Ας αρχίσουμε με ορισμένες βασικές παραδοχές:
Πρώτον, η διαφωνία με το κρατίδιο δεν είναι απλώς το όνομα. Είναι ο αχαλίνωτος αλυτρωτισμός και το όνομα θα αποτελέσει το όχημα για την διατήρηση και την αναζωπύρωσή του. Στα Σκόπια γενιές γαλουχήθηκαν ότι είναι «μακεδόνες», δεν πρόκειται να το ξεχάσουν από τη μια στιγμή στην άλλη.
Δεύτερον,ακόμα και αν ο κόσμος όλος αναγνωρίσει τα Σκόπια με το συνταγματικό τους όνομα, η μόνη αναγνώριση που έχει αξία είναι αυτή της Ελλάδος! Αν εμείς δεν το αποδεχθούμε, το κρατίδιο αυτό δεν θα γίνει Μακεδονία. Ποτέ! Τελεία και παύλα!
Τρίτον,η Ελλάδα είναι ίσως η μοναδική χώρα επί της οποίας έχουν αλυτρωτικές βλέψεις σχεδόν όλοι οι γείτονες της. Η Τουρκία στη Θράκη και το Αιγαίο, η Αλβανία με την τσαμουριά, ενώ ακόμα και η Βουλγαρία δεν έχει εγκαταλείψει τα μεγάλα της όνειρα. Επομένως, όταν παραχωρείς το όνομα της Μακεδονίας, ανοίγεις και τις ορέξεις των γειτόνων για περαιτέρω απαιτήσεις.
Τέταρτον,η σύνθετη ονομασία (είτε Βόρεια, είτε Άνω, είτε Νέα) είναι το χρυσό περιτύλιγμα για το πικρό κουφέτο. Θα ξεχαστεί την επόμενη της συμφωνίας! Δηλαδή θα πείσουμε τα Σκόπια και τις άλλες 150 τόσες χώρες που τους αναγνώρισαν να αλλάξουν όνομα. Ας μη γελιόμαστε.
Γιατί θέλουν να λύσουν τώρα το θέμα;
-Γιατί βρήκαν μια κυβέρνηση μπόσικη και πρόθυμη να δώσει λύσεις σε όλα! Εδώ οι μισοί βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είχαν πρόβλημα να τους αναγνωρίσουν με το συνταγματικό τους όνομα, θα δυσκολευτούν σε κάποιο σύνθετο;
-Γιατί θέλουν να βάλουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ και υπάρχει ακόμα εκείνη η ελληνική αντίδραση από το Βουκουρέστι. Και χωρίς τη δική μας σύμφωνη γνώμη, αυτό δεν μπορεί να συμβεί.
-Γιατί όσο τα Σκόπια δεν μπαίνουν στο ΝΑΤΟ ο διαμελισμός τους παραμένει μια προοπτική και είναι πιθανός ένας κίνδυνος για ανάφλεξη στην περιοχή.
-Γιατί με την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την μελλοντική τους ενσωμάτωση στην ΕΕ, ουσιαστικά ο μόνος «ατίθασος» παίκτης στην γειτονιά παραμένει η Σερβία, η οποία όμως θα είναι περικυκλωμένη από «μη φίλιες» δυνάμεις. Οπότε τα Βαλκάνια «δυτικοποιούνται» και απομακρύνονται από άλλες σφαίρες επιρροής (Ρωσία, Τουρκία).
Γιατί βιάζεται η κυβέρνηση Τσίπρα;
-Ο Υπουργός Εξωτερικών έχει την άποψη ότι πρέπει να κλείσει τις διαφορές με τις άλλες γειτονικές μας χώρες για να επικεντρωθεί, σ’ αυτό που ο ίδιος θεωρεί ως το μεγαλύτερο των προβλημάτων μας, στην Τουρκία. Μόνο που διαπράττει ένα λάθος. Αν λύσεις τα άλλα ζητήματα με επώδυνους συμβιβασμούς, το μεγαλύτερο σου πρόβλημα, θα αποθρασυνθεί και θα απαιτεί περισσότερα στη συνέχεια!
-Είναι βέβαιον ότι η Κυβέρνηση δέχεται ισχυρές πιέσεις από «συμμάχους» και «φίλους» και δεν έχει τη δυνατότητα να αμυνθεί ή έστω να διεκδικήσει κάτι περισσότερο. Άλλωστε όλες οι διαπραγματεύσεις τους μας οδήγησαν σε ….πανωλεθρίες που τις βάφτισαν θριάμβους!
-Γιατί πιστεύουν ότι θα δημιουργήσουν εσωκομματικά προβλήματα στη Ν.Δ. , τόσο σε επίπεδο κοινοβουλευτικής ομάδος, όσο και σε επίπεδο εκλογικής βάσης.
-Γιατί συζητώντας για την προοπτική επίλυσης του σκοπιανού αλλάζει την πολιτική ατζέντα και έρχεται σε δεύτερη μοίρα η καθημερινότητα, όπως οι πλειστηριασμοί, οι περικοπές, οι αυξήσεις σε εισφορές και φόρους και άλλα δυσάρεστα για την κυβέρνηση θέματα.
-Από το ζήτημα αυτό ο Τσίπρας δεν διακινδυνεύει να χάσει κάτι! Για την εκλογική του βάση το θέμα είναι έως και αδιάφορο. Οι βουλευτές του θα το ψηφίσουν. Άλλους πρόθυμους μπορεί να βρει, μεταξύ των ανεξαρτήτων βουλευτών. Ο Δανέλλης ήδη έδωσε τα διαπιστευτήρια του. Ο… ευλύγιστος, αν δεν μπορέσει να καταπιεί τη λύση, είναι πιθανόν σε αγαστή συνεργασία με τον Τσίπρα να οδηγήσουν τη χώρα σε εκλογές με ένα διχαστικό δίλημμα και τη βάση της ΝΔ διαιρεμένη.
Και η ΝΔ τι κάνει;
Δεν έχω αμφιβολία ότι η Κυβέρνηση και το σύστημα που την υποστηρίζει θα επιχειρήσουν, με κάθε τρόπο, να διχάσουν τη ΝΔ.
Αυτή είναι η επιδίωξή τους!
Θα αποτελέσει τεράστιο λάθος, αν η ΝΔ «καταφέρει» να γίνει μέρος του προβλήματος!
Η κυβέρνηση διαπραγματεύεται, η κυβέρνηση εκπροσωπεί τη χώρα, η κυβέρνηση άνοιξε τη συζήτηση, η κυβέρνηση έχει την υποχρέωση να φέρει μια πρόταση.
Η πρόταση αυτή δεν πρέπει να αφορά μόνο το ζήτημα της ονομασίας, αλλά να αντιμετωπίζει συνολικά όλα τα επί μέρους θέματα στις λεπτομέρειες τους γιατί εκεί κρύβεται ο διάβολος.
Και την πρόταση αυτή, όπως εύστοχα το έθεσε ο Πρόεδρος της ΝΔ, πρέπει να την υποστηρίζουν και οι δυο κυβερνητικοί εταίροι! Και ο Καμμένος, δηλαδή!
Ουδείς λόγος συντρέχει να σπεύσει να τοποθετηθεί η ΝΔ, αν προηγουμένως δεν υπάρχει στο τραπέζι η ολοκληρωμένη κυβερνητική πρόταση!
Και ποια είναι η επιθυμητή λύση;
Επί του θέματος τώρα: Στη θεωρία των διαπραγματεύσεων υπάρχουν δύο κρίσιμα ζητούμενα. «Το μέγιστο επιθυμητό» και το «ελάχιστα αποδεκτό».
Η εθνική λύση, δηλαδή το μέγιστο επιθυμητό, είναι μια συμφωνία η οποία δεν θα εμπεριέχει την λέξη Μακεδονία.
Λύση η οποία, υπό οποιαδήποτε μορφή, περιέχει τη λέξη Μακεδονία θα αποτελέσει έναν επώδυνο συμβιβασμό!
Επιπλέον, θα ανοίξει την κερκόπορτα και για άλλες αλυτρωτικές διεκδικήσεις σε βάρος μας.
Η Ελλάδα δεν έχει κανένα απολύτως λόγο να βιάζεται.
Εκείνοι που έχουν το πρόβλημα, οφείλουν να προβούν σε υποχωρήσεις, πολλώ δε μάλλον όταν οι θέσεις τους είναι ανιστόρητες, προκλητικές και λειτουργούν αποσταθεροποιητικά για την περιοχή.
antinews.gr
