Έγραφα χτές στις σελίδες αυτής εδώ της φιλόξενης εφημερίδας, σχετικά με τις τουρκικές “τορπίλες” στο Κυπριακό ζήτημα: “Μετά από αυτό λοιπόν το σερί “αποτυχιών” της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής καθίσταται η Τουρκία πιο “αδύναμη”; Πιο “ακίνδυνη” για την χώρα μας.
Κατά πάσα πιθανότητα όχι.
Εδώ και αρκετά χρόνια η χώρα μας και η Κύπρος αποτελούν προνομιακά σημεία δράσης για την Τουρκία. Ποιος δεν θυμάται τα Ίμια, για να μην πάμε λίγο πιο πίσω στον Αττίλα! Η δε ένταξη της χώρας μας και της Κύπρου στην ΕΕ είναι ένας σημαντικός παράγοντας μεν, αλλά αυτό δεν φαίνεται να αποθαρρύνει ιδιαίτερα την Τουρκία από το να προχωρά σε κάθε λογής προκλήσεις.”
Και ήλθε δυστυχώς η επικαιρότητα να με επιβεβαιώσει. Όπως αναφέρουν εξειδικευμένες ιστοσελίδες, χθες το απόγευμα η τουρκική φρεγάτα κλάσης ΜΕΚΟ-200ΤΝ, η “Ορούκ Ρέϊς” βγήκε από τα Στενά και κατευθύνθηκε νοτιοδυτικά. με κατεύθυνση πάλι την Εύβοια και την Αττική.
Στις 22.32 μπήκε στα ελληνικά χωρικά ύδατα στην θαλάσσια περιοχή της Σκύρου και άρχισε έκανε σχεδόν ένα πλήρη κύκλο γύρω από το νησί. Μπήκε από τα βόρεια, κατευθύνθηκε δυτικά, μετά πήγε νότια και γύρισε πάλι προς την ανατολική πλευρά απ΄ όπου όμως στις 23.04 ακολούθησε πορεία νοτιοανατολική και τώρα πλέει προς την Κάρπαθο. Καθ’ όλη την διάρκεια της πορείας της γύρω από την Σκύρο είχε ανοικτά τα ηλεκτρονικά της συστήματα “αλιεύοντας” εκπομπές από τα ραντάρ και τα συστήματα του νησιού που ήταν ανοικτά εκείνη την ώρα.
Κοντά του στην Σκύρο ήταν η παλιά ελληνική φρεγάτα “Κανάρης” κλάσης “S”. Ο κυβερνήτης της ελληνικής φρεγάτας ανέγνωσε μέσω ασυρμάτου μήνυμα στον Τούρκο ομόλογό του ότι είχε παραβεί τους κανόνες αβλαβούς διέλευσης και έπρεπε να αποχωρήσει άμεσα, αλλά ο Τούρκος δεν απάντησε.
Η επιλογή της Σκύρου, φυσικά μόνο τυχαία δεν είναι. Η Σκύρος είναι βασικός πυλώνας της αεράμυνας στο Αιγαίο, έχοντας βάση μεταστάθμευσης όλων μαχητικών της ΠΑ, αλλά έχει MIM-104 Πατριότ, αλλά έχει και κάτι εξίσου σημαντικό: Επάκτιες πυροβολαρχίες βλημάτων εδάφους-επιφανείας MM-40 Exocet, οι οποίοι χθες ενεργοποιήθηκαν άμεσα.
Δεν εγκλώβισαν το τουρκικό πλοίο για ευνόητους λόγους (άλλωστε η τουρκική φρεγάτα πιθανότητα για τον λόγο αυτό “πολιόρκησε” την Σκύρο για να συγκεντρώσει ηλεκτρονικές “πληροφορίες” για τους Exocet) αλλά επιβεβαιώθηκε η άμεση δυνατότητα αντίδρασης του Ναυτικού. H κίνηση αυτή ήλθε λίγες ώρες μετά την αποκάλυψη στην Βουλή του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας Α.Δαβάκη ότι η Τουρκία έχει προχωρήσει σε “υπερσυγκέντρωση δυνάμεων σε μικρασιατικά παράλια και Έβρο”. Μία φορά κάθε μήνα, περίπου 12 φορές το χρόνο τουρκικά σκάφη κάνουν… βόλτες (που καμία σχέση δεν έχουν με αβλαβείς διελεύσεις) στο μέσο του Αιγαίου. Γιατί; Μα γιατί έτσι να παγιώνεται και το… δικαίωμά τους! Η χώρα μας από την άλλη αναρωτιόμαστε εάν έχει διαμαρτυρηθεί “εντόνως” 12 φορές ή μετά τις 10 αποφάσισε ότι δεν αξίζει τον κόπο ούτε καν να διαμαρτύρεται!
Η ουσία της όλης υπόθεσης είναι ότι στο εσωτερικό της ουσίας, υπάρχει μια σαφής τάση αμφισβήτησης του status quo στο Αιγαίο. Ας μην ξεχνάμε ότι ήταν από την τουρκική βουλή που ψηφίστηκε το casus belli κατά της χώρας μας. Την ίδια στιγμή, στην ελληνική πλευρά, κυριαρχεί ως μέθοδος αντιμετώπισης αυτής της αμφισβήτησης ο στρουθοκαμηλισμός. Ο οποίος υποθάλπεται και από τα κυρίαρχα ΜΜΕ τα οποία θέλουν να κρατούν απληροφόρητους τους Έλληνες, διότι είναι οι ιδιοκτήτες αυτών των ΜΜΕ που πρωτοστατούν στις business της ελληνοτουρκικής φιλίας.
Μίας φιλίας που σε μεγάλο βαθμό στηρίζεται στην ανεπάρκεια της χώρας μας, όχι να διεκδικήσει αυτά που της ανήκουν, αλλά και να υπερασπιστεί αυτά που ήδη έχει. Πώς θα ανακηρύξει την ΑΟΖ η ελληνική κυβέρνηση, ακόμη και εάν αυτή ήταν προεκλογική της δέσμευση;
Αυτό είναι αποτέλεσμα της έλλειψης εθνικής στρατηγικής στο ζήτημα του Αιγαίου. Είναι αποτέλεσμα των ελπίδων που εναποθέτουν οι ενίοτε κυβερνήσεις σε κάποια «αλλαγή» στην πολιτική της Τουρκίας. Μία αλλαγή που ποτέ δεν ήλθε αλλά και ούτε θα έλθει. Δυστυχώς όμως δεν είναι μόνον η “στρατιωτική” εισβολή. Υπάρχει και η οικονομική
Έγραφα επίσης χθες: “Το μεγάλο ερώτημα είναι το πώς θα κινηθεί η Ελλάδα. Θα αφήσει τους Ελληνοκύπριους μόνους τους για ακόμη μία φορά; Θα τους ξεχάσει μέσα στην περιδίνηση της οικονομικής κρίσης και των πολιτικών αναταράξεων;”
Και δυστυχώς πάλι επιβεβαιώθηκα. Όχι για τους Ελληνοκύπριους αλλά για τους Έλληνες ακρίτες των νησιών. Έτσι μάθαμε χτές ότι η Ενωση Καταναλωτών Χίου, κήρυξε μποϊκοτάζ για να δείξουν οι Χιώτες με την αποχή τους «την αντίθεσή τους από τη μια στην απομόνωση και από την άλλη στη σχεδόν ληστρική πολιτική του μονοπωλίου της Olympic, που απαιτεί μισό μισθό για ένα ταξίδι στην Αθήνα, την ώρα που με το 1/3 των χρημάτων φτάνει κανείς σε ευρωπαϊκούς και όχι μόνο προορισμούς.
Ενώ αποτελεί πλέον ρουτίνα για τους Χιώτες της Αμερικής, να φτάνουν στο νησί μέσω Κωνσταντινούπολης ή Σμύρνης».
Ας σημειωθεί εδώ ότι μια ανατρεπτική πρόταση κατέθεσε στο Δημοτικό Συμβούλιο ο αντιδήμαρχος Βροντάδου Ν. Νύκτας, που πρότεινε στο πλαίσιο διερεύνησης εταιρειών, που κάνει ο Δήμος Χίου, να κληθεί η ιδιωτική τουρκική αεροπορική εταιρεία «Πήγασος», που ήδη εκτελεί το δρομολόγιο Σμύρνη-Αθήνα με εισιτήριο 50 ευρώ, να κάνει στάση στη Χίο.
«Οταν η Ολυμπιακή απαιτεί μισθό για ένα ταξίδι, είπε, γιατί να μη διερευνήσουμε αυτή τη δυνατότητα, που θα φέρει Σμυρνιούς αεροπορικώς στη Χίο, αλλά παράλληλα θα πάει τους Χιώτες στην Αθήνα με το 1/3 της υπάρχουσας τιμής του μονοπωλίου της Olympic;».
Ακόμη ένα επεισόδιο στην οικονομική διείσδυση της Τουρκίας στο Αιγαίο. Μετά τις αγορές των μαρίνων, τώρα παίρνουν και τις αερομεταφορές. Σύντομα γιατί όχι και την ηλεκτροδότησή τους, την μεταφορά πόσιμου νερού και τις υπηρεσίες υγείας.
Η αποδοχή από ελληνικής πλευράς όλων αυτών των όρων της τρόικας, που δεν λαμβάνουν υπόψιν τους τέτοιου είδους “εθνικές ιδιαιτερότητες” και πιστεύουν ότι η Ελλάδα μπορεί να είναι Λουξεμβούργο, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια τα νησιά μας στην ζώνη επιρροής της Τουρκίας.
Το μέτωπο λοιπόν είναι διπλό. Από την μία οι ευθείες αμφισβητήσεις των Τούρκων και η προσπάθεια δημιουργίας γκρίζων ζωνών μαζί με την επίσημη αμφισβήτηση του καθεστώτος του Αιγαίου, και από την άλλη η οικονομική διείσδυση. Η χώρα μας, ή μάλλον η κεντρική εξουσία της χώρας μας κοιμάται τον ύπνο του δικαίου στην πρώτη περίπτωση και στην δεύτερη “σπρώχνει” κυριολεκτικά τους ακρίτες στην αγκαλιά της Τουρκίας. Να τους χαιρόμαστε.
