Τι είναι αυτό, το τόσο κακό που εκείνη προκάλεσε στη διάρκεια της παρουσίας της στην έδρα της Βουλής, ώστε να τυγχάνει ακόμα και σήμερα που έχει πλέον παραδώσει τα καθήκοντά της, στόχο επιθέσεων, ακόμα και με χτυπήματα κάτω από τη μέση;
Η ίδια, βέβαια, όχι μόνο δεν πρόκειται να το βάλει κάτω και να κάνει πίσω, αποσυρόμενη όπως θα ήθελαν πολύ να τη δουν τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα της χώρας, αλλά φρόντισε να στείλει ήδη ένα ηχηρό μήνυμα προς το διάδοχό της στην Προεδρία της Βουλής, τον κ. Βούτση, λέγοντάς του πως όλοι θα κριθούν από την ιστορία…
Δεν είναι, πάντως, καθόλου τυχαίο το γεγονός πως όλα τα καθεστωτικά ΜΜΕ εξακολουθούν ακόμα και τώρα να χτυπούν την Ζωή Κωνσταντοπούλου, προφανώς διότι αντιλαμβάνονται ότι ο «κίνδυνος» και παραμένει και εξαπλώνεται, αφού είναι απόλυτα βέβαιο ότι η πρώην Πρόεδρος της Βουλής, δεν πρόκειται να καθίσει με σταυρωμένα τα χέρια…
Αν οι πολέμιοί της είχαν λόγους πολιτικούς και αντεπιχειρήματα να της αντιπαραβάλουν, για όσα εκείνη είπε, έκανε και απέδειξε μέσα από τις δικές της πρωτοβουλίες και σύμφωνα με όσα προέβλεπε η άσκηση των καθηκόντων της, ίσως τα πράγματα να ήταν σήμερα διαφορετικά.
Τίποτα, όμως, δεν διαθέτουν από τα παραπάνω, γι’ αυτό και εξακολουθούν να τη χαρακτηρίζουν «γραφική», αγνοώντας –βέβαια- οι ίδιοι που προσφεύγουν σε αυτές τις μεθόδους, πως έχουν σπάσει από την πλευρά τους το… γραφικόμετρο, εδώ και πολλά χρόνια!
Ένα πράγμα θα πρέπει να θεωρείται βέβαιο…
Όσο το σύστημα θα συνεχίσει να χτυπά τη Ζωή Κωνσταντοπούλου χωρίς επιχειρήματα, τόσο θα τη δυναμώνει και θα της στρώνει το «χαλί» στο δρόμο της απόλυτης επανόδου, αφού και η ίδια γνωρίζει καλά πως πρέπει να κάνει restart, να αναδιοργανωθεί και να οργανώσει σωστά τις δικές της δυνάμεις και να συνεχίσει, με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη και τη στήριξη των πολιτών, το έργο της «κάθαρσης» σε μια χώρα που οι «λειτουργοί» της βγάζουν «σπυριά» στο άκουσμα και μόνο αυτής της λέξης…
Η Ελληνική Δημοκρατία δεν κινδυνεύει από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, αλλά από εκείνους που σπεύδουν να τη χλευάσουν, ακριβώς διότι γνωρίζουν πως η δική τους υποτακτική παρουσία έχει περάσει στο τελικό στάδιο και θα μπει οριστικά –αργά ή γρήγορα- στο χρονοντούλαπο της μαύρης ιστορίας αυτούς του Έθνους.
