Οι πολιτικές εξελίξεις προκάλεσαν διχασμό ανάμεσα στους πολίτες στην Καταλονία. EPA/ALBERTO ESTEVEZ
Του Σάββα Ιακωβίδη
Δεν είναι καιρός για αποσχίσεις και για αυτονομιστές. Ποτέ δεν ήταν και ποτέ δεν θα είναι. Το 90% των κρατών του πλανήτη έχουν εθνικές μειονότητες. Οι Καταλανοί και οι Κούρδοι, ο κάθε λαός για διαφορετικούς λόγους αλλά κάτω από τον ίδιο παρονομαστή ο οποίος διέπει τις διακρατικές και διεθνείς σχέσεις, έπρεπε να το γνωρίζουν. Ο μέγας και πρώτος θεωρητικός του ρεαλισμού, Θουκυδίδης, διασάλπισε πριν από δυόμισι σχεδόν χιλιάδες χρόνια ότι, μεταξύ πόλεων δεν υπάρχει τίποτε άλλο παρά το συμφέρον. Ούτε δίκαιο ούτε ανθρώπινα δικαιώματα ούτε αυτοδιάθεση ούτε ελεύθερη βούληση των λαών. Το δίκαιο, είναι η ισχύς. Και η ισχύς βρίσκεται στην άκρη του τουφεκιού.
Ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υπομένει ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του. Δηλαδή, πρωτίστως, η στρατιωτική αδυναμία. Ο Μέγας Πρώσος Βασιλεύς είχεν αποφανθεί ωμά: «Διπλωματία χωρίς όπλα είναι μουσική χωρίς όργανα».
Αυτά και άλλα, οι κάτοικοι της Καταλονίας, στην Ισπανία, όφειλαν να τα γνωρίζουν. Τα πιο πάνω κυνικά δεν αναιρούν τις προσδοκίες τους να καθορίζουν εκείνοι τις τύχες και το μέλλον τους. Έστω και αν είχαν, ως προηγούμενο, την περίπτωση του σερβικού Κοσσυφοπεδίου. Μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τους, στις 27 Οκτωβρίου, η μεν Μαδρίτη ανέστειλε την αυτονομία της Καταλονίας η δε Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ καταδίκασαν την προσπάθεια απόσχισης και συμπαραστάθηκαν στην ισπανική κυβέρνηση. Ποιοι; Αυτοί που με αδίστακτη επιθετικότητα επέβαλαν την παράνομη και καταδικαστέα απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου από την Σερβία. Αυτοί που αναθεμάτισαν την ανακήρυξη ανεξαρτησίας της Καταλονίας είναι οι ίδιοι που επέβαλαν την απόσχιση και αναγνώρισαν το παράνομο μόρφωμα του Κοσσυφοπεδίου.
Το Κοσσυφοπέδιο είναι η Ιερουσαλήμ των Σέρβων όπως είναι η Κριμαία για τους Ρώσους όπως είναι η Ιερουσαλήμ για τους Εβραίους. Ψιλά γράμματα για τους σημερινούς υποστηρικτές, δήθεν, της εδαφικής ακεραιότητας της Ισπανίας. Πρόκειται για δύο μέτρα και δύο σταθμά, τα οποία Ευρωπαίοι και Αμερικανοί εφαρμόζουν κατά πως τους συμφέρει. Το ΝΑΤΟ, με ανακοίνωσή του, υποκριτικά επισημαίνει πως «η υπόθεση της Καταλονίας είναι ένα εσωτερικό ζήτημα το οποίο πρέπει να επιλυθεί στο πλαίσιο της συνταγματικής νομιμότητας». Πρόκειται για απίστευτη υποκρισία εκ μέρους της Ατλαντικής συμμαχίας, η οποία δεν συμπεριφέρθηκε το ίδιο έναντι της Σερβίας. Ας θυμηθούμε μερικά γεγονότα:
Οι έξι Δημοκρατίες που αποτελούσαν την άλλοτε Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας ήταν η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η Κροατία, τα Σκόπια, το Μαυροβούνιο, η Σλοβενία και η Σερβία. Μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, Σλοβένοι, Κροάτες και Σέρβοι πολέμησαν εναντίον αλλήλων. Ένας από τους κύριους υπαίτιους της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας ήταν η Γερμανία. Η ολοφυρόμενη σήμερα Ευρώπη για την επιχειρηθείσα απόσχιση της Καταλονίας είναι η ίδια η οποία ενθαρρύνει περισσότερη αυτονομία σε επαρχίες των κρατών-μελών διά της επικουρικότητας στο πλαίσιο της Συνθήκης του Μάαστριχτ.
Εξάλλου, η πρόθεση για ενοποίηση της Ευρώπης και η κατάργηση του έθνους-κράτους ενθαρρύνει τις τάσεις για αυτοδιάθεση εθνικών μειονοτήτων. Σκεφτείτε την Σκοτία και την Ουαλία (στην Αγγλία), τους Βάσκους (στην Ισπανία), την Βρετάνη (στη Γαλλία), την Λίγκα του Βορρά στην Ιταλία… Τον Μάρτιο του 2004, δεκάδες χιλιάδες εξαγριωμένοι Αλβανοί επιτέθηκαν σε Σέρβους στο Κοσσυφοπέδιο, σκότωσαν πολλούς, βεβήλωσαν και έκαψαν εκκλησιές. Οι ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις παρέμειναν απλοί θεατές. ΝΑΤΟϊκός ναύαρχος μίλησε για «εθνικό ξεκαθάρισμα» των Σέρβων και αξιωματούχος του ΟΗΕ παρομοίασε την σφαγή Σέρβων με την «Νύχτα των Κρυστάλλων» του Χίτλερ, το 1938.
Το 2008, το ΝΑΤΟ επέβαλε την απόσχιση και αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου. Το Βελιγράδι ουδέποτε αναγνώρισε την απόσχιση και θεωρεί το Κοσσυφοπέδιο ως αναπόσπαστο τμήμα της εθνικής επικράτειάς του. Πέντε χώρες ορθά αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την πιο πάνω κραυγαλέα παρανομία: Κύπρος, Ελλάδα, Ισπανία, Ρουμανία και Σλοβακία. Ο πρόεδρος της Σερβίας, Βούκιτς, σε δηλώσεις του πρόσφατα, διερωτήθηκε: «Πώς είναι δυνατόν στην περίπτωση της Καταλονίας το δημοψήφισμα να είναι παράνομο ενώ στην περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου επιβλήθηκε απόσχιση χωρίς δημοψήφισμα; Αυτό είναι το καλύτερο παράδειγμα δύο μέτρων και δύο σταθμών και υποκρισίας στην διεθνή πολιτική», πρόσθεσε.
Ας θυμηθούμε: Το 1999, οι ΗΠΑ και ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις παρεμβαίνουν στο πλευρό των Κοσοβάρων Αλβανόφωνων αυτονομιστών και εναντίον της τότε κυβέρνησης της Γιουγκοσλαβίας, χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Το Βελιγράδι βομβαρδίζεται για 78 ημέρες με πολλές εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες. Οι Κοσοβάροι μαφιόζοι προφανώς ήταν… καλοί αυτονομιστές. Το Κοσσυφοπέδιο είναι ξεκάθαρα σερβικό. Η Καταλωνία εδώ και αιώνες μάχεται για την ανεξαρτησία της από την Ισπανία. Διερωτάται κανείς: Γιατί το ΝΑΤΟ δεν άρχισε ακόμα να βομβαρδίζει την… Μαδρίτη για 78 ημέρες; Διότι εμφανώς οι Καταλανοί δεν πληρούν τις προδιαγραφές των Κοσοβάρων εγκληματιών. Είναι… κακοί αυτονομιστές.
*Δημοσιογράφος
