτική εκπαίδευση. Όσο κι αν προσπαθούμε να το “στρογγυλέψουμε” ,όσο κι αν προσπαθούμε να το δούμε διαφορετικά, η ουσία είναι μία: στρατιωτική απειλή για τη χώρα υπάρχει! Και μπορεί να εκδηλωθεί ανά πάσα στιγμή. Τα παραδείγματα είναι πολλά και πρόσφατα.
Μπορεί η τουρκική απειλή να μην λάβει μορφή ολοκληρωτικού πολέμου. Μπορεί. Είναι βέβαιο όμως ότι όπως και στο παρελθόν έτσι και στο μέλλον θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε κρίσεις σοβαρές όπως αυτές του 1987 και του 1996, στις οποίες οι στρατιωτικές δυνατότητες και αντιδράσεις της χώρας θα έχουν καταλυτική σημασία στην “διπλωματική αντιπαράθεση” που μέχρι τώρα τουλάχιστον ακολουθεί αυτές τις εντάσεις μεταξύ των δύο χωρών. Η τουρκική επιθετικότητα και η στρατιωτική της προετοιμασία δεν μπορούν να αγνοηθούν. Και η καλύτερη αντιμετώπιση αυτής της πραγματικότητας είναι -είτε μας αρέσει ,είτε όχι- ισχυρές και κυρίως πατριωτικές Ένοπλες Δυνάμεις. Αυτό το δεύτερο κατά την ταπεινή μας άποψη διασφαλίζεται και από την παρουσία των κληρωτών. Το ‘χουμε ξαναγράψει και επιμένουμε: οι αντιδράσεις των στρατιωτών στην κρίση των Ιμίων, ήταν το θετικό μήνυμα εκείνης της δύσκολης κρίσης. Και σε πάρα πολλές περιπτώσεις αυτή η αντίδραση οφειλόταν στο γεγονός ότι οι στρατιώτες πραγματικά ένοιωθαν ότι υπερασπίζονταν τα ίδια τους τα σπίτια, αφού υπηρετούσαν σε ακριτικές μονάδες σε περιοχές που ζούσαν και ως πολίτες.
Συνεπώς δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι οι Έλληνες θα πρέπει να πάψουν να έχουν σχέση με τις Ένοπλες Δυνάμεις τους . Το αντίθετο πρέπει να επιδιωχθεί. Γιατί δεν πρέπει να διαφέυγει της προσοχής μας και μια άλλη διάσταση πάρα πολύ επικίνδυνη: η προσπάθεια …ιδιωτών να εκπαιδεύσουν τους Έλληνες στα όπλα όλο και εντείνεται το τελευταίο διάστημα, μέσω περίεργων και σε κάποιες περιπτώσεις ύποπτων πρωτοβουλιών για δημιουργία “πολιτοφυλακών” και άλλων παρόμοιων σχεδίων. Αυτά πρέπει να σταματήσουν τώρα.
Και τώρα η άλλη πλευρά του νομίσματος η οποία “δικαιώνει” όσους έσπευσαν να σχολιάσουν θετικά την άποψη της τρόϊκας να …κλείσουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις. Η θητεία των Ελλήνων πρέπει να έχει νόημα ουσιαστικό. Καλούνται στον στρατό για να εκπαιδευτούν στα όπλα κι όχι για να μάθουν μόνο να φυλάνε σκοπιά, να κάνουν αγγαρείες και να γίνονται ορτινάτσες. Ο στόχος πρέπει να είναι η στρατιωτική τους εκπαίδευση που θα τους κάνει πολίτες έτοιμους να προσφέρουν την υπηρεσία τους στις Ένοπλες Δυνάμεις αν και όποτε τους ζητηθεί. Ο στόχος αυτός ασφαλώς και δεν υπηρετείτε όπως πρέπει στις Ένοπλες Δυνάμεις σήμερα. Και αυτό πρέπει ριζικά να αλλάξει γρήγορα. Η αίσθηση των νέων ανθρώπων ότι η θητεία είναι χάσιμο χρόνου πρέπει να πάψει να δικαιώνεται κάθε μέρα στα στρατόπεδα της χώρας. Όπως και η βεβαιότητα της απόλυτης αναξιοκρατίας για την οποία φέρουν ακέραια την ευθύνη οι πολιτικοί και τα ρουσφέτια τους,ακόμη και σ΄ αυτό το επίπεδο της θητείας των στρατιωτών.
Ίσως θα έπρεπε να αρχίσουμε με την αλλαγή αυτής της νοοτροπίας από τα σχολεία ακόμη, από την ηλικία που τα παιδιά πλάθονται και μαθαίνουν. Προσοχή! Δεν μιλάμε για “μιλιταριστική προπαγάνδα” δημιουργίας…Ράμπο. Αλλά για απλή εμφύτευση του αισθήματος καθήκοντος στους αυριανούς ενεργούς πολίτες που πρέπει να καταλάβουν ότι όπως είναι αναγκαίο και σωστό να πληρώνουν τους φόρους τους έτσι είναι αναγκαίο να υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία.
Αν κατορθώσουμε να τους πείσουμε ότι αυτό δεν είναι απλά υποχρέωση αλλά δικαίωμα, τότε ακόμη καλύτερα.
